_μουσική

'Excuse me while I kiss the sky'

Ένα μεγάλο solo για τον Hendrix

27 Νοεμβρίου 1942, Seattle-Washington, ώρα 10:15.

Well, the night I was born, Lord I swear the moon turned a fire red.

Γεννιέται ο άνθρωπος που θα αλλάξει ό,τι ήξερε ο κόσμος για την ηλεκτρική κιθάρα. Το Rolling Stone τον έχει ανακηρύξει ως τον καλύτερο κιθαρίστα όλων των εποχών. Κανείς άλλος δεν θα καταφέρει να «χειραγωγήσει» κιθάρα, στούντιο και σκηνή όπως αυτός. Έπαιζε αβίαστα. Δεν υπάρχει ούτε ένα λεπτό στην καριέρα του που να σε κάνει να νιώσεις πως ζορίζεται να παίξει. Είναι σαν να ρέει η μουσική από μέσα του. Ένας αριστερόχειρας που πήρε μια Fender Stratocaster για δεξιόχειρες και απλά έπαιξε ανάποδα.

Άλλαξε τον τρόπο ηχογράφησης και δημιούργησε μια δική του μουσική γλώσσα που επηρεάζει μουσικούς μέχρι και σήμερα.
Και όλα αυτά χωρίς ξέρει να γράφει ή να διαβάζει μουσική. Ο Jimi Hendrix ήταν αυτοδίδακτος.

I try all night to play a pretty note.

Ο Johnny Allen Hendrix (που αργότερα έγινε James Marshall) είχε δύσκολη παιδική ηλικία. Αυτός και τα τέσσερα του αδέρφια μεγάλωσαν σε σπίτια συγγενών, φίλων ή ακόμα και σε ανάδοχες οικογένειες. Οι γονείς του, Al και Lucille είχαν μια θυελλώδη σχέση. Οι προσπάθειες τους να ζήσουν μαζί κατέληγαν άσχημα καθώς το αλκοόλ, οι καβγάδες και η βία ήταν πάντα εκεί. Όταν το 1951 οι γονείς του πήραν διαζύγιο, η επιμέλεια του Jimmy πέρασε στον πατέρα του. Στα επόμενα χρόνια, και μέχρι το θάνατο της το 1958, βλέπει σπάνια τη μητέρα του. Στην κηδεία της δεν πήγε. Ο πατέρας του, του έδωσε να πιει ουίσκι λέγοντας του πως έτσι πρέπει να αντιμετωπίζουν οι άντρες τις απώλειες. Ντροπαλό και ευαίσθητο αγόρι οι εμπειρίες της μέχρι τότε ζωής του τον επηρέασαν βαθιά. Κάποια στιγμή, πολύ αργότερα, θα εκμυστηρευτεί σε μια φίλη πως είχε πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από έναν ένστολο άντρα

Music is my religion.

Η μουσική έγινε το καταφύγιό του.
Ο πατέρας του συνήθιζε να τον αφήνει μόνο στο σπίτι. Τον άφηνε με μια σκούπα και του έλεγε να σκουπίζει μέχρι να επιστρέψει. Ανακάλυψε όμως πως ο μικρός Jimmy δεν σκούπιζε αλλά «έπαιζε» κιθάρα με τη σκούπα. Κάποια στιγμή του βρήκε ένα παλιό γιουκαλίλι με μια χορδή. Ήταν μεγάλη η πρόοδος από τη σκούπα. Το καλοκαίρι του 1958 του αγόρασε την πρώτη του κιθάρα. Πέντε δολάρια για μια μεταχειρισμένη ακουστική κιθάρα. Ο Jimmy αφοσιώθηκε πλήρως. Έπαιζε καθημερινά με τις ώρες, έπαιρνε συμβουλές από πιο έμπειρους κιθαρίστες και άκουγε blues καλλιτέχνες όπως οι Muddy Waters, BB King, Howlin 'Wolf και ο Robert Johnson. Στο πρώτο συγκρότημα που δημιούργησε, τους Velvetones, έμεινε λίγο. Ο ήχος της ακουστικής κιθάρας δεν έφτανε για να ακουστεί όσο ήθελε. Ζήτησε από τον πατέρα του μια ηλεκτρική κιθάρα. Και έτσι ξεκίνησαν όλα.

All I'm gonna do is just go on and do what I feel.

