R

e

j

e

c

t

e

d

L

i

t

e

r

a

t

u

r

e

image

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΓΚΟΛΝΤΙΝΓΚ

«Ο φόβος, δεν μπορεί να σε βλάψει περισσότερο από ένα όνειρο.»

«Ίσως τελικά να υπάρχει θηρίο… Ίσως το θηρίο να είμαστε εμείς… ίσως απλά να φοβόμαστε τους ανθρώπους…»
Υποστηρίζει ο Γουίλιαμ Γκόλντινγκ στο πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ο Άρχοντας των μυγών».

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΓΚΟΛΝΤΙΝΓΚ

Γεννημένος στις 19 Σεπτεμβρίου σε ένα χωριό της Κορνουάλης στην Αγγλία, ξεκίνησε να γράφει όταν ήταν μόλις επτά ετών.
Φοίτησε στο Marlborough Grammar School και το 1930 σπούδασε φυσικές επιστήμες και Αγγλική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στο Κολλέγιο Brasenose.
Το πρώτο του βιβλίο με ποιήματα κυκλοφόρησε ένα χρόνο πριν αποφοιτήσει, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει μεγάλη απήχηση από το κοινό.
Ο πατέρας του ήταν διευθυντής σε τοπικό σχολείο και διανοούμενος, γεγονός που επηρέασε τη μετέπειτα επαγγελματική σταδιοδρομία του γιου του, αφού μετά το γάμο του με την Άνν Μπρούκφιλντ το 1939, έγινε καθηγητής αγγλικής φιλολογίας και φιλοσοφίας στο Bishop Wordsworth’s School στο Σώλσμπερι.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε ως αξιωματικός στο βασιλικό ναυτικό και συμμετείχε στην απόβαση της Νορμανδίας, καθώς και στη βύθιση του ισχυρότερου γερμανικού θωρηκτού, του Μπίσμαρκ.

«Το παρελθόν μου περπατάει δίπλα μου… Μοιάζει με γκρίζα πρόσωπα που κοιτούν πάνω από τον ώμο μου…», συνήθιζε να πιστεύει ο Γουίλιαμ Γκόλντινγκ, γεγονός που γινόταν φανερό μέσα από τα βιβλία του. Επηρεασμένος από τη φρίκη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και το γεγονός ότι «ο άνθρωπος παράγει το κακό, όπως η μέλισσα παράγει το μέλι», όπως υποστήριζε όταν αποστρατεύτηκε το 1945 κι επέστρεψε στην εργασία του ως δάσκαλος, μετέφερε στις ιστορίες του πολλές από τις εμπειρίες του. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα φανερό μέσα από τις σελίδες του μυθιστορήματός του «Ο Άρχοντας των μυγών», το 1954, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία 6 χρόνια μετά την πρώτη έκδοσή του, άρχισε να διδάσκεται σε σχολεία και πανεπιστήμια κι επηρέασε σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Στήβεν Κινγκ, οι U2 και οι Iron Maiden.

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΓΚΟΛΝΤΙΝΓΚ

Μερικά από τα γνωστά έργα του που ακολούθησαν αργότερα, είναι «Οι κληρονόμοι» το 1955 και η «Ελεύθερη πτώση» το 1956.
Το 1961, όταν έργα του γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, του δόθηκε η ευκαιρία να αφήσει τη δουλειά του ως καθηγητής, να περάσει ένα χρόνο ως φιλοξενούμενος συγγραφέας στο Κολλέγιο Χόλινς της Βιρτζίνια και να αφιερωθεί αποκλειστικά στη συγγραφή.
Στη συνέχεια ακολούθησαν «Το κωδωνοστάσιο» το 1964, το «Ορατό σκοτάδι» το 1979, «Η ιεροτελεστία του ταξιδιού» το 1980 για το οποίο κέρδισε το λογοτεχνικό βραβείο Μπούκερ και «Οι άνθρωποι από χαρτί» το 1984.

