R

e

j

e

c

t

e

d

L

i

t

e

r

a

t

u

r

e

image

Langston Hughes

Διανοούμενος, ουμανιστής και κοσμοπολίτης”

Ο Λάνγκστον Χιούζ (James Mercer Langston Hughes) ήταν πολυπράγμων και χαρισματικός. Υπήρξε ποιητής, αρθρογράφος, κοινωνικός ακτιβιστής, θεατρικός συγγραφέας αλλά και μυθιστοριογράφος. Γεννήθηκε το 1902 στον Τζόπλιν του Μιζούρι και αποτέλεσε έναν από τους εκπροσώπους του λογοτεχνικού ρεύματος που ήταν γνωστό ως «τζαζ ποίηση» όμως έγινε πιο γνωστός μέσα από το έργο του κατά τη διάρκεια της Aναγέννησης του Χάρλεμ.

Langston Hughes

Οι πρόγονοί του ήταν τόσο αφροαμερικανοί όσο και λευκοί ιδιοκτήτες σκλάβων. Ο ίδιος, πνεύμα ανήσυχο, αποφάσισε από μικρός να αφιερωθεί στην καταπολέμηση του ρατσισμού αγωνιζόμενος υπέρ των ίσων δικαιωμάτων για τους μαύρους Αμερικανούς.

Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν παιδί. Ο πατέρας του αρχικά πήγε στην Κούβα και λίγο αργότερα στο Μεξικό προσπαθώντας να ξεφύγει από τις φυλετικές διακρίσεις που τότε ήταν στο ζενίθ τους σε κάθε γωνιά των Ηνωμένων Πολιτειών. Μεγάλωσε με τη γιαγιά του η οποία του μετέδωσε μια αίσθηση φυλετικής υπερηφάνειας και στα 13 του χρόνια, όταν εκείνη έφυγε από τη ζωή, πήγε να ζήσει με τη μητέρα του και τον σύζυγό της στο Λίνκολν του Ιλινόις.

Εκεί πρωτοξεκίνησε να γράφει ποίηση. Αργότερα η οικογένειά του μετακόμισε στο Οχάιο απ’ όπου κι αποφοίτησε ο ίδιος το 1920. Οι περισσότεροι συμμαθητές του στο λύκειο ήταν λευκοί και όλοι αναγνώριζαν τόσο τον ευγενικό του χαρακτήρα όσο και τις ικανότητές του. Φύση δραστήρια στα χρόνια του Γυμνασίου ξεκίνησε να γράφει για τη σχολική εφημερίδα και φρόντισε να επιμεληθεί την επετηρίδα. Τότε ήταν που άρχισε να εκδηλώνεται και η λογοτεχνική του δραστηριότητα μέσα από τα πρώτα ποιήματα, διηγήματα και θεατρικά έργα.

Langston Hughes

Τελειώνοντας το Γυμνάσιο κι ενώ είχε ήδη ανακαλύψει την αγάπη του για τα βιβλία και τη συγγραφή πήγε για λίγο να μείνει με τον πατέρα του στο Μεξικό ο οποίος προσπάθησε να τον αποτρέψει από το γράψιμό. Ήδη όμως κάποια ποιήματα του είχαν αρχίσει να «ακούγονται» μέσω του “Brownie’s Book”, μία έκδοση για παιδιά. Αφού έφυγε από το Μεξικό πέρασε μία χρονιά στο πανεπιστήμιο Columbia της νέας Υόρκης απ’ όπου τελικά αποχώρησε το 1922 λόγω έντονης φυλετικής προκατάληψης. Έτσι, ενώ συνέχισε να μελετά και να γράφει, τα απόμενα χρόνια βρέθηκε να κάνει πολλές μικροδουλειές σε διάφορα πόστα ώσπου το 1926 εκδίδεται η πρώτη ποιητική του συλλογή με τίτλο «The Weary Blues». Η εκπαίδευσή του ολοκληρώθηκε τρία χρόνια αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Λίνκολν στην Πενσυλβάνια και το 1930 το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο “Not without Laughter” κερδίζει χρυσό μετάλλιο Χάρμον.

Στα χρόνια που ακολούθησαν το έργο του γνώρισε κι άλλες επιτυχίες. Παράλληλα, αρνούμενος να επαναπαυτεί, δημιούργησε μαζί με τους σύγχρονούς του (Zora Neale Hurston, Wallace Thurman, Countee Cullen, Richard Bruce Nugent και Aaron Douglas) το βραχύβιο περιοδικό “Fire!” για τους νέους ομοφυλόφιλους μαύρους καλλιτέχνες και το 1937 υπηρέτησε ως πολεμικός ανταποκριτής σε διάφορες εφημερίδες της εποχής κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου.

Langston Hughes

Εντωμεταξύ είχε αρχίσει να γράφει για μία στήλη στη “Chicago Defender” μέσω της οποίας δημιούργησε έναν κωμικό χαρακτήρα που έμελλε να γίνει αργότερα επίκεντρο πολλών βιβλίων και θεατρικών του έργων. Ο χαρακτήρας αυτός έγινε γνωστός ως “Simple” και τον χρησιμοποιούσε όταν αναφερόταν σε φυλετικά ζητήματα. Με κάποια χρήματα που κατάφερε να μαζέψει από τη στιχουργική του συμβολή στο μιούζικαλ του Μπρόντγουει “Street scene” αγόρασε ένα σπίτι στο Χάρλεμ.

Διανοούμενος, ουμανιστής και κοσμοπολίτης ο Χιούζ, τα χρόνια που ακολούθησαν συνέχισε την παραγωγική καλλιτεχνική και όχι μόνο δραστηριότητά του διδάσκοντας, ταξιδεύοντας και δημοσιεύοντας ποιήματα, δοκίμια, κριτικές, στίχους, θεατρικά, διηγήματα αλλά και επιμελούμενος έργα άλλων. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι μετάφρασε το έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και της Χιλιανής ποιήτριας Γκαμπριέλα Μιστράλ η οποία υπήρξε ο πρώτος λογοτέχνης της Λατινικής Αμερικής που κέρδισε Νόμπελ λογοτεχνίας.

Ο ποιητής του λαού, όπως ακόμη και στις μέρες μας ανακηρύσσεται από χιλιάδες νεαρούς Αφροαμερικανούς, εξέφραζε το πνεύμα των ανθρώπων που ήξεραν να διεκδικούν.

Langston Hughes

Δημοκρατία (Democracy)
Η δημοκρατία δεν θα έρθει
Σήμερα, αυτό το έτος
Ούτε ποτέ
Μέσω του συμβιβασμού και του φόβου.  

Έχω το ίδιο δικαίωμα
Όπως κι οι άλλοι άνθρωποι
Να στέκομαι
Σε δύο μου πόδια
Και στη δική μου γη.  

Έχω βαρεθεί ν’ ακούω τους ανθρώπους να λένε,
Άσε τα πράγματα να πάρουν την πορεία τους.
Αύριο είναι μια άλλη μέρα.
Δεν χρειάζομαι την ελευθερία μου, όταν θα είμαι νεκρός.
Δεν μπορώ να ζήσω με το ψωμί του αύριο.  

Η ελευθερία
Είναι ένας δυνατός σπόρος
Που φυτεύεται
Σε μεγάλη ανάγκη.  

Ζω εδώ, επίσης.
Θέλω ελευθερία
Ακριβώς όπως κι εσείς.

κείμενο | έλλη πράντζου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος