R

e

j

e

c

t

e

d

m

u

s

i

c

image

Η ζωή είναι τζαζ

10 διάσημοι τζαζίστες

Η μουσική είναι πολύ σημαντικό συστατικό της ζωής καθώς έχει τη δύναμη να αλλάξει τη διάθεσή μας σε δευτερόλεπτα. Μπορεί να μας κάνει να χαμογελάσουμε αλλά μπορεί και να μας κάνει να κλάψουμε. Ένα από τα πιο δημοφιλή και αγαπημένα είδη μουσικής είναι η τζαζ. Η τζαζ είναι η μουσική του σώματος, είναι χρώματα, είναι έρωτας, είναι αυθορμητισμός, είναι ελευθερία, είναι ζωή.

Γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Νέα Ορλεάνη και μέχρι σήμερα κατάφερε να εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Μέχρι τη δεκαετία του '40 είχαν αναπτυχθεί ποικίλες μορφές της τζαζ: Παραδοσιακή, Μποπ, Σουίνγκ, Ντίξιλαντ, Λάτιν Τζαζ. Το ίδιο εξακολουθεί να συμβαίνει έως σήμερα με την Άσιντ Τζαζ να γίνεται όλο και πιο δημοφιλής.

Από την πορεία της τζαζ πέρασαν πολύ αξιόλογοι μουσικοί, με τους παρακάτω να αποτελούν τους δέκα πιο δημοφιλείς.

Charles Mingus

"Το να κάνεις το απλό πολύπλοκο είναι κοινοτοπία. Το να κάνεις το πολύπλοκο απλό, τρομερά απλό, αυτό είναι δημιουργικότητα."

John Coltrane

"Κατάλαβα ότι πρέπει να κοιτάξεις πίσω, στα παλιά πράγματα, και να τα δεις κάτω από νέο φως."



Thelonious Monk

" Μην παίζεις τα πάντα κάθε φορά. Άφησε μερικές νότες να ξεφύγουν. Υπάρχει και μουσική για να την φανταζόμαστε."



Miles Davis

"Για εμένα, η μουσική και η ζωή έχουν να κάνουν με το στυλ."



Billie Holiday

" Δεν μπορείς να αντιγράφεις κάποιον άλλον και να περιμένεις να πετύχεις κάτι. Αν αντιγράφεις, σημαίνει πως δουλεύεις χωρίς πραγματικό συναίσθημα."



Nat King Cole

"Οι άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για τη μουσική, είναι αυτοί που μιλούν συνέχεια για αυτήν."



Duke Ellington

"Σε γενικές γραμμές, η τζαζ είναι σαν τον άντρα που δεν θα ήθελες ποτέ να βγεί η κόρη σου."



Benny Goodman

"Αφού έκανες όλη τη δουλειά και την προετοιμασία, τι στο καλό, μπορείς απλά να βγεις στη σκηνή και να το απολαύσεις."



Charlie Parker

" Μην παίζεις το σαξόφωνο. Άφησε αυτό να σε παίξει."



Louis Armstrong

"Αν χρειάζεται να ρωτήσεις τι είναι τζαζ, τότε δεν θα μάθεις ποτέ."



κείμενο | πωλίνα ταϊγανίδου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης