...και ποιος σου είπε ότι δεν είναι όλα θέατρο;

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης

..και ποιος σου είπε ότι νέοι καλλιτέχνες δεν παράγουν;

Λόγοι Θεάτρου

Μια θαυμαστή εμπειρία σε περιμένει στο Vis Motrix. O Οδυσσέας Ζήκας σκηνοθέτησε με πραγματικά έξυπνο τρόπο, ένα ιδιαίτερο έργο-που ανήκει στο "θέατρο του παραλόγου" και σε βολτάρει στα άδυτα των μεγάλων ιδεών. "Fando & Lis" του Fernando Arrabal, με μεράκι, ταλέντα και στιγμές-στιγμές που σε "αιχμαλωτίζουν" στο ωραίο καλό θέατρο. Αυτό που πια, δύσκολα συναντάς. Η Μαρία Αρβανίτη και ο-εξαιρετικός-Γιώργος Γιαννάκης "σηκώνουν" επάξια το βάρος της δύσκολης, μα και σαγηνευτικής διαδρομής των ηρώων τους. Σημαντικός συντελεστής της παράστασης ο Πασχάλης Ιγνατιάδης που φτιάχνει μουσικές και ατμόσφαιρα καθόλη τη διάρκεια της παράστασης, ενώ ο Αντώνης Μιχαλόπουλος και ο Γιώργος Βραχνός ακολουθούν πιστά τη γοητευτική "πορεία" του κειμένου. Ο Paolo Gruni βάζει την προσωπική του "πινελιά" με αξιοπρόσεκτη κινησιολογία. Φεύγοντας από την οδό Έδισσον, ήμουν πεπεισμένος πως με ενδιαφέρει η πορεία του Οδυσσέα Ζήκα, στα επόμενα χρόνια..."Αλήθεια, πόσο μακριά είναι από ΄δω η Ταρ;"



...και ποιος σου είπε ότι η βραδιά σου, δεν μπορεί να γίνει μια ξεχωριστή μέρα;

Λόγοι Θεάτρου

Πάρε το ταξί και ζήτα του, να σε πάει στην Ιταλία του 1938. Θα σε κατεβάσει, ουσιαστικά, στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ. Στην θεατρικοποίηση της ταινίας του 1977 σε σενάριο-σκηνοθεσία του Έττορε Σκόλα. Ο Αλέξανδρος Ρήγας διασκεύασε το έργο, η Άσπα Καλλιάνη σκηνοθετεί κι ο Σταύρος Ζαλμάς με την Δήμητρα Ματσούκα, από Παρασκευή και μέχρι μετά τις γιορτές, θα βρίσκονται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, με ένα έργο που εσύ μπορεί να νομίζεις πως μιλά για φασισμό-μα κατ΄ουσίαν είναι η γνωριμία ανθρώπου με άνθρωπο. Δεν έγινε ο κόσμος για να ΄μαστε μόνοι. Έγινε για να ανταλλάζουμε απόψεις...



...και ποιος σου είπε ότι δεν υπάρχει η πρόταση γι αυτήν την εβδομάδα;

Λόγοι Θεάτρου

100% Τσέζαρις Γκραουζίνις. Μια εφ΄όλης της ύλης "Ρώσικη Επανάσταση" που προχώρησε την Δεύτερη Κρατική Σκηνή, καλλιτεχνικά, πολύ μπροστά. Έχει ειπωθεί, αρκετές φορές, από αυτή τη θεατρική στήλη. Μία τελευταία- τώρα. Αυτή τη παράσταση την οφείλεις στον εαυτό σου. Μέχρι αρχές Γενάρη. Αυτά.



Τελειώνοντας, ρώτησα τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη, πώς βιώνει τον φετινό θεατρικό χειμώνα, τι ετοιμάζει για Θεσσαλονίκη και τι επιθυμεί στα χρόνια που έρχονται.

