at a glance
Top

Οι σημειώσεις του Αλέξη Κότσυφα

κείμενο Ι αλέξης κότσυφας*/* φωτογραφίες | θάνος νίκας + στέφανος μπουζόπουλος + αρχείο αλέξη */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου

καταφύγιο πολιτισμού....

Γενικά, η καθημερινότητα, δεν σου δίνει πλέον και πολλές δυνατότητες για ένα ήρεμο, ευχάριστο ξύπνημα σαν αυτά που βλέπαμε στις αμερικάνικες ταινίες, μικροί, και νομίζαμε ότι τα πρωινά μας θα είναι γεμάτα pancakes, ακούγοντας Wham και έναν σκύλο που θα μας φέρνει την εφημερίδα.

Το American dream μας καταρρέει με τον –πλέον- φρικιαστικό τρόπο, μεταφορικά και κυριολεκτικά. Δυσκολεύομαι πολύ να συνηθίσω την πραγματικότητα, τον φόβο μιας μόνιμης απειλής πολέμου, της αποδόμησης κάθε έννοιας κουλτούρας και την αδιαφορία του σύγχρονου Sapiens για τον διπλανό του. Και να πεις, ότι νιώθουμε ασφαλείς, για αυτό είμαστε αδιάφοροι; Κάθε άλλο. Μόνο ασφαλείς δεν νιώθουμε. Νομίζω ότι –απλώς- στρίβουμε το κεφάλι στα γεγονότα, ελπίζοντας να αλλάξει σελίδα η ιστορία,  πριν μας πετύχουν τα σκάγια.

Οι εξελίξεις, με βρίσκουν εκεί, όπου πραγματικά θα ήθελα να είμαι, εκεί όπου νιώθω χρήσιμος, εκεί που μπορώ να μιλήσω για τους προβληματισμούς μου, στη σκηνή και πραγματικά νιώθω ευγνώμων που συναντήθηκα με τον Θάνο και θεατρικά, αλλά και προσωπικά. Και στις πρόβες, αλλά και στις συζητήσεις μας, αυτός ο άνθρωπος βάζει σε μια σειρά τις σκέψεις μου και τις κάνει εικόνα. Ξεκινώντας πέρυσι με τον ‘’Σλάντεκ’’, συνεχίζοντας με τον ‘’Ριχάρδο στη Γάζα’’, αλλά και με πράγματα που θα έρθουν, δημιουργούμε έναν κύκλο εργασίας που πιάνετε με τη πιο βασική έννοια που έχω στο μυαλό μου, καμία βία δεν είναι σωστή, νόμιμη ή αποδεκτή, από όπου και αν προέρχεται.

Αυτά τα δύο έργα έχουν μια διαφορά, στο ‘’Σλάντεκ’’ καταπιανόμαστε με γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν περίπου 100 χρόνια, και με ένα καθαρά θεατρικό κείμενο, οπότε η αναπαραστατική επικοινωνία ήταν λογική. Στον «Ριχάρδο στη Γάζα», μιλάμε για έναν πόλεμο εν εξελίξει, θα ήταν ασέβεια να  γίνει με τον ίδιο τρόπο, ουσιαστικά, το ντοκουμέντο ήταν απολύτως λογικό. Το ζητούμενο, και αυτό που εσκεμμένα πετύχαμε στον «Ριχάρδο», ήταν η ωμή κατάθεση των γεγονότων, ο κάθε θεατής ας βγάλει τα συμπεράσματα του. Αν και μεταξύ μας, όταν σκοτώνονται παιδιά, έμμεσα και άμεσα, το συμπέρασμα είναι ένα…

Η παράσταση του ‘’Ριχάρδου στη Γάζα’’ τρέχει αυτή τη στιγμή Παρασκευή και Σάββατο στο Θέατρο Τεχνών, αυτό το υπερσύγχρονο θέατρο και από άποψη υποδομών, αλλά και από άποψη φιλοσοφίας. Αυτά τα δύο παιδιά, ο Χριστόφορος και ο Βασίλης, είναι ένα φως μέσα στο θεατρικό σκοτάδι που βιώνει η πόλη. Στη συνέχεια έρχεται ο ‘’Σλάντεκ’’ στο γνώριμο του μέρος, στο Γερμανικό Ινστιτούτο Goethe από 1 Δεκεμβρίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη και από 29 Δεκεμβρίου κατηφορίζει για Αθήνα, μια τρομερή εμπειρία που ξεφεύγει αρκετά από τις συνηθισμένες θεατρικές συμβάσεις.

Από 16 Γενάρη, θα βρίσκομαι στο Artbox με ένα έργο του Θανάση Τριαρίδη τον ‘’Νανουριστή’’ σκηνοθετεί ο Παύλος Δανελάτος, ένας δάσκαλος πάνω από όλα και ένας πραγματικός εργάτης της τέχνης. Και από Μάρτιο, θα είμαι πάλι στο Θέατρο Τεχνών, σε μια νέα παραγωγή του θεάτρου που θα ανακοινωθεί σύντομα.

 

Ο Αλέξης Κότσυφας, ολοκληρώνει, το Σάββατο 29 Νοεμβρίου, τις παραστάσεις στο “Ριχάρδο στη Γάζα” του Θάνου Νίκα, στο ολοκαίνουργιο θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης, στην οδό Κωνσταντινουπόλεως 75 και αμέσως μετά, έχει πρεμιέρα στις 1 Δεκεμβρίου, στο “Σλάντεκ” στο Goethe-Institut Thessaloniki, απο έως 23 Δεκεμβρίου 2025, Δευτέρα & Τρίτη στις 21:30.