at a glance
Top

Οι σημειώσεις του Oρέστη Τζιόβα

κείμενο | ορέστης τζιόβας + γιώργος παπανικολάου /* φωτογραφίες | αρχείο ορέστη  */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου

καθετί έχει δύο όψεις

Το κείμενο της παράστασης «Πάρκινγκ» το έχει γράψει ο Θανάσης Ταταύταλης που σκηνοθετεί κιόλας και παίζουμε στην Αθήνα στο Faust κάθε Παρασκευοσάββατο, ενώ θα είμαστε Θεσσαλονίκη 16 και 17 Δεκεμβρίου, στο μικρό ΑΘΗΝΑΙΟΝ. Με το Θανάση γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, όντας και οι δύο Θεσσαλονικείς, από τα χρόνια της κατασκήνωσης στη Χ.Α.Ν.Θ., στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής, από έφηβοι. Με το Θανάση ξαναβρεθήκαμε στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έπειτα, ψιλοχαθήκαμε. Το κείμενο αυτό το είχε γράψει πριν τέσσερα χρόνια και ένα βράδυ μου είπε «πάρε και διάβασε αυτό το κείμενο». Μου το έστειλε μετά τα μεσάνυχτα, και το επόμενο πρωί, νωρίς-νωρίς, του έστειλα μήνυμα ότι «θέλω να το κάνουμε μαζί παράσταση». Έχει μια φοβερή ροή. Είναι ένα κείμενο που «τρέχει». Προβληματισμοί, ιδέες, κοσμοθεωρία περνάνε μέσα από μια γλυκιά ιστορία ενός ανθρώπου για το πώς πέρασε την πρόσφατη, τελευταία χρονιά του. Πώς η τύχη τον παρέσυρε σε μια συνθήκη και του επέδειξε τι είναι αξιοπρέπεια και τον οδηγεί κάπου που δεν περίμενε να φτάσει.

Μοιάζω με το χαρακτήρα που υποδύομαι, στο κομμάτι του «μη πρέπει». Δε με ενδιαφέρουν και μένα οι «κοινωνικές επιταγές». Δεν δέχομαι την «κοινωνική επιταγή». Βρίσκω την προσωπική μου αξιοπρέπεια και λειτουργώ όπως εγώ θέλω κι όχι για τα μάτια του κόσμου. Δε με νοιάζει πώς φαίνονται οι πράξεις μου, στους άλλους. Τι σημαίνει αξιοπρέπεια για μένα; Δεν μπορώ να σου απαντήσω τόσο γενικά. Αξιοπρέπεια, στο κοινωνικό κομμάτι και το πώς ζούμε οικονομικά, είναι να μπορούμε να ζούμε κι όχι να επιβιώνουμε. Από τη στιγμή που μπορείς να ζεις και όχι να επιβιώνεις με χρήματα ίσα-ίσα να καταναλώσεις, το θέμα είναι να κάνεις πράγματα για σένα.

Τα πρωινά εργαζόμουν σε ένα μαγαζί φίλου με burger και θα συνεχίσω να έχω συνεργασία πιο «εξωτερική» και διαφημιστική. Τώρα πια, τα περισσότερα πρωινά τα περνάω στις πρόβες του «Μακμπέθ» που θα παίξω στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη. Αυτό το διάστημα των πρώτων προβών έχω κεντράρει στο τι επακριβώς λέει το κείμενο. Μελετάω τα σχόλια του συγγραφέα για τους ήρωες, την εποχή…θέλει ψηλάφισμα το κείμενο του Σαίξπηρ. Έχω ξανασχοληθεί με τον ίδιο συγγραφέα στο «Χειμωνιάτικο Παραμύθι», αλλά εδώ μελετάμε διεξοδικά και με βαθιά λεπτομέρεια το τι ήθελε να πει ο συγγραφέας την εποχή που το έγραψε. Τί ήθελε να θίξει ο Σαίξπηρ. Έπειτα, την άνοιξη του 2020 θα συνεργαστώ με τη Μίνα Αδαμάκη που θα διασκευάσει και θα σκηνοθετήσει τους «Αδελφούς Καραμάζωφ» και θα είναι μαζί μας ο Μιχάλης Συριόπουλος και η Νάνσυ Μπούκλη. Θέλω να ασχολούμαι με «μεγάλα» κείμενα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Αυτό είναι το ζητούμενο. Και πάντα το προσπαθώ, όσο μπορώ.