Τα έργα του είναι αλληγορικά. Χαρακτηρίζονται από ρεαλισμό, παραστατικότητα, αναφορές στην κλασσική λογοτεχνία, στη μυθολογία και στο χριστιανισμό. Κυρίαρχο ρόλο παίζει το κακό, και ο τρόπος που μπορεί να εισχωρήσει αθόρυβα στις ζωές των ανθρώπων, καταπίνοντας όλο τους το είναι. Χαρακτηριστική είναι η φράση: «Για φαντάσου, νομίζατε πως το θηρίο είναι κάτι που μπορούσατε να κυνηγήσετε και να σκοτώσετε. Το ξέρατε έτσι δεν είναι; Πως είναι κομμάτι σας; Πως εγώ είμαι ο λόγος που δεν τραβάει το πράγμα;», που χρησιμοποιεί στον «Άρχοντα των μυγών».

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΓΚΟΛΝΤΙΝΓΚ

Σε μια ανέκδοτη αυτοβιογραφία του, θέλοντας να δείξει στη σύζυγό του πόσο είχε βελτιωθεί ο «τερατώδης» χαρακτήρας του, παραδέχεται ότι ήταν κι ο ίδιος πολύ σκληρός σαν άνθρωπος και αν είχε γεννηθεί στη ναζιστική Γερμανία θα ήταν σίγουρα ναζί. Σε ηλικία μάλιστα 16 χρονών είχε αποπειραθεί να βιάσει μια 15χρονη κοπέλα.
Ο Γουίλιαμ Γκόλντινγκ λοιπόν, έγραφε για πράγματα που γνώριζε. Αυτό φαίνεται κι από την απάντησή του στην ερώτηση γιατί οι χαρακτήρες του είναι μόνο αγόρια στον «Άρχοντα των μυγών».

«Υπήρξα μικρό αγόρι, αδερφός, πατέρας και τώρα θα γίνω παππούς. Δεν υπήρξα ποτέ, κορίτσι, μητέρα ή γιαγιά. Επίσης μια ομάδα αγοριών, είναι πολύ πιο χαρακτηριστική απεικόνιση της κοινωνίας μας, από ότι μια ομάδα κοριτσιών. Και δεν το λέω αυτό από άποψη ισότητας. Οι γυναίκες δεν πρέπει ποτέ να πιστεύουν ότι είναι ίσες με τους άντρες. Είναι πολύ ανώτερες από αυτούς και πάντα ήταν. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν αφήσεις μια ομάδα αγοριών σε ένα απομονωμένο μέρος, είναι πιο λογικό να επικρατήσουν κάποια στιγμή τα πρωτόγονα ένστικτά που κρύβουμε όλοι μέσα μας και να φανεί το σκληρό πρόσωπο της ανθρώπινης κοινωνίας.»

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΓΚΟΛΝΤΙΝΓΚ

To 1988 χρήστηκε ιππότης από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β’ ενώ στις 19 Ιουνίου 1993 άφησε την τελευταία του πνοή από καρδιακή ανεπάρκεια, αφήνοντας μισοτελειωμένο το έργο του «Η διπλή γλώσσα».
Κλείνοντας αυτό το αφιέρωμα, θα ήθελα να αναφέρω ένα απόσπασμα από την ομιλία του το 1983 όταν τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας:

«Οι λέξεις μπορούν, με την αφοσίωση, το πάθος αλλά και την τύχη των συγγραφέων να αποδειχτούν τα πιο δυνατά πράγματα στον κόσμο. Μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να επικοινωνήσουν πραγματικά μεταξύ τους. Οι λέξεις των συγγραφέων άλλωστε, αφορούν ένα μεγάλο τμήμα της ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος συναντιέται με το συνάνθρωπό του μέσω των λέξεων, το κύμα γίνεται πλημμύρα, το κάθε έθνος συνταράσσεται και ο απλός καθημερινός άνθρωπος συμπορεύεται με το διπλανό του.»

κείμενο | ερωδίτη παπαποστόλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος