Για το Φως των Λέξεων του Μιχάλη Δέλτα

«Όταν μας πλησιάζουν τα μεγάλα πράγματα στη ζωή σημαίνει πως αντίστοιχα κι εμείς έχουμε μεγαλώσει». Η στιγμή αυτή ορίζεται, όχι με την στενή του όρου έννοια, αυτή που έχει να κάνει με αριθμούς, αλλά ως η στιγμή εκείνη που «απολαμβάνω, χωράω όλα όσα Είμαι. Είμαι ο,τι Είμαι. Η καρδιά μου στρέφεται με την ορμή προς την Αλήθεια».

Μια τέτοια στιγμή, ευλογημένη, μια από αυτές τις νύχτες που μυρίζουν καλοκαίρι που πλησιάζει, περπάτησα βήμα βήμα στο πλευρό του Τέλλου Φίλη, που ανάμεσα σε όλα τα λοιπά παραμυθένια που ανακαλύπτει κανείς στο πλάι του, ξεχώρισα το βιβλίο του Μιχάλη Δέλτα μέσα στην αγκαλιά του.

«Το Φως των Λέξεων». Ήμουν καιρό τώρα ενήμερη για την έκδοση του βιβλίου, από τις Εκδόσεις Οδός Πανός. Το ίδιο πρωί, ωστόσο, το είχα αναζητήσει σε βιβλιοπωλείο και δεν το έβρισκα. Μόλις, λοιπόν, το εντόπισα στην αγκαλιά του Τέλλου, δεν μπορούσα παρά να το ξεφυλλίσω. «Την είδα την αχτίδα στις λέξεις σου» μου είπε ο Τέλλος, «και αν θες να καταλάβεις τι είναι το φως, διάβασε τον Μιχάλη».

Μιχάλης Δέλτα
Μιχάλης Δέλτα

Δεν θα μπορούσα να κάνω και αλλιώς. Όσα χρόνια και αν περάσουν, η ιστορία που κουβαλά ο Mikael Delta, ο Μ.Δ μας, θα είναι ένα κομμάτι όλων εμάς που μεγαλώσαμε μαζί του. Θα είναι κομμάτι των ήχων που έπαιρνα μαζί μου στο προσκεφάλι μου, στα ταξίδια μου, στις στιγμές της μοναξιάς.

«Η απόσταση είναι όσο αναγκαία όσο και η αγάπη»

Και ξέρεις, είναι ωραίο να μεγαλώνεις μαζί με τους καλλιτέχνες που αγαπάς. Να σου επιτρέπουν αυτή τη γνώση, της δικής τους ενηλικίωσης, να μην φοβούνται την έκθεση, να ομολογούν τα ευχαριστώ τους.

Και δυο μέρες πριν βρέθηκα στην Αθήνα, εκεί που γεννήθηκα και μεγάλωσα, ξανά και για λίγο, τόσο όσο να συμπέσει η στιγμή να πιάσω στα χέρια μου το αριθμημένο 97/300 και υπογεγραμμένο αντίτυπο και να το κάνω δικό μου. Να καθήσω σε ένα σημείο σκιερό, και να αφήσω το «Φως των λέξεων» να με βυθίσει σε αυτό το ταξίδι ενδοσκόπησης, τόσο του ίδιου του δημιουργού αλλά και το δικό μου, καθώς μέσα από τις σελίδες περπάτησα ξανά στη Γεσθημανή της Αθήνας, θυμήθηκα τα dj set που κηνυγούσαμε όλοι, πριν ακόμη αγγίξουμε την Συναισθηματική Ενηλικίωση, άφησα μια Ξαφνική Βροχή και μια Δυνατή Καταιγίδα να κυλήσουν πάνω μου, συνάντησα την Άνοιξη, τον Διάβολο, τον Ιερώνυμο Μπος, ανέβηκα στον 5Ο όροφο και σε προσκάλεσα σε Μεσημεριανό Γεύμα.

Μιχάλης Δέλτα
Μιχάλης Δέλτα

«Θα φτιάξω μια ζεστή σούπα,
ανέβα πάνω και φέρε λίγο ψωμί κι αγάπη
αν έχεις».

Κάπου εκεί ανάμεσα σε σκέψεις και λέξεις, ερχόταν και η φωνή της λατρεμένης Τάνιας Τσανακλίδου. Ας Ήτανε λέγαμε, και σιγοτραγουδούσαμε όλοι μαζί για Μια Αγάπη Μικρή και πώς αυτή αλλάζει με το Χρώμα της Ημέρας.

Αυτά είναι δώρα. Να ανακαλύπτεις τις λέξεις που πηγάζουν από το μέσα σου, αυτές που έχουν φωτιστεί από τη βαθύτερη μελαγχολία, και έχουν γίνει πια φως. Γιατί υπάρχει μόνο μια ιστορία, η πιο παλιά...Και αν με ρωτήσεις, ποιά, θα σου πω : το Φως ενάντια στο Σκοτάδι.

Ο Μιχάλης Δέλτα την έγραψε αυτή την ιστορία. Και μας την κάνει δώρο μέσα από το Φως των Λέξεών του.

Γιατί «Αυτή τη χρονιά, ο Λόγος θα είναι Ανελέητα Ανθρώπινος».

Μιχάλης Δέλτα
κείμενο | καλλιόπη πασιά */* φωτογραφίες | καλλιόπη πασιά + τέλλος φίλης */* επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + τάσος θώμογλου