Είναι χαρά και δώρο από το χρόνο, να ανεβαίνουμε Θεσσαλονίκη με αυτό το έργο, το «Πάρκινγκ»,  δύο Θεσσαλονικείς. Είναι μια «χειροποίητη» παράσταση που θέλω να δείξουμε σε όλους τους δικούς μας ανθρώπους και θεατρόφιλους. Πατρίδα είναι οι γονείς, οι φίλοι, τα πρώτα βήματα, τα πρώτα ραντεβού, οι πρώτες έξοδοι, η ΧΑΝΘ, ο Λευκός Πύργος, η Καλαμαριά, τα Κάστρα, εκεί που μεγαλώνεις δεν «κόβεται» η καρδιά σου. Έχω αποσυνδεθεί πλέον από τη Θεσσαλονίκη, λείπω πάνω από 15 χρόνια. Και δεν ανεβαίνω συχνά, αλλά αυτή η «μυρωδιά» δεν με αφήνει ήσυχο. Καμιά φορά πηγαίνω προς το Πειραιά μυρίζω θάλασσα και μου έρχεται παραπομπή στο νου, η Θεσσαλονίκη. Δεν ξέρω αν έχει καλλιτεχνικό ταβάνι η Θεσσαλονίκη, δεν γνωρίζω πως κινούνται τα πράγματα. Όταν την άφησα, είχε μια ανοιχτωσιά πολιτιστικά. Στη Θεσσαλονίκη, επειδή με ρωτάς, για το δήθεν που μπορεί να υπάρχει, οφείλω να σου πω ότι υπάρχει και στην Αθήνα, απλά χάνεται στο μεγάλο όγκο της «μητρόπολης».

Eίμαι σε μια φωτεινή περίοδο, πολύ κοινωνικός και με διάθεση για ζωή. Είμαι δημιουργικός σε όλα τα επίπεδα. Αν τα Χριστούγεννα με αναζωογονούν; Από όταν έμπλεξα με αυτή τη δουλειά, οι γιορτές δεν έχουν καμία διαφορά. Γιορτές σημαίνει διπλές παραστάσεις στο θέατρο. Αλλά και πριν ασχοληθώ με το θέατρο, όπου δούλευα βράδυ, οι γιορτές πάντα είναι «δυνατές» για βράδια ψυχαγωγίας και σίγουρα με την πολλή δουλειά, χάνουν το νόημα που -αν θες-είχα παιδί…Μετά το σχολείο, έπαψαν τα Χριστούγεννα να σημαίνουν πολλά για μένα. Οι γιορτές είναι για παιδιά και εφήβους…

* Ο Ορέστης Τζιόβας παρουσιάζει το μονόλογο «Πάρκινγκ» σε κείμενο-σκηνοθεσία Θανάση Ταταύταλη, στην Αθήνα στο θέατρο Faust, κάθε Παρασκευή και Σάββατο, και στη Θεσσαλονίκη, στο μικρό ΑΘΗΝΑΙΟΝ, τη Δευτέρα 16 και Τρίτη 17 Δεκεμβρίου. Μετά τις γιορτές, θα συμμετέχει στο «Μακμπέθ» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, σε συμπαραγωγή Εθνικού Θεάτρου και Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά. Μετά το Πάσχα, ο Ορέστης θα πρωταγωνιστεί στους «Αδελφούς Καραμαζωφ» που διασκευάζει και σκηνοθετεί η Μίνα Αδαμάκη.