_προσωπικότητες

Ψωμί κι ελιά… και JORDAN βασιλιά!

His Airness Michael Jordan

"Να σκέφτεσαι θετικά και να αντλείς κουράγιο από κάθε αποτυχία. Έχασα πάνω από 9000 σουτ στην καριέρα μου. Έχασα σχεδόν 300 αγώνες. 26 φορές μου εμπιστεύθηκαν το τελευταίο σουτ και αστόχησα. Απέτυχα ξανά και ξανά και ξανά στη ζωή μου. Αυτός είναι και ο λόγος που πέτυχα"

Λοιπόν καλόπαιδα, τα ψέματα κι οι θεωρίες τελειώσανε. Ήρθε η ώρα να προσκυνήστε το Βασιλιά. Ναι, είμαι δημοκρατικός μέχρι τα μπούνια αλλά τη βασιλεία του Michael ‘AIR’ Jordan την προσκυνώ σαν πρόβατο. Του πλένω και τα πόδια και τις κάλτσες στο χέρι αν μου το ζητήσει. Γιατί το θρόνο του δεν μπόρεσε να τον αγγίξει κανείς και οι όποιες ίντριγκες και συγκρίσεις δεν είναι παρά το Viagra των media. Ο συγγραφέας του “Game Of Thrones” ξέρει πολύ καλά ότι ένα τέτοιο σενάριο θα έκανε ακόμα και κοκάκια να πλήττει.

‘His Airness’ τον αποκάλεσαν λακωνικά για να μην κινδυνεύσει κανείς και ποτέ να πάει από αφυδάτωση περιγράφοντάς τον. Γιατί η ‘Αυτού Αερότης’ είναι ο λόγος που το μπάσκετ είναι αυτό που είναι. Είναι το ζωντανό μέσο που απέδειξε ότι το ανθρώπινο σώμα είναι ικανό να κάνει 100 πράγματα περισσότερα απ’ ό,τι είχαμε δει μέχρι τότε. Είναι ο λόγος που χάσαμε τόσες άλλες φάσεις live μόνο και μόνο για να καταλάβουμε στο ριπλέι «Πώς το έκανε ο πούστης;». Είναι ο λόγος που η δραμαμίνη δεν μπήκε ποτέ στη λίστα με τις ντόπες. Είναι ο λόγος που εκατομμύρια επίδοξοι αθλητές στον πλανήτη κατέβασαν το κεφάλι και κόντεψε να τους σκιστεί η βάλανος απ’ τη σκληρή δουλειά. Κι ο λόγος που άλλοι τόσοι λούφαξαν γιατί κατάλαβαν ότι, ακόμα και αλυσοδεμένοι στο παρκέ για χρόνια, έπαιζε το ΑΝ θα πλησιάσουν έστω και κάτι από τα προσόντα του.

Προς τιμήν του ανθρώπου που έτυχε της υπόκλισης όλων (εντός κι εκτός παρκέ, με τις αναρίθμητες φιλανθρωπίες του) και μισήθηκε όσο κανείς από αυτούς που τον έτρεμαν. Τόσο που 2 ανεγκέφαλοι έφτασαν μέχρι να δολοφονήσουν τον πατέρα του, αφού τον απειλούσαν τηλεφωνικά για να σταματήσει ο γιος του το μπάσκετ. Το γεγονός αυτό οδήγησε τον ‘AIR’ στην απόφαση ν’ αποσυρθεί για πρώτη φορά στις 6 Οκτωβρίου 1993, δηλώνοντας στη συνέντευξη τύπου ότι δεν έχει κίνητρο πια, δεν έχει κάτι άλλο ν’ αποδείξει ή να κερδίσει. Όλοι όμως ήξεραν τον πραγματικό λόγο. Μετά από διάλειμμα 1,5 χρόνου, ο Jordan επέστρεψε στην αγωνιστική δράση για να ξαναβγάλει χαρακτηριστικά τη γλώσσα του στο παρκέ και να χαρίσει ακόμη 3 τίτλους στους Ταύρους του Σικάγο. Αυτή τη φορά με το #45 στην πλάτη και μια ορδή παραφιλολογίας να ξετυλίγεται. Αφενός, το #23 είχε ήδη αποσυρθεί προς τιμήν του. Αφετέρου (δήλωσε κ ο ίδιος), από το κολέγιο ήθελε το 45 αλλά το φορούσε ο αδερφός το, οπότε το διαίρεσε στα δύο και πήρε το 23. Επίσης, ήθελε η τελευταία φορά που φόρεσε το 23 να ήταν αυτή που τον είδε ο πατέρας του. Οι πιο καχύποπτοι λένε ότι απλά οι Bulls ήθελαν να πουλήσουν κι άλλες φανέλες του. Όπως και να’χει, ακόμα και ολοκληρώματα να είχες στη φανέλα, Jordan είσαι!.

Όποιον μπασκετμπολίστα κι αν ρωτήσεις – που βουτάει εννοείται τη γλώσσα στον εγκέφαλο πριν μιλήσει – για το σαν ποιον θέλει να γίνει, κανείς δεν θα σου πει τον Air Mike. Θα σου πουν κάποιον από όοολους τους άλλους με τους οποίους τον συγκρίνουν κατά καιρούς. Αλλά όχι τον Jordan! Κανένα μέσο IQ δεν θα βλαστημήσει με τέτοιο θράσος, γιατί είναι από τις ελάχιστες ουτοπίες που όλοι την αντιλαμβάνονται και γιατί … ξέρουν Θρησκευτικά. Ξέρουν ότι κάποτε ένας στην Αρχαία Αίγυπτο αμφισβήτησε το Θεό κι έπεσαν πάνω του οι 10 πληγές του Φαραώ και δεν παίρνουν το ρίσκο. Και για να το πω κι αλλιώς, το δικαίωμα του καθενός να έχει κάποιον αγαπημένο παίκτη τελειώνει εκεί που αρχίζει η υποχρέωσή του ν’ αναγνωρίσει τον καλύτερο.

Έχει νόημα να σχολιάσεις κάτι παραπάνω για τον 6 φορές πρωταθλητή του NBA, τον 5 φορές MVP της χρονιάς, 6 φορές MVP των τελικών και 3 φορές MVP των All-Star-Game, τον 10 φορές πρώτο σκόρερ του NBA (εκ των οποίων οι 7 συνεχόμενες), 4ο σκόρερ όλων των εποχών (32.292 πόντοι), 1ο όλων των εποχών κατά Μ.Ο. ανά αγώνα (30,12 πόντοι) και 1ο με τα περισσότερα ματς με άνω των 30 πόντων (563 αγώνες), τον 3 φορές πρώτο στα κλεψίματα και 3ο κλέφτη όλων των εποχών (2.514), τον NBA Rookie of the Year (’84-’85), τον 2 φορές καλύτερο αμυντικό της χρονιάς κι 9 φορές μέλος της καλύτερης αμυντικής 5άδας, τον πρώτο που βγήκε την ίδια χρονιά καλύτερος αμυντικός και MVP ταυτόχρονα, τον 10 φορές παίχτη της καλύτερης 5άδας της χρονιάς, τον 2 φορές κάτοχο του τίτλου διαγωνισμού καρφωμάτων, τον 2 φορές χρυσό Ολυμπιονίκη και μοναδικό όλων των εποχών που ξεκίνησε βασικός σε όλες τις συμμετοχές του με το εθνόσημο, τον άνθρωπο με τα περισσότερα winning buzzer beaters και τέλος, το δικαιωματικό μέλος του Basketball Hall of Fame (από το 2009);

Το μόνο που μπορώ να πω είναι κάνα δυο ευλαβικά πατερημά στη μνήμη όσων βρέθηκαν στο διάβα του. Ανεβάζω πίεση από την πώρωση και μόνο που γράφω για τον Jordan και μετά από κάθε βίντεό του τρώω σκόρδο για να ζήσω. Και για να σας προλάβω δια στόματος Earvin ‘Magic’ Johnson: «Απ’ τη μία, είναι ο Michael Jordan κι απ’ την άλλη, όλοι εμείς οι υπόλοιποι».