R

e

j

e

c

t

e

d

L

i

t

e

r

a

t

u

r

e

image

'Ήθελα να γράψω για το θάνατο, αλλά η ζωή με διέκοπτε ως συνήθως'

Βιρτζίνια Γουλφ: από το 'Orlando' στις 'Ώρες'

Share:

Γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1882 κι έμελλε να μπει στην αγγλική λογοτεχνία και να την ταράξει συθέμελα.

Η Βιρτζίνια Γουλφ διεκδίκησε μία θέση στη λογοτεχνική κοινωνία του Λονδίνου και απέδειξε ότι μία γυναίκα μπορεί να μεσουρανήσει ακόμα και τότε, στη διάρκεια του μεσοπολέμου. «Μια γυναίκα πρέπει να έχει τα χρήματα και ένα δωμάτιο κατάδικό της, εάν πρόκειται να γράψει μυθιστοριογραφία.»

Πρωτοπόρος, νεωτερίζουσα, καινοτόμος. Τα μυθιστορήματά της ‘ποτίζονται’ από τη μανία της κατάθλιψης. Το ψυχολογικό τους βάθος τα ενδυναμώνει, ενώ η ομοφυλοφιλία και η κατάθλιψη εντείνουν το εκφραστικό τους ύφος.

single photo Αν και παντρεύτηκε, πολλοί βιογράφοι έχουν φτάσει στο συμπέρασμα ότι ο γάμος αυτός δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’20 ερωτική της σύντροφο αποτέλεσε η Βίτα Σάκβιλ-Ουέστ την οποία η Γουλφ παρουσίασε στο κοινό της με το μυθιστόρημα Orlando. Παράδειγμα της λεσβιακής και αμφισεξουαλικής λογοτεχνίας, το Orlando αποτελεί το έκτο μυθιστόρημα της Γουλφ και αποκτά τον τίτλο των ‘διακοπών της συγγραφέως του’ καθώς ξεφεύγει από τις πιο δομημένες και απαιτητικές δουλειές της. Ένα βιβλίο το οποίο αρνείται οποιασδήποτε φύσεως περιορισμό, ιστορικό, μεταφυσικό, κοινωνιολογικό. Ο πρωταγωνιστής του αλλάζει το φύλο του από ανδρικό σε γυναικείο και μάλιστα το 1928, εντός της βικτωριανής Αγγλίας και τη στιγμή που όλες οι Βρετανίδες άνω των 21 αποκτούν δικαίωμα ψήφου! Χαρακτηριστικό αποτελεί το γεγονός ότι ο γιος της Βίτα το αποκάλεσε τη «μεγαλύτερη και γοητευτικότερη ερωτική επιστολή στη λογοτεχνία».

Η κατάθλιψη αποτελεί έναν ακόμα παράγοντα που σημαδεύει τη ζωή της, ενώ παράλληλα δεν αφήνει ανεπηρέαστη και τη γραφή της. Οι επαναλαμβανόμενες διανοητικές διαταραχές, που σύγχρονα πια διαγιγνώσκονται ως διπολική διαταραχή, εμποδίζουν την κοινωνική ζωή της, αλλά χρωματίζουν τα έργα της τα οποία συνεχίζουν να παίρνουν μορφή κάτω από τις ακλόνητες λογοτεχνικές της δυνατότητες. «Βαριέμαι μέχρι θανάτου αυτόν τον συγκεκριμένο εαυτό. Θέλω έναν άλλον.»

Η ολοκλήρωση του τελευταίου μυθιστορήματός της ακολουθείται από βαριά κατάθλιψη, η οποία αυτή τη φορά την καθιστά ανίκανη να γράψει. Το 1941 οδηγούμενη από μία νευρική καταθλιπτική κρίση, βάζει στις τσέπες τις πέτρες, πέφτει στον ποταμό Ουζ και ‘γράφει’ έτσι τον επίλογο της ζωής της.

"Αισθάνομαι σίγουρα πως τρελαίνομαι πάλι…
Και δεν θα συνέλθω ξανά τούτη τη φορά.
Αρχίζω ν' ακούω φωνές και δε μπορώ να συγκεντρωθώ.
Έτσι κάνω κείνο που μου φαίνεται καλύτερο για όλους μας… Βλέπεις δεν μπορώ μήτε να γράψω... ακόμη κι αυτό.
Δεν μπορώ να διαβάσω…"

single photo Στη ζωή της Γουλφ, ερωτική σύντροφος υπήρξε και η Ματζ Βων, η οποία αποτέλεσε και την έμπνευσή της για το χαρακτήρα της «Κυρίας Ντάλογουεϊ». Ο χαρακτήρας αυτός γίνεται ο ακρογωνιαίος λίθος που χτίζει την ιστορία τριών γυναικών στην ταινία «Οι Ώρες». 77 χρόνια μετά τη συγγραφή του, το μυθιστόρημα παίρνει σάρκα και οστά στα πρόσωπα των Μέριλ Στριπ, Τζούλιαν Μουρ και Νικόλ Κίντμαν, η οποία υποδυόμενη τη Γουλφ φόρεσε ψεύτικη μύτη και έμαθε να γράφει με το δεξί χέρι για να μοιάσει στη συγγραφέα.

Τρεις διαφορετικές ιστορίες που έχουν τόσα κοινά μεταξύ τους, υπογραμμίζοντας την πεποίθηση της ίδιας της Γουλφ πως οι ζωές των ανθρώπων είναι άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους. Και οι τρεις αναζητούν νόημα στη ζωή τους και εναντιώνονται στις επιταγές και τις συμβάσεις που επιβάλλουν οι εποχές και οι κοινωνίες, ενώ καταπιέζουν την αμφισεξουαλικότητά τους. Έντονη μέσα από τις συγκρούσεις της, η ταινία γυρίζει γύρω από τη γυναικεία αφύπνιση και την ιδέα της τρέλας και της αυτοκτονίας, στοιχεία που κάνουν έντονη την παρουσία της Βιρτζίνια Γουλφ και της ιδιοσυγκρασίας της ακόμα και τόσα χρόνια μετά το θάνατό της.

single photo Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως ο αρχικός τίτλος του μυθιστορήματος της Γουλφ, "Κυρία Νταλαγουέι", ήταν "Οι Ώρες". Το 2002 η ταινία ξεκινάει προβολές σε δύο αίθουσες οι οποίες δύο μέρες μετά αδυνατούν να φιλοξενήσουν το πλήθος κόσμου που συνέρεε για να τη δει. Λαμβάνει εξαιρετικά σχόλια κριτικών, αποφέρει περίπου 109 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και αποσπά 9 υποψηφιότητες για Όσκαρ.

κείμενο | ιωάννα_αναστασιάδου
επιμέλεια | αλέξανδρος_κόγκας+τάσος_θώμογλου