_μουσική

Τη Νατάσσα Μποφίλιου...

δεν την διαπραγματεύομαι

Τώρα που η χώρα καμώνεται πως έχει επιστρέψει στους φυσιολογικούς της ρυθμούς, οι πρώτες αναμνήσεις του καλοκαιριού μπορούν επιτέλους να γυρίσουν στη θέση τους. Τη Νατάσσα Μποφίλιου την απόλαυσα στο καταπράσινο άλσος της Βέροιας κάπου στα τέλη του Ιούνη, έπειτα από ένα χρόνο απουσίας της από τη σκηνή, από την κάθε σκηνή που δικαιωματικά της ανήκει.

Ο τόπος, όμως, ελάχιστη σημασία έχει.

Η μουσική εμπειρία που προσφέρει η φωτεινότερη ερμηνεύτρια της γενιάς μας εντοπίζεται πάντα σε ένα διαρκές «εδώ και τώρα».

Το γεμάτο με μικρές, διαχρονικές συγκινήσεις δίωρο πρόγραμμα που παρουσιάζει μαζί με τους συνεργάτες της είναι ο θησαυρός που ευλαβικά μεταφέρει ταξιδεύοντας από πόλη σε πόλη αυτό το καλοκαίρι. Με ανανεωμένη εμφάνιση και διάθεση, η Νατάσσα πιάνει στα χέρια της το μικρόφωνο με πλήρη συναίσθηση των προσδοκιών του κόσμου από εκείνη. Με διάπλατο χαμόγελο, χωρίς να αναλώνεται σε φλυαρίες, συμπεριφέρεται σε κάθε τραγούδι ως ίσος προς ίσο και το εναποθέτει στα ανοιχτά κύτταρα του κοινού σαν ένα απαλό χάδι, «σαν αεράκι».

Οι συνθέσεις του Θέμη Καραμουρατίδη και οι στίχοι του Γεράσιμου Ευαγγελάτου – αυτά τα υπεράνω κάθε πόνου σπαράγματα που συγγενεύουν με τη σύγχρονη ποίηση - είναι σαν να γεννιούνται κάθε φορά από την αρχή. Σε κάθε συναυλία μπαίνει στο μικροσκόπιο και μια διαφορετική πτυχή τους, με τις διακριτικές αλλαγές στις ενορχηστρώσεις να αποδεικνύουν τις ανεξάντλητες δυνατότητές τους. Αυτή τη φορά, για παράδειγμα, διαπίστωσα και πάλι το δημιουργικό θυμό που εκπέμπει ο «Λύκος» (Και κάθε τόσο που γεμίζει το φεγγάρι/ βγάζω το λύκο πριν τον πάρουνε χαμπάρι/ από τη νύχτα τους εκδίκηση να πάρει) και θυμήθηκα ξανά τον παθιασμένο έρωτά μου για το «Σ’ έχω βρει και σε χάνω» (Είχα πει πως θ’ αλλάξω/ κι όσο αλλάζω σου μοιάζω).

Η συνεργασία της Νατάσσας με τον Στάμο Σέμση (Άνω τελεία, Πάμε ξανά, Ο Μάγος Βιολιστής) αλλά και η πρόσφατη σύμπραξή της με τον Οδυσσέα Ιωάννου και τον Σωκράτη Μάλαμα στο album «Πρώτες λέξεις» είναι οι ευχάριστες «εκδρομές» της λίγο μακρύτερα από το μουσικό «πατρικό» της σπίτι. Συνεπής στο μίνι πολιτικό αφιέρωμα που πάντα κάνει στα live της, ερμηνεύει τα «Παραπονεμένα λόγια» και τη «Ρόζα», και τα δύο σε μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου, με τον οποίο έχει συνεργαστεί σε μια συναυλία στο Ηρώδειο το 2013.

Όπου κι αν βρεθείτε αυτό το καλοκαίρι, αφεθείτε σε αυτό που έχει να σας προσφέρει η Νατάσσα Μποφίλιου. Θα ‘ναι κάτι πολύτιμο για το μέσα σας, κάτι σαν αυτό που «τα βρέφη σφίγγουν στο χέρι τους και κανείς δεν μπορεί να τους το πάρει», που λέει και ο ποιητής.