Κέντρο Θεσσαλονίκης,

Bloom Theater Group,

στο Θέατρο ΑΥΛΑΙΑ Θεσσαλονίκης ετοιμάζονται.

Είκοσι σκαλοπάτια πάνω από τα τετριμμένα.

Θες να κάνουμε ένα πείραμα; Αγάπησες, πιο πάνω από όσο αντέχεις; Έλα να τεστάρουμε.

Τέλειωσαν “Οι Μεθυσμένοι”- ότι ήπιαμε, ήπιαμε- και τα απανωτά sold out της παράστασης που τους σύστησαν στο κοινό, ως ομάδα. Ήρθε η ώρα για την επόμενη “δοκιμασία”:

12 Φεβρουαρίου με 12 Μαρτίου, στο θέατρο δίπλα στη Χ.Α.Ν.Θ.. Έλα να δοκιμάσουμε το καινούργιο αντικαταθλιπτικό φάρμακο.

Και αν αυξήσουμε την δοσολογία του, λες να αντέξουμε τον τόσο έρωτα; Μήπως, ζούμε τις παρενέργειες μοναχά;

Κείμενο: Lucy Prebble (*σεναριογράφος του Succession (HBO) που βραβεύθηκε με τρία Emmy Καλύτερης Δραματικής Σειράς)
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης
Σκηνοθεσία: Ανδρέας Παράσχος
Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρίνα Κωνσταντινίδου
Κίνηση: Τάσος Παπαδόπουλος
Μουσική: Γιώργος Χρυσικός
Φωτισμοί: Δήμητρα Αλουτζανίδου
Γραφιστικός Σχεδιασμός: Κωνσταντίνος Παυλίδης
Projection: Δήμητρα Τζαλαβρέτα
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσινάρης
Trailer: Ειρήνη Λαμπρίδου
Επικοινωνία: Λία Κεσοπούλου
Παραγωγή: Bloom Theatre Group

Επί Σκηνής: Άννα – Μαρία Γάτου, Ιωάννης Καμπούρης, Δήμητρα Κούρτη, Μίλτος Τσιάντος

Αδημοσίευτο φωτογραφικό υλικό από την εναλλακτική πρόταση θεατρικού πολιτισμού και μικρό απόσπασμα κειμένου:

ΤΡΙΣΤΑΝ:  Όχι, όχι, όχι. Ας υποθέσουμε ότι έχεις δίκιο, ας υποθέσουμε ότι υπάρχει κάποια έλξη ανάμεσά μας – γιατί υπάρχει, μόλις το παραδέχτηκες και δε μπορείς πια να το πάρεις πίσω – ας υποθέσουμε πως υπάρχει κάποια έλξη κι ότι την έχουν προκαλέσει αυτά τα –
ΚΟΝΙ:  Η ντοπαμίνη.
ΤΡΙΣΤΑΝ:  – φάρμακα τελοσπάντων. Και λοιπόν;
ΚΟΝΙ: Τί εννοείς;
ΤΡΙΣΤΑΝ: Τί έγινε; Ποιά η διαφορά;
ΚΟΝΙ: Ε, είν’ ευνόητο πως μια κάποια επιφύλαξη επιβάλλεται.
ΤΡΙΣΤΑΝ: Είναι αυτό που είναι. Το γιατί δεν έχει σημασία.
ΚΟΝΙ: Έχει τεράστια σήμα – Είν’ το μόνο βασικά που έχει σημασία.

ΤΡΙΣΤΑΝ: Γιατί;

ΚΟΝΙ: Γιατί είναι η αιτία.
ΤΡΙΣΤΑΝ: Και;
ΚΟΝΙ: Δε μπορώ να καταλάβω, αν εγώ καταλαβαίνω κάτι που εσύ δεν ή αν εσύ καταλαβαίνεις κάτι που εγώ δεν.
ΤΡΙΣΤΑΝ: Οι άνθρωποι συναντιούνται κι ερωτεύονται με τον ένα ή τον άλλο ή τον παρ’ άλλο τρόπο, ποιος χέστηκε από πού ξεκινά; Σίγουρα, υπάρχουν χημικές αναταραχές όταν συναντιέσαι στις διακοπές ή σ’ ένα λεωφορείο με μια βόμβα κολλημένη από κάτω, δε σημαίνει ότι ο Κιάνου Ριβς κι η Σάντρα Μπούλοκ δεν είν’ στ’ αλήθεια ερωτευμένοι.
ΚΟΝΙ: Παρακαλώ; «Speed»; Αυτό είν’ το επιχείρημά σου; Το «Speed»;
ΤΡΙΣΤΑΝ: Δε μπορούσα να σκεφτώ πιο πρόσφατη ταινία.
ΚΟΝΙ: Έχεις άλλη μια ευκαιρία.
ΤΡΙΣΤΑΝ: Εσύ, όμως, λες ότι δεν είναι πραγματικό; Άρα τι, μετά από κάποια χρόνια η Σάντρα κι ο Κιάνου κάθονται σιωπηλοί σε μια καφετέρια και σκέφτονται τι τον παντρεύτηκα αυτό το loozer, το μόνο που είχαμε κοινό ήταν ένα λεωφορείο;
ΚΟΝΙ:  Ακριβώς.
ΤΡΙΣΤΑΝ: Μ’ αρέσει το γέλιο σου.
ΚΟΝΙ: Ξέρεις γιατί;
ΤΡΙΣΤΑΝ: Είναι σέξυ.
ΚΟΝΙ: Όχι, στ’ αλήθεια γιατί. Είν’ ένδειξη υποταγής.
ΤΡΙΣΤΑΝ: Όντως, τώρα;
ΚΟΝΙ: Το γέλιο είν’ ένας τρόπος να δείξεις υποταγή, γι’ αυτό αρέσει στους άνδρες όταν οι γυναίκες γελάνε. Τους κάνει να νιώθουν από πάνω.

ΤΡΙΣΤΑΝ: Γάμησέ με τώρα! Γελάς όταν κάτι είν’ αστείο.
ΚΟΝΙ: Όχι. Δε γελάς δυνατά όταν βλέπεις μόνος τηλεόραση.
ΤΡΙΣΤΑΝ: Και βέβαια γελάς.
ΚΟΝΙ: Όχι. Είναι κοινωνικό θέμα.
ΤΡΙΣΤΑΝ: «Ψυχολογία ΚΑΙ κοινωνικές επιστήμες!»
ΚΟΝΙ: Με το γέλιο στην ουσία λες “το ‘πιασα τ’ αστείο, επικοινωνούμε, σε θαυμάζω για το χιούμορ – την εξυπνάδα σου” κι έτσι δείχνεις ότι σ’ ελκύει κάποιος. Το κεφάλι ριγμένο πίσω, ο λαιμός εκτεθειμένος.
ΤΡΙΣΤΑΝ: Δεν είν’ αυτός ο λόγος που γελάς. Γελάς με κάποιον άλλον. Δεν έχει να κάνει με σένα μόνο.