Λόγοι Θεάτρου


"Φέτος είχα πρόταση από το Δημήτρη Μυλωνά, για το "Ράφτη Κυριών" του Φεντό και δέχτηκα με χαρά να είμαι στο "Από Μηχανής" θέατρο που πήρε μαζί με την γυναίκα του. Ήθελαν να παίξουμε το έργο Τετάρτη με Κυριακή, αλλά εγώ είχα κλείσει ήδη, να είμαι στη δεύτερη χρονιά του "Mamma Mia". Όταν συμφωνώ κάτι, δεν μου αρέσει να παίρνω το λόγο μου, πίσω, κι έτσι το έργο παρουσιάζεται στην Αθήνα, κάθε Δευτερότριτο, με σκοπό να φέρουμε την παράσταση και κάποια στιγμή στη Θεσσαλονίκη, αν χρονικά και πρακτικά βολέψει. Είναι η πρώτη φορά που κάνω θέατρο το Δευτερότριτο, με έναν ήρωα που προσπαθεί να διασωθεί μέσα στο ψέμα του, λέγοντας κι άλλα ψέμματα. Το Δευτερότριτο είναι διαφορετικό για την δουλειά του ηθοποιού, γιατί κάνεις πέντε μέρες να "επανέλθεις" στην παράσταση. Οφείλεις άμεσα να βρίσκεις τον ρυθμό, που είναι λογικό σε ένα πενταήμερο να χάθηκε. Η δυναμική σου είναι πιο σφιχτή όταν παίζεις όλη την εβδομάδα. Εκεί εστιάζω στο Δευτερότριτο...να είναι εξίσου δυνατοί οι ενεργειακοί "τόνοι" της παράστασης. Το δε κοινό του Δευτερότριτου δεν ξεχωρίζει από το κλασσικό κοινό της Τετάρτης με Κυριακή. Το κοινό είναι ένα.
Πάμε καλά και είμαστε ευχαριστημένοι όταν αυτό συμβαίνει ανάμεσα σε εκατοντάδες παραστάσεις που παρουσιάζονται στην Αθήνα. Αν είναι καλός αυτός ο πλουραλισμός στο θέατρο; ...Υπάρχει ελευθερία και καθένας μπορεί να ανεβάζει ότι θέλει. Όλοι οι καλλιτέχνες θέλουν να εκφραστούν και να μιλήσουν για τη δουλειά τους. Δεν ξέρω, αν-εν τέλει- όλο αυτό βρίσκει το κοινό του ή κάπου "η μπάλα χάνεται" και αυτό αιτιολογείται αν δούμε ότι πάνω από 100 ηθοποιοί βγαίνουν κάθε χρόνο από Δραματικές Σχολές. Πόσο μάλλον, αν σκεφτούμε ότι πριν πολλά χρόνια καταργήθηκε η άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος. Έχει εκπέσει το επάγγελμα του ηθοποιού στα μάτια του κόσμου. Μπορεί κι εμείς να φταίμε, ίσως και το ότι αφήνουμε, αρκετές φορές, να μας εκμεταλλευτούν-μέγα λάθος μας. Από την άλλη, σε κανέναν δεν μπορείς να απαγορεύσεις να ανεβάσει μία παράσταση, φτάνει να υπάρχει επαγγελματική υπόσταση. Όταν όμως, τα περισσότερα σχήματα ξεκινάνε βάσει ποσοστών, στο οικονομικό κομμάτι, για ποιά επαγγελματική υπόσταση, μιλάμε;
Τετάρτη με Κυριακή, παίζουμε "Μamma Mia" μέχρι και τις 4 Γενάρη, στο θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ της Αθήνας. Έπειτα, ανεβαίνουμε Θεσσαλονίκη, στο ΡΑΔΙΟ ΣΙΤΥ, που θα παίξω για πρώτη φορά-στον θέατρο της οδού Παρασκευοπούλου. Χάρηκα με αυτό το μιούζικαλ, συνεργασίες. Γνώρισα τη Δέσποινα Βανδή και εκτίμησα τόσο την επαγγελματία, όσο και τον άνθρωπο. Χάρηκα την συνεργασία με τη Θέμιδα Μαρσέλου. Είναι παράσταση που σου δημιουργεί κέφι-θες δεν θες! Είμαι στο καμαρίνι ενόσω ετοιμάζομαι, και καμιά φορά κακοδιάθετος, κι ακούγοντας την εξέλιξη της παράστασης από τη σκηνή, ανεβαίνει η ψυχολογία μου. Έχει κάτι μαγικό η μουσική αυτού του έργου! Είναι ένα πάρτι, το "Mamma Mia"!
Μετά από 20-21 χρόνια που είμαι στο θέατρο, θέλω να κάνω ένα κλικ παραπάνω, από εδώ και πέρα. Να βρω κάποιους ανθρώπους που έχουμε μια ίδια καλλιτεχνική κατεύθυνση και να φτιάξουμε μια παρέα που θα κάνουμε κάποια έργα-όχι ρόλους-θέλω συνεργασίες. Είμαι σε μια φάση που θέλω, πλέον, να προτείνω τη δική μου θέση, στο πως κάποιες παραστάσεις μπορούν να παρουσιάζονται με συνεργάτες που υπάρχει αλληλοεκτίμηση. Έχω κάνει μεγάλη γύρα στα θέατρα...Κρατικό, Τέχνης, Ελεύθερο...θέλω τώρα πια να πάρω κάποια ρίσκα και να δοκιμαστώ και διαφορετικά. Αν δεν το κάνω τώρα, δεν θα το κάνω ποτέ!"



κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης