Αυτόματη κίνηση: Youtube -> Αποθηκευμένη Playlist των Queen -> Don’t Stop Me Now, για ενίσχυση αυτοπεποίθησης.

Στα προτεινόμενα του Youtube τα επεισόδια της εκπομπής κοινωνικών πειραμάτων Reacting. Μεταξύ αυτών το επεισόδιο στο οποίο συμμετείχα ως ομοφοβικός. Τεράστια, ξεχωριστή και τρομακτική εμπειρία!

Επιστροφή στο παρόν. Τελευταίες λεπτομέρειες για τη σημερινή πρώτη γενική της όπερας La Serva Padrona: φόρεμα Σερπίνα, μικροδιορθώσεις φινάλε, μικροδιορθώσεις make-up, αλλαγή καμένης λάμπας προβολέα και μια τηλεφωνική συνέντευξη που πρέπει να προλάβω στις 14:30. Κι άλλες σημειώσεις: «Να μην ξεχάσω!»

Ξεχνάω τελευταία. Υπερβολικά πολλά στο μυαλό μου (πόσα χωράει πια αυτός ο δαίμονας;). Αρκετό άγχος για αρκετά.

Ας τα πάρουμε από την αρχή: Νικαράγουα-Περιστατικό 315 (ή αλλιώς για εμένα «ένας άνθρωπος που αγάπησα πολύ») την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2018 στο ΠΕΘΕΑ Αργώ, fast-track ταξίδι στο Αίγιο, την μητρογονική/πατρογονική μου πόλη, και παρουσίαση/ εγγραφή μου ως νέος στρατιώτης την Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2018 στη Νέα Σάντα. «Στοιβαγμένα νεογέννητα κουτάβια, που δεν έχουν ανοίξει ακόμη τα μάτια τους», όπως λέει ο πατέρας μου. Αυθημερόν (ευτυχώς!) μετακίνησή μου στην Άσσηρο, μισή ώρα ταυτόχρονα κοντά και μακριά από το σπίτι των τελευταίων 6 ετών μου. Θυμάμαι να έχω την αίσθηση (δυστυχώς όχι ανακούφισης, αν και θα μπορούσε) πως τα αφήνω όλα πίσω: ερωτική σχέση, φιλικές σχέσεις, οικογένεια, υποκριτική. Ακόμη και τώρα πιστεύω κι επιβεβαιώνω πως ήταν μία από τις χειρότερες ημέρες της ζωής μου έως τώρα. Άλλη μια χαρακτηριστική ανάμνηση: Bohemian Rhapsody στα ακουστικά και μερικά δάκρυα στο ολοσκόταδο, μετά το βραδινό σιωπητήριο (σίγουρα θα με κοροϊδέψουν οι συνάδελφοί μου γι’ αυτήν μου την παραδοχή… Ή μόλις άνοιξα τον ασκό του Αιόλου και θα αποκαλυφθούν παρόμοιες ιστορίες/τροφή για συζήτηση στις σκοπιές). Always Under Pressure: επιλοχίας λόχου, ευθύνες, αναφορές, καταγραφές, βολές, καθαριότητες, σκοπιές, φρουρές, σημαία.

Επόμενο και ταυτόχρονα ενδιάμεσο κεφάλαιο: Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2019, 1η πρόβα La Serva Padrona, του Giovanni Battista Pergolesi. Λυρικό θέατρο/Όπερα. Κι άλλοι κανόνες. Ψηλαφώντας το άγνωστο(!) στην πρώτη σκηνοθετική μου απόπειρα(!). Η έγνοια μου να μπορώ να απαντήσω σε όλες τις ερωτήσεις των ερμηνευτών (δύσκολο να συμβιβαστώ με το ακατόρθωτο).

Απόγευμα Δευτέρας 29 Μαρτίου 2019: Μία ημέρα και κάτι μετά την αλλαγή της ώρας σε θερινή. Επιστροφή περιμετρικά της Θεσσαλονίκης από το στρατόπεδο στο σπίτι και αγνάντεμα από ψηλά στη θάλασσα, που αγκαλιάζει την πόλη. Καλοκαιριάζει (είμαι παιδί του καλοκαιριού, πώς να το κάνουμε;)! Το μυαλό μου γεμίζει με Έρωτα/ταξίδια και στιγμές με το στήριγμά μου στη ζωή μου, στο έργο και στο προσωρινό «πάρεργο», τη Χριστίνα μου, με την οικογένειά μου, την ανιψιά μου, το παρεάκι μου που έχει διασκορπιστεί στα διάφορα μήκη και πλάτη της Ελλαδας και της Ευρώπης, με άραγμα το βράδυ στην παραλία με –τουλάχιστον- πόδια γυμνά, με ποτάρες, με βόλτες με τη μηχανή και μ’ άλλα ταξίδια, επαγγελματικά, μα ελπίζω κατ’ ουσίαν ερασιτεχνικά. Αμήν και πότε;;!!

 Ήδη η playlist έχει φτάσει στο I Want to Break Free… Τυχαίο;

Η παράσταση Νικαράγουα στριφογυρίζει στο μυαλό μου… Πολλές παράλληλες σκέψεις/Θα καεί το μηχάνημα.

Αλλαγή κομματιού σε Love of My Life. Την περιμένω. Με συγχωρείτε, πρέπει να σας αφήσω. Και περιμένω να σας γνωρίσω (ναι, αγαπώ να γνωρίζω εν δυνάμει «καλόβολους» -όπως λέει η μάνα μου- ανθρώπους).

* Ο Κωστής Ραμπαβίλας σκηνοθετεί την όπερα “La Serva Padrona” που θα παρουσιαστεί το Σάββατο 13 και την Κυριακή 14 Απριλίου στις 20:30 μ.μ. στο Θέατρο Π.Κ.Ι.Ν. Λαοδηγήτριας, Αισχύλου 17, σε μουσική διεύθυνση Παναγιώτη Διαμαντή.