H ενέργεια ενός καλλιτέχνη μπορεί να διοχετευτεί στο κοινό μόνο επί σκηνής… Εκεί όλα δραματοποιούνται και ο άνθρωπος-καλλιτέχνης απελευθερώνεται. Ένας απ’ τους δημιουργούς που τους ταιριάζει απόλυτα η σκηνή και η επαφή με τον κόσμο είναι ο Κωστής Μαραβέγιας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στην Ιταλία Μαθηματικά και Στατιστική ενώ παράλληλα καλλιέργησε τη μουσική του παιδεία. Εκεί συμμετείχε σε μουσικά group, συγκεκριμένα στους Yamas και x Darawish, πολυπολιτισμικά γκρουπάκια με εθνικ στοιχεία. Ίσως οι καταβολές των σπουδών του εκεί να πότισαν τη μουσική του με μεσογειακά και βαλκανικά στοιχεία που εξαιτίας του ανήσυχου χαρακτήρα του αργότερα εμπλουτίζονται και με folk, rock, jazz και άλλα πιο νεωτερικά στοιχεία.

Το 2001 γυρίζει πίσω στην Ελλάδα και παρουσιάζει το 2003 το πρώτο του σόλο “Ραδιοπειρατής”. Πυρήνας όμως των παραστάσεών του που δίδονται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό είναι το “Welcome to Greece” (2009) που γράφεται σε μια δύσκολη περίοδο προ κρίσης για τη χώρα και το “Maraveyas Ilegal” (2007). Η ζωή του τον βοηθά να γράψει και να συνθέσει γ’ αυτό και τα τραγούδια του βρίθουν βιωματικών στοιχείων. Το “Lola” όμως που έπεται το 2012 γεννά μια φανταστική κοπέλα και δημιουργεί μια ιδιαίτερη ιστορία που λαμβάνει χώρα σ’ ένα πλοίο που ξεκινάει από τον Πειραιά.Καθοριστικής σημασίας είναι και η συνεργασία του με τον Πάνο Μουζουράκη που γεννά το γνωστό σε όλους μας “Φίλα με ακόμα”.

Ως άνθρωπος της σκηνής λοιπόν, υπερδραστήριος, τραγουδά στους δικούς του ρυθμούς, εναλλάσσοντας την κιθάρα, το πιάνο ή το ακορντεόν καταφέροντας να μεταφέρει σε μας όλη την ενέργειά του. Έτσι γεμάτος ενθουσιασμό όπως ποτέ άλλοτε, συνεχίζει να μας κατακλύζει με αισιοδοξία και ρομαντισμό σε κάθε εμφάνισή του.

Το τραγούδι του “Άσε με να μπω”, που (μαζί με το ‘Δύο γυναίκες’, το ‘Εθισμός’ κ.ά) ανήκει στο άλμπουμ “Welcome to Greece” (2009), είναι ντυμένο με μουσική και στίχους απ΄τον ίδιο.

Επιλογή: χαρά_κίκα

Φωτογραφίες: λευτέρης_τσινάρης + λευτέρης_τσότσος

Έρωτας, αναζήτηση και νοσταλγική αναδρομή σε μια πόλη ερωτική, το «σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη» που μας τραγουδάει ο Δημήτρης Μητροπάνος.
Ένα κομμάτι που αποτελεί τη «σφραγίδα» της συνεργασίας του Μάριου Τόκα και του Δημήτρη Μητροπάνου, ένα από τα σπουδαιότερα και πιο αγαπημένα τραγούδια τους.

Οι στίχοι του τραγουδιού είναι γραμμένοι από τον Φίλιππο Γράψα και καταφέρνουν να μιλούν στην καρδιά του κάθε Έλληνα. Γραμμένοι το 1982 και προορισμένοι για τους αγώνες τραγουδιού της Κέρκυρας, που ξεκίνησε εκείνη τη χρονιά ο Μάνος Χατζιδάκις. Χρόνια πολλά αργότερα, ο Γράψας εξομολογήθηκε ότι ο μεγάλος μουσικός είχε ενθουσιαστεί από αυτούς τους στίχους, ωστόσο μείνανε στο συρτάρι για μια ολόκληρη δεκαετία.

