R

e

j

e

c

t

e

d

i

d

e

a

s

image

Αν το Google ήταν άνθρωπος

…σίγουρα θα’ παιρνε χάπια

Από το 1998 έλυσε τα χέρια μας και ταυτόχρονα,

_έδεσε τον τρόπο με τον οποίο αναζητούμε πληροφορίες. Άνοιξε διάπλατα το παράθυρο του αύριο κι έκλεισε σε μια χάρτινη κούτα τη Λαρούς και τα παιδάκια της. Δεν ξέρω πόσο ενθουσιασμό προκάλεσε το Google ανά την υφήλιο, αλλά για τα κρόσσια του μακελεμένου από το Δημόσιο Έλληνα ήταν ένα βάλσαμο στην πληγή του. Μια αόρατη δημόσια υπηρεσία που εξυπηρετεί άμεσα, αβίαστα κι ασχολίαστα, ένα υπάκουο γιουσουφάκι φυλακισμένο μέσα στο πληκτρολόγιο.

single photo Έχετε σκεφτεί ποτέ πώς θα ήταν αν το Google ήταν άνθρωπος, ένας υπάλληλος καθισμένος στο φτηνό, μικρό γραφείο του που πρέπει αδιαμαρτύρητα να ικανοποιήσει ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή; Όλοι έχουμε τα μυστικά μας κι ένα από τα πιο καλά κρυμμένα είναι το ιστορικό αναζήτησης του Google του υπολογιστή μας. Μια σκοτεινή, υγρή αποθήκη γεμάτη λάθη, αμφισβητήσιμα ερωτήματα, ενοχλητικές επισκέψεις σε μολυσμένες ιστοσελίδες, πορνό, Facebook, πορνό, Facebook, άντε και λίγο Τουίτερ, εσωτερικές ανησυχίες, Youtube, πορνό, Facebook κι απορίες που μέχρι κι ένα παιδάκι του δημοτικού μπορεί να λύσει. Σίγουρα όχι και το πιο περήφανο μέρος να βρίσκεται κανείς.

Πόσο ηλίθια ακούγονται οι αναζητήσεις μας, τόσο που η σχετική ανωνυμία που απολαμβάνουμε στη βουλιαγμένη καρέκλα μας αξίζει τουλάχιστον ένα κεράκι! Τα τρελά εγκεφαλικά κύτταρα της ομάδας του “CollegeHumor.com” οραματίστηκαν, πριν από εμάς για εμάς, πώς θα ήταν το Google… με σάρκα και οστά. Συμπέρασμα; Είναι απογοητευτικό να είσαι η Google, αλλά πολύ πιο ενοχλητικό να είμαστε ο εαυτός μας. Ενοχλητικό, μα και ξεκαρδιστικό.