Κάποια μικρομλπεξίματα με το νόμο τον ανάγκασαν να επιλέξει ανάμεσα στη φυλακή και τον στρατό. Το 1961 στρατολογήθηκε και έγινε αλεξιπτωτιστής. Δεν μπορούσε όμως να σταματήσει να παίζει. Ένα βράδυ τον άκουσε ο μπασίστας Billy Cox. «Ήταν ένας συνδυασμός John Lee Hooker και Μπετόβεν» . Μέσα σε λίγες εβδομάδες είχαν δημιουργήσει τους Casuals. Ο στρατός όμως δεν του πηγαίνει. Ευτυχώς ένας τραυματισμός τον απαλλάσσει από τα καθήκοντα του. Ξεκίνησε να δουλεύει ως sideman με το ψευδώνυμο Jimmy James. Μέχρι το 1964, όπου και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη είχε παίξει με τους Sam Cooke, B.B. King, Little Richard, Jackie Wilson, Ike and Tina Turner και Wilson Pickett. Αυτό ήταν και το κολλέγιο του. Το 1965 δημιουργεί το συγκρότημα JimmyJames and the Blue Flames και παίζουν σε μαγαζιά του Greenwich Village. Ένα βράδυ τον άκουσε να παίζει η Linda Keith, η κοπέλα του κιθαρίστα των Rolling Stones Keith Richards. « Ο τρόπος που έπαιζε με μάγεψε». Πολύ σύντομα τον γνώρισε στο πρώην μέλος των Animals Chas Chandler. O Chandler εντυπωσιασμένος του προτείνει να μετακομίσει στην Αγγλια και να υπογραψει συμβόλαιο εκεί. Ήταν αυτός που θα τον άλλαζε από Jimmy Marshall Hendrix σε Jimi Hendrix. Το 1966 με τον ντράμερ Mitch Mitchell και τον μπασίστα Noel Redding παίρνει σάρκα και οστά το συγκρότημα Jimi Hendrix Exerience. Ένα συγκρότημα που συνδυαζει blues, rhythm n’ blues, rock και ψυχεδέλεια με έναν μοναδικό τρόπο. Την επιτυχία του πρώτου single “Hey Joe” ακολουθεί και το άλμπουμ “Are you experienced?” (1967). Μια ψυχεδελική μουσική συλλογή ύμνων μιας ολόκληρης γενιάς. Το “Are You Experienced” είναι ένα από τα πιο δημοφιλή rock άλμπουμ όλων των εποχών, με κομμάτια όπως το "Purple Haze", "The Wind Cries Mary", "Foxy Lady", "Fire" και " Are you experienced?”.

You have to go on and be crazy. Craziness is like heaven.

Η αποδοχή δεν άργησε να έρθει. Στις 4 Ιουνίου του 1967 ο Hendrix άνοιξε την παράσταση στο Θέατρο Saville στο Λονδίνο, παίζοντας το “ Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band” των Beatles που είχε κυκλοφορήσει μόλις τρεις μέρες νωρίτερα. Παρόντες o George Harrison και ο Paul McCartney ο οποίος χαρακτήρισε την ερμηνεία του Hedrix ως «μια από τις μεγάλες στιγμές της καριέρας μου» Παρά το γεγονός ότι Hendrix γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Βρετανία, δεν ήταν μέχρι τον Ιούνιο του 1967 που επέστρεψε στις ΗΠΑ, στο Monterey Pop Festival , μετά από επιμονή του Paul McCartney, για να γίνει κυριολεκτικά εν μία νυκτί ο πιο δημοφιλής και περιζήτητος καλλιτέχνης παγκοσμίως. Κλείνοντας τη συναυλία και όσο έπαιζε το “Wild Thing” έβαλε φωτιά στην κιθάρα του και την έκανε κομμάτια μπροστά σε ένα έκπληκτο αλλά ενθουσιασμένο κοινό. (Ναι, ήταν ο πρώτος.)

Who are you to judge the life I live? I know I'm not perfect and I don't live to be.
But before you start pointing fingers make sure your hands are clean.

Η εμφάνισή του ήταν τόσο εκκεντρική όσο και η μουσική του. Το άφρο μαλλί, τα μεγάλα καπέλα με φτερά, τα έντονα χρώματα στα ρούχα. Και η επιτυχία του με τις γυναίκες μεγάλη. Χαμογελαστός και ευγενικός, ήξερε πάντα πώς να τις προσεγγίζει. Τις χρειαζόταν. Χρειαζόταν πάντα μια γυναίκα να τον φροντίζει. Ίσως γιατί ποτέ δεν είχε κοντά του την μητέρα του. Είχε πάντα πάνω του μια κιθάρα. Αισθανόταν ανασφαλής όταν δεν έπαιζε και δεν του άρεσε η φωνή του. Πάνω στη σκηνή όμως ήταν κυρίαρχος.

Music is a safe kind of high.

Στο επόμενο άλμπουμ του “Axis: Bold As Love” (1967) ο Hendrix πήρε μεγαλύτερο έλεγχο της πορείας της μουσικής του. Πέρασε αρκετό χρόνο πάνω από τις κονσόλες στο στούντιο, όπου με κάθε γύρισμα ή πάτημα ενός διακόπτη ερχόταν και πιο κοντά στο όραμά του.
Το “Electric Ladyland” (1968) ήταν το τελευταίο άλμπουμ του ως μέλος των Experience. Ένα διπλό άλμπουμ που περιλάμβανε και το “All Along the Watchtower” του Bob Dylan. Ήταν ο πιο εμπορικός δίσκος του και έχει χαρακτηριστεί ως μια επίδειξη της μουσικής δεξιοτεχνίας που δεν θα ξεπεραστεί ποτέ από οποιοδήποτε ροκ μουσικό.
Στον Hendrix όμως ενδιέφερε λίγο η επιτυχία. Θεωρούσε τον εαυτό του μουσικό, όχι σταρ. Ήθελε μόνο να πραγματοποιήσει το όραμα του. Οι φλεγόμενες κιθάρες τον είχαν κουράσει. Λίγο μετά την έναρξη της δεύτερης Αμερικάνικη περιοδείας του, στις αρχές του 1968, απαρνήθηκε τις υπερβολές στη σκηνή και απλά έπαιζε τη μουσική του. Η εχθρική αντιμετώπιση όμως αυτής του της απόφασης τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η καλύτερη μουσική του βγαίνει σε στούντιο και σε κλαμπ, και άρχισε την κατασκευή του Electric Lady, το δικό του στούντιο στη Νέα Υόρκη. Ποτέ ξανά δεν είχε χτιστεί στούντιο «γύρω» από κάποιον καλλιτέχνη για να καλύπτει ειδικά τις ανάγκες του.

Those times Ι burned my guitar it was like a sacrifice. We all burn things we love. I love my guitar.

Το καλοκαίρι του 1969 άλλαξε τον Hendrix συναισθηματικά και μουσικά. Ήταν η χρονιά του Woodstock. Εκεί έπαιξε πρώτη φορά με τους Gypsy Sun & Rainbows. Ήταν αυτός που θα έκλεινε το τριήμερο φεστιβάλ. Στο άκουσμα πως το πλήθος φτάνει τους 400.000 τον κυρίευσε άγχος. Έμεινε ξύπνιος όλο το τριήμερο. Τη βροχή όμως άντεξαν μόνο 30.000-40.000 άνθρωποι. Αυτοί ήταν όμως οι τυχεροί που την τελευταία μέρα τον άκουσαν να παίζει τον εθνικό ύμνο των ΗΠΑ όπως κανένας άλλος δεν είχε ξαναπαίξει. Μια κίνηση καθαρά κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, αν και ο ίδιος του ποτέ δεν παραδέχτηκε ευθέως. Ο Hendrix έπαιξε το "Hey Joe" κατά τη διάρκεια του encore, ολοκληρώνοντας το φεστιβάλ 3 ½ ημερών. Μετά την έξοδο από το στάδιο, κατέρρευσε από εξάντληση.

I'm the one that's got to die when it's time for me to die, so let me live my life the way I want to.

Τα έξοδα για την κατασκευή του Electric Lady Studio ήταν περισσότερα από όσα περίμενε. Έφτασε σε σημείο να δίνει συναυλίες αποκλειστικά για βγάλει χρήματα και να προχωρήσει η κατασκευή. Αυτή η πίεση θα τον οδηγούσε στην καταστροφή. Ήταν χρόνια εθισμένος στα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Αν και τα σκληρά ναρκωτικά από μόνα τους δεν είχαν άσχημη επιρροή στον χαρακτήρα του όταν τα συνδύαζε με αλκοόλ μεταμορφωνόταν. Γινόταν βίαιος.
«Ξέρω πως θα πεθάνω πριν τα τριάντα». Είχε πει σε μια φίλη.
Πέθανε στα 27, στο Λονδίνο από υπερβολική δόση.

The story of life is quicker than the wink of an eye, the story of love is hello and goodbye...
until we meet again.