Γίνεται μέσω του χιούμορ, να μιλήσεις για τον καπιταλισμό, την επισφάλεια και τη νεκροπολιτική; Μια χαρά γίνεται! Η παράσταση «Λαμπερά παράσιτα» στο Θέατρο Τ τα καταφέρνει με τον καλύτερο τρόπο. Ένα νεαρό ζευγάρι ετοιμάζεται να φέρει στον κόσμο το πρώτο του παιδάκι. Μένουν, όμως, σε ένα κρύο σπίτι σε μια κακόφημη γειτονιά και ανησυχούν για το μέλλον της μικρής τους οικογένειας. Τότε, δέχονται μια απίθανη και απροσδόκητη πρόταση για το σπίτι των ονείρων τους από τη μυστηριώδη Μις Ντι. Ένα σπίτι σε μια ανερχόμενη περιοχή θα τους χαριστεί και τα μόνα έξοδα που θα βαρύνουν τους δύο πρωταγωνιστές, θα είναι αυτά της ανακαίνισης.

Το νεαρό ζευγάρι αποφασίζει να κάνει αυτό το βήμα, αλλά ανακαλύπτει ότι οι επισκευές στο συγκεκριμένο σπίτι δε γίνονται με κόπο, εργαλεία και χρήματα αλλά με έναν αποτρόπαιο τρόπο. Παρά το αρχικό σοκ, σταδιακά αποδέχονται αυτό το μαγικό δώρο και το εκμεταλλεύονται ξανά και ξανά, καθώς «το αρκετό, δεν είναι ποτέ αρκετό». Πόσες ανακαινίσεις είναι αρκετές, όταν οι βιτρίνες, τα social media, τα άτομα γύρω μας προτείνουν συνεχώς κάτι ακόμα πιο λαμπερό, πιο μεγάλο, με νεότερη τεχνολογία; Πόσες ανακαινίσεις είναι αρκετές για το σπίτι των ονείρων σου;

Μια παράσταση που θέτει μπροστά μας τον προβληματισμό των ηθικών ορίων μπροστά στο κέρδος. Υπάρχουν ζωές που αξίζουν να θυσιαστούν για το κέρδος άλλων ζωών; Μέχρι πού θα φτάναμε για να αποκτήσουμε τα υλικά αγαθά που ονειρευόμαστε;

Παρά τις δύσκολες θεματικές που θίγει το κείμενο του Philip Ridley, η διασκευή της Γλυκερίας Καλαϊτζή αναδεικνύει το χιούμορ του, μετατρέποντας το μάλιστα σε μιούζικαλ δωματίου! Τα τραγούδια, σε στίχους Γιώργου Φράγκογλου και μουσική Κώστα Βόμβολου κολλάνε στο μυαλό των θεατών και μας βάζουν βαθιά στο κλίμα της παράστασης. Το πρωτότυπο και πανέξυπνο σκηνικό της Ευαγγελίας Κιρκινέ, συμπληρώνει τις πολυδιάστατες ερμηνείες του Γρηγόρη Φρέσκου και της Βικτώριας Σισκοπούλου, στους ρόλους του Όλλυ και της Τζιλ αλλά και της διασκεδαστικής Σοφίας Βούλγαρη στον ρόλο της πανπόνηρης Μις Ντι.

Αρκετά λόγια όμως, ας αφήσουμε τις φωτογραφίες να “μιλήσουν”…