Επιλογή: ιάκωβος_καγκελίδης

Φωτογραφίες:

Στίχοι και μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου, από τον Δίσκο ‘Βραχνός Προφήτης’, το ακούς και λες πως πρόκειται για ένα μικρό θαύμα.

Γραμμένο για όσους πια δεν έχουν τίποτα να χάσουν, ό,τι και να γίνει. Καθημερινός ύμνος.

Επιλογή: εύη_μούρνου

Φωτογραφίες: silenced_eyes

Στη συναυλία της Yasmin Levi στη Μονή Λαζαριστων είχαμε την τύχη να μεταλαβουμε τη μουσική…
Μετά το τρίτο τραγούδι ή Yasmin levy κάλεσε στη σκηνή τον Ματθαίο Τσαχουρίδη, με την ποντιακή του λύρα, παλιό της γνώριμο από το Λονδίνο, μιας κι εκεί έχουν συμπράξει επί σκηνής, αλλά και στο cd της “mano suave”.

Ο κόσμος τον υποδέχθηκε με το πιο ζεστό χειροκρότημα και ο χώρος γέμισε την πιο όμορφη μουσική από αυτήν τη σύμπραξη. Στην αρχή και για αρκετά λεπτά ο Ματθαίος έκανε ένα σόλο πάνω στη μουσική του τραγουδιού “Naci en alamo”, κατόπιν συνομίλησε με το κλαρίνο του τόσο ξεχωριστού μουσικού από το Ιράν Amir Shahsar και μετά μπήκε η ίδια και όλη η ορχήστρα της, δημιουργώντας το απόλυτο άκουσμα για όλους εμάς τους τυχερούς που ζήσαμε αυτήν την στιγμή.

Επιλογή: κατερίνα_γρηγοριάδου

Φωτογραφίες:

Το τραγούδι Rehab, της αξιομνημόνευτης Amy Winehouse, είναι ένα αυτοβιογραφικό κομμάτι. Είναι ένα κομμάτι, το οποίο περιγράφει απόλυτα τον ατίθασο χαρακτήρα της τραγουδίστριας με την ιδιαίτερη φωνή που άφησε το σημάδι της στον καλλιτεχνικό χώρο.

Μέσα από τους στίχους τους οποίους έχει γράψει η ίδια, μας λέει ότι η ζωή είναι μικρή κι εκείνη δεν έχει χρόνο να χάνει για όσα προσπαθούν να της επιβάλλουν οι άλλοι. Ακόμα κι αν γνωρίζει ότι κάνει λάθος, προτιμά να ζήσει με τα δικά της λάθη, παρά με τα σωστά των άλλων…

Επιλογή: ερωδίτη_παπαποστόλου

Φωτογραφίες:

Εδώ οι αγαπημένοι ΧΧ μας λένε ότι ο έρωτας μπορεί να είναι πολύ παρεξηγήσιμος ακόμα και αν είχε κάποιος της καλύτερες προθέσεις. «Μην νομίζεις ότι σε διώχνω μακριά ενώ είμαι ο μόνος που σε κράταγε πιο κοντά του» είναι ένας χαρακτηριστικός στίχος του κομματιού.

Πολλές φορές ο έρωτας έχει την μορφή πειράματος και οι παίκτες του παιχνιδιού του παίζουν με τα όρια του συμπαίκτη που εύκολα γίνεται αντίπαλος.

Επιλογή: εύη_μίνου

Φωτογραφίες:

Οι “Les Au Revoir”, ένα συγκρότημα που ενώνει τον παλιό ρετρό ήχο με την μουσική του σήμερα, κυκλοφορούν τον πρώτο τους δίσκο “Retro’ Clock”. Το γνωστό σε όλους “Ήρθες αργά”, ανανεώνεται και προστίθεται ηλεκτρονικός ήχος και φρέσκια διάθεση. Η γλυκιά φωνή της Αλεξάνδρας Μπουνάτσα σμίγει με τα πλήκτρα και την μίξη του Κώστα Καραμήτσου και την τζάζ κιθάρα του Λεωνίδα Αναγνώστου. Το αποτέλεσμα είναι πολύ ιδαίτερο: Μια νοσταλγία για τα παλιά, μια παρόρμιση για χορό στο σήμερα.

Επιλογή: νίκη_ζερβού

Φωτογραφίες: