R

e

j

e

c

t

e

d

a

c

t

s

image

Θανάσης Βέγγος

Ο Θου Βου της καρδιάς μας

«Καλοί μου άνθρωποι», τι κοινό μπορεί να έχουν μια σφαίρα, ο καπνός, ο Σπύρος Λούης… κι ο Θανάσης Βέγγος; Χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Είτε πεις έγινα καπνός είτε έφυγα σφαίρα είτε έγινα Βέγγος, είναι ένα και το αυτό. Δεν είναι και λίγο πράγμα να έχεις αφήσει αιώνια το στίγμα σου στο ελληνικό λεξιλόγιο. Ποιος Λούης, ποιος Αμπέμπε Μπικίλα και ποιος Γιουσέιν Μπολτ. Ο Βέγγος είναι και τρέχει ασταμάτητα μέχρι να χαθεί στο πλάνο.

Μπορείς να τρέξεις πιο γρήγορα κι από τη σκιά σου; Ο Βέγγος μπορεί. Μπορείς να προκαλείς το γέλιο πριν καν ανοίξεις το στόμα σου; Ο Βέγγος μπορεί. Μπορείς να μιλήσεις σε πρώτο ενικό για απαράμιλλη τιμιότητα; Ο Βέγγος μπορεί.

single photo

Ο φαρμακοποιός, ο θυρωρός, ο πράκτορας, το γκαρσόνι, ο φωτογράφος, ο μπαρμπέρης, ο κάθε Έλληνας. Ο άνθρωπος που τερμάτισε στο φιλμ όλους τους κωδικούς του ΤΕΒΕ και του ΟΑΕΕ και δεν στέριωσε πουθενά, παρά μόνο στις καρδιές μας.

Ακούς ώρες ώρες τους μεγαλύτερους να μιλούν για τις νεότερες γενιές κι είναι, ρε παιδί μου, λες και στάζει το στόμα τους πύον. Α ρε, εμείς στην εποχή μας αυτό κι εμείς εκείνο. Εμείς μεγαλώσαμε έτσι κι εμείς γιουβέτσι. Εντάξει, δε λέω, σε κάποια δεν έχουν και πολύ άδικο μέσα στη γραφικότητά τους, αλλά κυρ-Αλέκο μου στο θέμα Θανάσης Βέγγος σου τη βγαίνουμε στη στροφή σπινιαριστά. Γιατί μπορεί να στρίβεις την κρατσανιστή μουστάκα σου και να κοκορεύεσαι ότι μεγάλωσες με Αυλωνίτη, Σταυρίδη και Βέγγο, και καλά κάνεις, αλλά κι εγώ με Βέγγο μεγάλωσα και σ’ αυτό πιάνουμε τα ίδια ραδιοκύματα.

single photo

Αυτό το τίναγμα του κορμιού σα να παθαίνει ηλεκτροσόκ, αυτόν τον καλπασμό του ποδιού σαν άγριο άτι κι αυτήν την ανυπέρβλητη λογοδιάρροια, ναι τα ξέρω κι εγώ. Γίνεται να’ σαι καλός άνθρωπος και να μη σ’ αρέσει ο «καλός μας άνθρωπος»; Γίνεται να μην ξέρεις τουλάχιστον είκοσι από τις ατάκες του, που έμειναν στην ιστορία; Χαλί να γίνω να με πατήσει με τη βέσπα του, να βγάλω το σφράγισμά μου να του το δώσω. Γιατί δεν ήξερε μόνο πώς να κάνει βασίλισσα τη Νίκη Λινάρδου. Ήξερε πώς να κάνει κι εμάς βασιλιάδες για μια στιγμή, για μια μπομπίνα, πώς να ξεχάσουμε για λίγο τα πάντα και το μόνο πρόβλημα που μας απασχολεί να είναι το πώς θα μαζέψουμε τα στομάχια μας.

Γεννήθηκε στις 29 Μαΐου 1926, έφυγε στις 3 Μαΐου 2011

«Λοιπόν, εγώ, ο Θανάσης Βέγγος, είμαι ενστικτώδης άνθρωπος... Δουλεύω με το ένστιχτο, δεν έχω κανένα ταλέντο, κανένα ταλέντο. Μόνο αυτή τη φάτσα, που, κοίταξέ την καλά και διάβασε. Εδώ είν’ αποτυπωμένη όλ’ η μιζέρια, όλ’ η δυστυχία, όλος ο πόνος του ασήμαντου Έλληνα.»

single photo
















κείμενο | μιχάλης χασιώτης
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης