at a glance
Top

Θυμάσαι τι έκανες το Σάββατο;

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης

Εικόνες του δρόμου: Μια πόλη, γιορτή.

Δεν θέλει πολλά ο άνθρωπος, πλέον, για να ξαλεγράρει. Μια νίκη. Αρκεί μια νίκη, σαν αφορμή και ως αιτία να ξεχυθεί στους δρόμους. Να γιορτάσει το άδικο που επιτέλους συνάντησε το κύπελλο. Οπαδοί πάντα θα υπάρχουν να είναι η κινητήριος δύναμη. Και να γλεντάνε και να φωνάζουν και να τρελαίνονται σπινταριστά. Μα είναι κι όλοι οι άλλοι-εκείνοι που κατέβηκαν στο κέντρο και έδωσαν λάμψη μέσα στη νύχτα-αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές της ανοχής μιας ανελέητης καθημερινότητας.

Σε μια ζωή γεμάτη ήλιους και θεομηνίες, χαλάζια, ρεύματα κομμένα και βρύσες που δεν στάζουν δροσιά…αυτοί όσες ήττες κι αν φάνε, πάντα βρίσκουν στο αδιέξοδο την τρέλα να χαρούν. Πιάσε με από το χέρι να κατεβούμε κάτω. Άντε, σήκω ντύσου!

Σε ελάχιστα λεπτά, η πόλη, από την απόλυτη σιωπή, πέρασε στο απόλυτο  πάρτι. Με τέρμα ηχεία, κόρνες, φιλιά, σουβλάκια, μπυρόνια, φανέλες πεταμένες, ιδρωμένα κορμιά γεμάτα χαμόγελα. Κι ολόγυρα οι επισκέπτες της χαράς. Οι περίεργοι, οι «δεν είχαν τι να κάνουν», οι «πάμε να χαρούμε στο έτσι-αλλιώς δεν παλεύεται η ζωή» κι αυτοί εκεί. Κόρνες, φωνές, βρισιές, βογγητά, όλα σε μια Θεσσαλονίκη που ξέρει να γιορτάζει. Να ξενυχτά για να αντικρύσει το τρόπαιο της. Έφηβοι με τα κινητά στο χέρι, messenger που είσαι και που είμαι. Γάμισ΄το μπαράκι-έλα Λευκό Πύργο να με βρεις-φοιτητής μικρής χαράς σε μεγάλη νύχτα.

Κι οι πόνοι οι ξενύχτες να πηγαίνουν στράφι και χαλάλι μπροστά σε ένα τέρμα που χάνει, για δεύτερη χρονιά. Έτσι που λες….τα φράγκα δεν είν΄το θέμα. Το γόητρο και η αξιοπρέπεια σου, που και που, να μην απαξιώνεται. Κι αν ήδη το ξέχασες, συνέβη Σάββατο βράδυ. Σε μια πόλη ταλαίπωρη, που το ταπεραμέντο της σουτάρει και βάζει πάντα γκολ. Διπλό.