at a glance
Top

Έλα, ξεκλείδωσέ με…

κείμενο | δώρα βέτσου */* φωτογραφίες | δώρα βέτσου */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου

μυστήρια πλάσματα

Δεν είμαι καλός στα λόγια. Ποτέ δεν ήμουν. Στο είπα από την αρχή, μα εσύ θυμώνεις. Απαιτείς, ζητάς, απογοητεύεσαι, παγώνεις και χάνεσαι. Μη χάνεσαι. Προσπαθώ πολύ. Προσπαθώ να εκφραστώ, αλλά δεν ξέρω πώς. Κάθε Κυριακή κάνω πρόβες, ετοιμάζω τα λόγια μου, κάθε Δευτέρα, μόλις σε βλέπω τα ξεχνάω. Μη θυμώνεις όμως. Άκου με. Άκου τις πράξεις μου. Κάθε φορά που έρχομαι, είναι για σένα. Δεν το ξέρεις; Άκου το βλέμμα μου. Όποτε σε κοιτάζω, χαμογελώ, δε σου φτάνει; Άκου τα χέρια μου. Σε αγγίζω-δήθεν τυχαία- επειδή δεν μπορώ εκατοστό μακριά σου, δεν το ακούς;

Δεν είμαι καλός στα λόγια κι όλο με μαλώνεις. Γι΄ αυτό τώρα σου γράφω. Γράψε, μου είπες, και θα μάθεις ποιός είσαι. Μα ούτε στα γραπτά είμαι καλός. Δε θα στο δώσω ποτέ αυτό το χαρτί. Δεν ξέρω καν αν τολμάω να το διαβάσω ξανά. Το κάνω όμως, γιατί μου το είπες. Γιατί νοιάστηκες για μένα. Και προσπαθώ- για σένα- να μάθω να εκφράζομαι. Καλά, ψέμα. Για μένα προσπαθώ. Γιατί το έχω καημό που δεν μπορώ να μιλήσω για όσα νιώθω, για όσα σκέφτομαι. Και γιατί εσένα δε θέλω να σε χάσω από αυτό. Όχι και εσένα.

Δεν είμαι καλός στα λόγια, μα σου τα γράφω. Λένε ότι αν γράψεις για κάποιον, τότε γίνεται αθάνατος. Και θέλω να γίνεις αιωνιότητα για μένα. Γι΄αυτό σου γράφω. Και γιατί όταν σου μιλάω και με κοιτάς- αχ, αυτά τα μάτια σου!- τα χάνω. Μη με βλέπεις έτσι που το παίζω δυνατός. Ντρέπομαι, γι ‘ αυτό δε μιλάω. Και φοβάμαι και λίγο. Ναι, και οι άντρες φοβούνται, δεν το ήξερες; Κι έτσι, διαλέγω τη σιωπή. Εσύ όμως πρέπει να με βοηθήσεις. Θέλω να με βοηθήσεις.  Έλα ξεκλείδωσέ με. Άκου τη σιωπή μου που φωνάζει δυνατά. Άκου την ανάσα μου, που γίνεται όλο και πιο γρήγορη, όποτε πλησιάζεις. Άκου την αγκαλιά μου, που κλειδώνει πάνω σου. Και μην πεισμώνεις. Ξέρω, είναι άδικο εσύ απλόχερα να μοιράζεις όσα έχεις μέσα σου, κι εγώ να τα θάβω βαθιά. Αλλά δεν μπορώ να το κάνω μόνος. Έλα να με βοηθήσεις να στα δώσω. Το θέλω τόσο πολύ…

Ξέρω ότι δεν θα τα μάθεις ποτέ όλα αυτά, αλλά τουλάχιστον έμαθα εγώ. Με έμαθα. Πάλι είχες δίκιο. Κι ας μην είμαι καλός στα γραπτά. Και ξέρω ότι με έκανες να αγαπώ τις Δευτέρες… ξέρεις πόσο μεγάλο είναι αυτό; Καταλαβαίνεις; Και τελοσπάντων… αυτό που θέλω τόση ώρα να πω- και θα στο πω μια Δευτέρα- είναι ότι σε ερωτεύομαι … Θα στο πω, κι ας μην είμαι καλός στα λόγια…