_κινηματογράφος_θέατρο

Ο mr.Τένεσι Ουίλιαμς

…μέσα από το «Λεωφορείον ο Πόθος»

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του αμερικανικού θεάτρου, ενώ τα έργα του συγκαταλέγονται μεταξύ των σπουδαιότερων αριστουργημάτων που έχει αποκτήσει ποτέ ο κόσμος των γραμμάτων. «Υπάρχουν ελάχιστα σχεδόν τέλεια έργα. Το "Λεωφορείον ο Πόθος" είναι ένα απ' αυτά." (Robert Lee) Ένας άνθρωπος με αδυναμίες, εξαρτήσεις και τραυματικές εμπειρίες, ο Τένεσι Ουίλιαμς σημάδεψε το θέατρο με τη διεισδυτική του ματιά πάνω σε χαρακτήρες εκρηκτικούς και παγιδευμένους στα αδιέξοδά τους. Για όλους τους χαρακτήρες του όμως έτρεφε μια ιδιαίτερη αδυναμία και τους μελετούσε σε βάθος. Κάπου εκεί κι ο ίδιος συναντούσε τον εαυτό του.

«Δε τη θέλω την πραγματικότητα. Θέλω μαγεία. Ναι, Ναι, μαγεία… Δε λέω την αλήθεια. Λέω αυτό που θα έπρεπε να είναι η αλήθεια. Κι αν αυτό είναι αμαρτία, τότε ας καταδικαστώ.»

Προβληματισμένη προσωπικότητα και αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας, ο Τένεσι Ουίλιαμς βρήκε από μικρός καταφύγιο στο γράψιμο. Χλευάστηκε από τους κριτικούς και μπήκε στη μαύρη λίστα από τον Καρδινάλιο Σπέλμαν της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο οποίος χαρακτήρισε τα έργα του ως «απεχθή, αξιοθρήνητα, ηθικώς απωθητικά και προσβλητικά προς τις αρχές ευπρέπειας της εκκλησίας». Μέσα σε μια τέτοια απελπισία, την οποία ο Ουίλιαμς γνώριζε καλά και έγραψε τόσα γι’ αυτήν, βρίσκουμε έναν υπέροχο άνθρωπο και μια σημαντική δουλειά. Ευφυΐα του ήταν η τιμιότητά του και η επιμονή του να λέει τις ιστορίες του.

«Μια γραμμή μπορεί να είναι ευθεία ή ένας δρόμος. Αλλά η ανθρώπινη καρδιά, ω όχι... Αυτή είναι καμπυλωτή όπως ένας δρόμος που περνάει μέσα από βουνά.»

Το "Λεωφορείον ο Πόθος" αποκαλύπτει πως ο Ουίλιαμς είναι γνήσιος ποιητικός δραματουργός. Σε όλη του τη ζωή γνώρισε τους ανθρώπους με τρόπο τίμιο και ολοκληρωτικό. Έτρεφε πάντα μια βαθιά συμπάθεια γι' αυτούς. Με αυτήν την ποιητική φαντασία και συμπόνια, ύφανε μια «σπαρακτικά ανθρώπινη και συμπονετική ιστορία.» (New York Daily News).


«Δείξε έναν άνθρωπο που δεν έχει ζήσει καμία θλίψη κι εγώ θα σου δείξω έναν άνθρωπο ρηχό.»

Η κατάθλιψη τον συνόδευε σχεδόν σε όλη του τη ζωή. Οι πιο κοντινοί του άνθρωποι αποτέλεσαν την προβληματική οικογένεια μέσα στην οποία μεγάλωσε. Οι ψυχικά άρρωστοι χαρακτήρες του πήραν στοιχεία και μορφή από τον βίαιο πατέρα, τη διαταραγμένη μητέρα και τη σχιζοφρενή αδερφή. Οι εξαρτημένες οικογενειακές σχέσεις είναι παρούσες σχεδόν σε όλα του τα έργα. Ο ίδιος δήλωσε: «Γιατί γράφω; Γιατί βρίσκω τη ζωή απογοητευτική.»

«Υπάρχει τόσο πολλή -τόσο πολλή σύγχυση στον κόσμο. Ευχαριστώ που είσαι τόσο καλός. Χρειάζομαι καλοσύνη τώρα…»

Ένας χαρακτήρας που ζει μέσα στην παράνοια είναι συνήθης φυσιογνωμία στα έργα του Ουίλιαμς. O χαρακτήρας της Μπλανς στο "Λεωφορείον ο Πόθος" φαίνεται πως βασίστηκε στην αδερφή του αλλά και στον ίδιο, καθώς την περίοδο που έγραφε το έργο, πίστευε ότι θα πεθάνει κι ότι αυτό θα αποτελούσε το κύκνειο άσμα του.

Το «Λεωφορείον» γράφτηκε το 1947, ενώ ο σκηνοθέτης Ηλία Καζάν το μετέφερε στη μεγάλη οθόνη το 1951, με πρωταγωνιστές τους Βίβιαν Λι και Μάρλον Μπράντο. Η ταινία προτάθηκε για δώδεκα υποψηφιότητες στα βραβεία Όσκαρ και απέσπασε τέσσερα από αυτά. «Ο Τένεσι Ουίλιαμς ήταν ο καλύτερος απ’ όλους τους Αμερικανούς δραματουργούς και το «Λεωφορείον» το καλύτερό του.» (Carson Kanin)
Στις 25 Φεβρουαρίου 1983, ο Τένεσι Ουίλιαμς βρέθηκε νεκρός σε δωμάτιο ξενοδοχείου στη Νέα Υόρκη και βρίσκεται θαμμένος στον οικογενειακό τάφο στο Σαιν Λούις.