R

e

j

e

c

t

e

d

L

i

t

e

r

a

t

u

r

e

image

Κονσταντίν Στανισλάφσκι

Ο θεατράνθρωπος από την Μόσχα.

Σκηνοθέτης, ηθοποιός και πάνω απ’ όλα δάσκαλος. Έμαθε το παγκόσμιο θέατρο ‘’να κάνει θέατρο’’ και είναι ο άνθρωπος που έκανε την υποκριτική αυτόνομη τέχνη. Ο Στανισλαφσκι από μικρός έμοιαζε με παιδί θαύμα. Από τα 2 του κιόλας χρόνια έπαιζε σε θεατρικές παραστάσεις ενώ όλοι μιλούσαν για ένα παιδί που δεν έπρεπε να ασχοληθεί με το θέατρο κυρίως λόγω τις αριστοκρατικής του καταγωγής. Η λύση για τον Κονσταντίν ήταν απλή...άλλαξε το όνομα του! Μικρός έπαιζε σε τσίρκο και έπλαθε δικό του κουκλοθέατρο από την αρχή, μια παντοτινή του αγάπη όπως μας έδειξε η μετέπειτα ζωή του. Σαν έφηβος αλλά και αργότερα σε μεγαλύτερη ηλικία- έβγαινε έξω, μεταμφιεζόταν και παρατηρούσε τον κόσμο πώς αντιδρά και πώς κινείτε.

Κονσταντίν Στανισλάφσκι

Αρχικά σπούδασε στην Μόσχα όπου σύντομα απογοητεύτηκε με τις παλιομοδίτικες και άτεχνες υποκριτικές τεχνικές που του δίδασκαν. Σύντομα όμως βρίσκει αυτό που έψαχνε στο θέατρο Μάλι και εκεί αρχίζει να γεννιέται το μεγάλο του ταλέντο που ανέβλυζε από μέσα του και όχι από κακές μιμητικές τεχνικές. Ο Αλεξάντερ Φεντότοφ, είναι ο άνθρωπος που έδωσε τα θεμέλια στον Κονσταντίν, να αναπτύξει τις μετέπειτα διάσημες υποκριτικές του τεχνικές, γνωστές και ως ‘’Σύστημα Στανισλάφσκι’’.

Απλότητα, ρεαλισμός, συνειδητές επιλογές και έμπνευση. Όχι όμως όποια και όποια έμπνευση, αλλά αυτή που προέρχεται από σκληρή δουλειά και απόλυτη γνώση του χαρακτήρα. Η μέθοδος των σωματικών ενεργειών , έλεγε ότι ο ηθοποιός πρέπει να φτάσει συνειδητά στην υποσυνείδητη πλευρά του , έτσι ώστε να βρει την έμπνευση και μετέπειτα να πετύχει την σκηνική αλήθεια. Το σώμα με την ψυχή είναι ένα. Συχνά, ο ίδιος έβαζε τους φοιτητές του να βγαίνουν έξω και να ‘’παίζουν’’ τον ρόλο τους δηλαδή , ‘’αν θες να παίξεις τον οικοδόμο γίνε οικοδόμος για έναν μήνα’’. Είχε πολύ επαναστατικές ιδέες για τα κουστούμια και κατά πόσο επηρεάζουν τον ηθοποιό να μπει στο πετσί του ρόλου.

Κονσταντίν Στανισλάφσκι

Το 1897 συνίδρυσε το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας. Ο Στανισλάφκι κατάφερε ακόμα και ανεβάζοντας τα πιο κλασικά έργα της ιστορίας (Γλάρος,Τσαρος Φιοντορ κα) να χαρακτηριστεί μοντέρνος, ο λόγος ήταν η επαναστατικές του υποκριτικές τεχνικές που προκάλεσαν τον θαυμασμό του κοινού. Ο ίδιος ήταν πάντα ταπεινός και ζούσε μόνο για την τέχνη και όχι για την δίψα και το χρήμα. Ο ίδιος έλεγε στους μαθητές στου στο ΘΤΜ «Αγάπα την τέχνη μέσα σου κι όχι εσένα στην τέχνη». Το 1918 δημιουργεί το πρώτο εργαστήριο για ηθοποιούς.

Ο Στανισλάφσκι έζησε τη Ρωσική επανάσταση του 1905 και του 1917, με τον ίδιο τον Λένιν να παρεμβαίνει για να τον προστατεύσει! Πολλές φορές παραλίγο να τον μπλέξουν με πολιτικά. Κλασικό παράδειγμα όταν ταξίδεψαν στην Αμερική με τον θίασο του την περίοδο που η Ρωσική επανάσταση έβραζε ακόμα. Εκεί το American Defense Society δεν επέτρεψε την είσοδο στο θέατρο κατηγορώντας του για προπαγανδιστές του κουμουνισμού. Ο ίδιος απάντησε ‘’Δεν έχουμε καμία σχέση με την κυβέρνηση . Σας φέρνουμε τέχνη όχι πολιτική. Αυτή είναι το μήνυμα μας και μόνο αυτή.’’

Κονσταντίν Στανισλάφσκι

Ο μεγάλος αυτός ‘αγνός’ καλλιτέχνις έφυγε σε ηλικία 75 χρονών σαν σήμερα, από καρδιακά προβλήματα. Υπηρέτησε με ‘’στρατιωτική’’ πίστη την τέχνη του θεάτρου και έμεινε στην ιστορία ως ο πατέρας της σύγχρονης υποκριτικής .

κείμενο | εύη μίνου
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + οδυσσέας κοσμάτος