Ο “Ερωτευμένος Σαίξπηρ” που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Κακλέας και πρωταγωνιστεί ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, με ένα πολυπληθή θίασο, ανάμεσα τους η Έλλη Τρίγγου, η Μπέτυ Λιβανού και η Μίνα Αδαμάκη, σε μια-όντως-μεγάλη παραγωγή, έρχεται το Πάσχα στο θέατρο της Μονής Λαζαριστών.

Ο “Φαέθων” του Δημήτρη Δημητριάδη, σε σκηνοθεσία Θάνου Νίκα, θα παρουσιαστεί από τους  Ars Moriendi Theater Group, από 3 Μαίου,  στο Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης, στη σοφίτα. Παίζει ο Στράτος Τζώρτζογλου, η Κατερίνα Συναπίδου, η Θεανώ Αμοιρίδου, ο Νίκος Ράμμος και η Ελευθερία Μαυρίδου.
Η Ελένη Ράντου  πηγαίνει εξαιρετικά εισπρακτικά με τη “Τζάσμιν” που σκηνοθέτησε ο Σταμάτης Φασουλής στο θέατρο της, στην Αθήνα, και έχει ως προτεραιότητα της, του χρόνου να παρουσιάσει την εν λόγω παράσταση και στη Θεσσαλονίκη.

…και ποιος σου είπε ότι δεν υπάρχει πάντα ένας μονόλογος, μόνο για σένα;

Μέσα σε ένα παιδικό δωμάτιο, η “Ουρανία” που έγραψε ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, μιλάει για άγχη, παιδικές απώλειες, αγνότητα, έρωτες, λάθη και πάθη. Παίζει η Δανάη Μπάρκα, και μετά την επιτυχία των δύο τελευταίων ετών, έρχεται στο θέατρο ΣΟΦΟΥΛΗ. Τετάρτη, Πέμπτη και Κυριακή, ανατολικά νέοι άνθρωποι βάζουν μεράκι στη σκηνή.

…και ποιος σου είπε ότι δεν υπάρχει ένας καλός άνθρωπος στο θέατρο;

Και μάλιστα, από το “Σε Τσουάν”. Στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ, για δεύτερη και τελευταία εβδομάδα, από Πέμπτη έως και Κυριακή, ένα “δύσκολο” έργο, σε μια παράσταση που έστησε ο Νικορέστης Χανιωτάκης, σε μουσική Βασίλη Παπακωνσταντίνου, να σε παρασέρνει στην ιστορία μιας πόρνης που δημιούργησε σαν “έξοδο κινδύνου” έναν ξάδερφο, όπως τρεις θεοί αποφάσισαν να συμβεί. Πέγκυ Τρικαλιώτη, Νίκος Πουρσανίδης, Κώστας Κάππας, Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος.

.. και ποιος σου είπε ότι δεν υπάρχει η πρόταση για αυτή την εβδομάδα;

Ένας καθρέπτης, όλα σε περιστροφή, ένας θίασος μεταβαλλόμενος και τόσο ακριβείας και η λέξη ρυθμός στην αρτιότητα της. Και ο Γιώργος Πούλιος με ήχους να συνομιλεί με το θίασο και το κοινό. Και η Πατρίτσια Απέργη να δίνει το “ηχόχρωμα” στο σώμα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, να ανεβάσεις αυτό το έργο του Σαίξπηρ, παρά μόνο τόσο ιδιαίτερα, όπως εκείνη, ευφυώς εφηύρε. Η Κατερίνα Ευαγγελάτου στη “Κωμωδία των Παρεξηγήσεων” του Σαίξπηρ, που έρχεται για δύο μοναδικές παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη. Κάτι διαφορετικό-για δες-είσαι έτοιμος; 

Τελειώνοντας, ρώτησα τον Γιάννη Καραμφίλη, που παρουσιάζει απόψε και αύριο στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ, το “Άγημα Τιμών” του Νίκου Βασιλειάδη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα, “γιατί επέλεξε ειδικά αυτό το έργο” ; Κι εκείνος απάντησε…

“Όταν άνοιξα το κείμενο, να του ρίξω μια ματιά, ήταν σα να με χτύπησε ωστικό κύμα… “αυτά είναι”… είπα από μέσα μου κοιτώντας με νόημα τον Γιάννη Ρήγα, τον άνθρωπο που μου το πρότεινε κι εν συνεχεία σκηνοθέτησε.

Η εμφανής δυσκολία κατανόησης και εκφοράς της καθαρεύουσας, παντρεμένης με την νεοελληνική, με έκανε στην αρχή να δυσανασχετήσω, όμως έπειτα να μουλαρώσω και ωωω… ως εκ θαύματος να επέλθει -επιτέλους- ανακωχή και να αρχίσω να απολαμβάνω αργά- αργά  το λεξικό νέκταρ, αυτό το γλωσσολογικό κονσέρτο του συγγραφέα.

Ένα καπρίτσιο, ένα αρχικό πείσμα μου, μετεξελίχθηκε σε παθολογική αγάπη για ένα κείμενο τόσο ρομαντικό, ανθρώπινο, σατυρικό, τρυφερό, σκαμπρόζικο, μελαγχολικό, άγριο και λυτρωτικό. Το Άγημα Τιμών”.