R

e

j

e

c

t

e

d

L

i

t

e

r

a

t

u

r

e

Σύλβια Πλαθ

Σύλβια Πλαθ

'Το να πεθαίνεις είναι μια τέχνη σαν όλες τις άλλες. Την κάνω εξαιρετικά καλά.'

Η 11η Φεβρουαρίου του 1963, ήταν απλά μια μέρα λίγο πιο σκοτεινή, λίγο πιο καταθλιπτική, λίγο πιο βαριά απ’ τις συνηθισμένες. Η Σύλβια Πλαθ δεν μπόρεσε να την αντέξει. Η νοσοκόμα παραβιάζει την πόρτα του διαμερίσματος στην οδό Φιτζροϊ 23 στο Λονδίνο. Ξεκολλά τις ταινίες από την πόρτα του υπνοδωματίου και βρίσκει δύο παιδιά να κλαίνε σπαρακτικά. Δίπλα από τα κρεβάτια τους υπάρχουν δύο ποτήρια γάλα και κουλουράκια. Στην κουζίνα επικρατεί απόλυτη ησυχία. Εκεί βρίσκεται η μητέρα τους με το κεφάλι της μέσα στο φούρνο του γκαζιού.

Η Σύλβια Πλαθ ήταν μια γυναίκα στοιχειωμένη από την ίδια της την δημιουργικότητα. Μία από τις σπουδαιότερες ποιήτριες της νεώτερης εποχής, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα φαινόμενο, ένα σύμβολο, μία ιδιοφυία, ένας μύθος. Έγινε διάσημη μετά το θάνατό της, όταν εκδόθηκε η ποιητική της συλλογή “Άριελ”. Η πολυτάραχη ζωή, τα ποιήματα και, κυρίως, η αυτοκτονία της την κατέστησαν μια από τις διασημότερες αμερικανίδες ποιήτριες.

Σύλβια Πλαθ

Από πολύ νωρίς δείχνει το ιδιαίτερο χάρισμά της καθώς σε ηλικία μόλις 8 ετών εκδίδει το πρώτο της ποίημα. Μεγαλώνοντας συνεχίζει να γράφει ποιήματα ενώ ταυτόχρονα διακρίνεται για της μαθητικές επιδόσεις της. Από τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσής της εμφανίζει μανιοκατάθλιψη και προς το τέλος των σπουδών της θα προσπαθήσει για πρώτη φορά να θέσει τέρμα στη ζωή της. Ακολουθεί ο εγκλεισμός της σε ψυχιατρικό ίδρυμα και η ολοκλήρωση των σπουδών της. Η αποφοίτησή της συνοδεύεται από υποτροφία για το Πανεπιστήμιο του Cambridge. Εκεί, to 1956, θα γνωρίσει τον άντρα που έμελε να σημαδέψει τη ζωή της, τον άγγλο ποιητή Τεντ Χιούζ.

Σύλβια Πλαθ

Η Σύλβια γνώριζε πολύ καλά ποιον είχε διαλέξει να ερωτευτεί και να παντρευτεί. Ποτέ δεν ανέχτηκε το μέτριο, το συμβατικό, πόσο μάλλον διαλέγοντας να ζήσει στο πλευρό ενός ποιητή. Μαζί κάνουν δύο παιδιά, τη Φρίντα και τον Νίκολας, αλλά χωρίζουν το φθινόπωρο του 1962 όταν εκείνος την εγκαταλείπει για την ποιήτρια Άσια Ουέβιλ. Μετά το χωρισμό τους η Σύλβια γράφει κάποιες σύντομες ιστορίες οι οποίες αποτελούν μικρές οικονομικές ανάσες μετά τον χωρισμό της. Ο Τεντ κατηγορήθηκε ότι δολοφόνησε τη Σύλβια, όπως και την επόμενη σύζυγό του Άσια Ουέβιλ, η οποία αυτοκτόνησε έξι χρόνια μετά. Κατηγορήθηκε γιατί κατέστρεψε τις σημειώσεις του τελευταίου ημερολογίου της ποιήτριας, όπου περιέγραφε αναλυτικά τα τρία τελευταία χρόνια που πέρασαν μαζί.

Στο τελευταίο γράμμα στη μητέρα της που ταχυδρομήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου, γράφει:

Σύλβια Πλαθ

“Αγαπητή Μητέρα,
Σ’ ευχαριστώ τόσο πολύ για τα γράμματα σου... Δεν έγραψα σε κανέναν μέχρι τώρα γιατί δεν αισθανόμουν πολύ καλά... Δεν έχω καμία απολύτως διάθεση ναεπιστρέψω στην Αμερική. Τουλάχιστον όχι τώρα. Έχω το όμορφο εξοχικό σπιτάκι μου, αυτοκίνητο, και το Λονδίνο είναι η πόλη που πάντα ήθελα να ζήσω, με καλούς γιατρούς, ευγενικούς γείτονες, τα πάρκα, τα θέατρα και το BBC. Δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο με το BBC στην Αμερική – εκεί δεν εκδίδουν την δουλειά μου, όπως γίνεται εδώ μετα ποιήματα και το μυθιστόρημα μου... Εκτιμώ πολύ την επιθυμία σου να δεις την Φρίντα,αλλά αν μπορείς να φανταστείς την συναισθηματική αναστάτωση που πέρασε χάνοντας τον πατέρα της και μετακομίζοντας, θα καταλάβεις ότι η ιδέα να την πάρεις με αεροπλάνο στην Αμερική δεν είναι πιθανή. Είμαι η μοναδική της ασφάλεια και το να την ξεριζώσεις είναι απερίσκεπτο και εγκληματικό....Δεν θα μπορούσα ν’ αντέξω τη ζωή στην Αμερική. Εδώ έχω τους καλύτερους γιατρούς, φροντίδα απολύτως δωρεάν, και με τα παιδιά αυτό είναι πραγματική ευλογία. Επίσης ο Τεντ βλέπει τα παιδιά μια φορά την εβδομάδα και αυτό τον κάνει πιο υπεύθυνο σχετικά με την διατροφή.... Απλά θα πρέπει να πολεμήσω μόνη μου εδώ πέρα...Θα αρχίσω να επισκέπτομαι μια γυναίκα γιατρό, δωρεάν, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, στην οποία με παρέπεμψε ο πολύ καλός οικογενειακός γιατρός μου, και η οποία θα με βοηθήσει ν’αντεπεξέλθω σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή. Δώσε τους χαιρετισμούς μου σ’ όλους. Sivvy”

** Στο αφιέρωμα έχουν χρησιμοποιηθεί φράσεις, παραγράφοι και μετάφραση επιστολής που κυκλοφορεί σε μεταφραστική εργασία του Γιάννη Αντιόχου σε βιβλία των εκδόσεων Μελάνι, Μικρή Άρκτος και έχουν δημοσιευθεί στο http://www.literature.gr

έρευνα | πωλίνα ταϊγανίδου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης