κείμενο | ιφιγένεια καραμήτρου */* φωτογραφίες | αλέξανδρος μπόρμπης */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου
...και σε ξανάκανα αρχηγό μου
10.48 το πρωί. Κέντρο της Αθήνας. Μποτιλιάρισµα. Καταλαβαίνεις ότι το φθινόπωρο έχει µπει πια για τα καλά, αναπολώντας τους άδειους δρόµους του Αυγούστου.
Φτάνοντας στο Θέατρο Καλλιρρόης, στριφογυρνάει µες στο κεφάλι µου, ξανά το ίδιο επίµονο ερώτηµα:
Κι αν η “Γέρµα” ζούσε το 2022, τί θα άλλαζε; Θα άλλαζε, αλήθεια;
Related posts:
O Γιώργος Κωνσταντίνου αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Οι σημειώσεις του Γιώργου Καφετζόπουλου
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Τρεις μέρες, Μία Εποχή
Λόγοι Θεάτρου Μαρτίου
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;
Ο Μιχαήλ Ταμπακάκης αυτοσκανάρεται
έχεις τρεις επιλογές
έχεις τρεις επιλογές
Με τους Polkar
μαζί, αγάπες μου, μαζί!
μαζί, αγάπες μου, μαζί!
Ελένη Ράντου
της ζωής της, το πάρτυ...
της ζωής της, το πάρτυ...




