_κινηματογράφος

Ο ασυμβίβαστος James Dean

'Αυτό που είναι σημαντικό είναι αόρατο στο μάτι'

“Remember: Life is short, break the rules (they were made to be broken)
Forgive quickly, kiss slowly
Love truly, laugh uncontrollably
Dance as if no one's watching,
Love as if it's all you know,
Dream as if you'll live forever,
Live as if you'll die today”

Το Χόλυγουντ τον καθιέρωσε ως το πρότυπο του ευαίσθητου και προβληματισμένου νεαρού, που αγωνίζεται να σπάσει τα δεσμά της ψυχής του. Το κοινό ταυτίστηκε με τον επαναστάτη των εφηβικών του χρόνων. Εξήντα χρόνια αργότερα, ο μελαγχολικός μύθος του «φωτίζει» ακόμα.

Ο James Byron Dean συνειδητοποίησε από μικρή ηλικία την καλλιτεχνική του φύση. Δυστυχώς το θλιμμένο ύφος που είχε δεν το λάνσαρε για μόδα. Τα λίγα χρόνια που έζησε δεν ήταν τόσο ευτυχισμένα… Στην ηλικία των εννέα ετών, η παιδικότητα του διεκόπη ξαφνικά όταν έχασε την μητέρα του από καρκίνο, η οποία ήταν το μόνο πρόσωπο που τον καταλάβαινε πραγματικά.
Λίγο καιρό πριν το θάνατό της, η συμπρωταγωνίστριά του Elizabeth Taylor, στην ταινία «Ο Γίγαντας», αποκάλυψε πως ο Dean της είχε εξομολογηθεί πως δύο χρόνια μετά τον θάνατο της μητέρα του είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά. Σαν μαθητής ήταν μέτριος και οι διαφορετικές απόψεις που είχε με τον πατέρα του –όσον αφορά στη σταδιοδρομία του- τον οδήγησαν στην αποξένωση.

Η πρώτη επαφή που είχε με την τηλεόραση ήταν το διαφημιστικό για την Pepsi Cola. Από το 1951 έπαιζε ως κομπάρσος σε πολλά σήριαλ. Ο πρώτος του μικρός ρόλος ήρθε το 1952 στην ταινία «Has Anybody Seen My Gal». Συνέχισε να παίζει μικρούς ρόλους στην τηλεόραση μέχρι που τον Απρίλιο του 1955, όχι μόνο κερδίζει την αναγνώριση του κοινού, αλλά ταυτόχρονα την πρώτη του υποψηφιότητα για όσκαρ στην ταινία του EliaKazan, «Ανατολικά Της Εδέμ».

Την ίδια χρονιά πρωταγωνιστεί στην ταινία «Επαναστάτης Χωρίς Αιτία», με συμπρωταγωνίστριά του την ηθοποιό Natalie Wood. Η ταινία ήταν προτεινόμενη για τρία Όσκαρ. Το 1956 κυκλοφορεί –μετά θάνατον- η ταινία «Ο Γίγαντας», με την Elizabeth Taylor. Εκεί για πρώτη φορά στην ιστορία των Όσκαρ, παρουσιάζεται υποψηφιότητα μετά θάνατον για έναν καλλιτέχνη.

Στις 30/09 φεύγει για το ράλι Καρέρα Αμερικάνα, τρεις χιλιάδες χιλιόμετρα στον αυτοκινητόδρομο Παναμέρικαν μέσα από το Μεξικό, που ξεκινούσε την 1η Οκτωβρίου. Δεν θα φθάσει, όμως, ποτέ. Στην τότε λεωφόρο 466 στην California συγκρούστηκε μετωπικά με ένα άλλο αυτοκίνητο. Η Porsche με τον αριθμό 130 αναποδογύρισε στον αέρα και προσγειώθηκε στους πίσω τροχούς αρκετά μέτρα πιο μακριά. Ο θάνατός του ήταν ακαριαίος (και θυμίζει αρκετά την πρόσφατη περίπτωση του Paul Walker).

“If a man can bridge the gap between life and death, if he can live on after he's dead, then maybe he was a great man.”

Ο James Dean έγινε «μεγάλος» από τα 24 του χρόνια. Το μνημείο που στήθηκε στο μέρος όπου σκοτώθηκε, δέχεται καθημερινά επισκέπτες. Η αγαπημένη του φράση από το βιβλίο «Ο Μικρός Πρίγκιπας» είναι χαραγμένη επάνω στο μνημείο. «Αυτό που είναι σημαντικό είναι αόρατο στο μάτι». Η φράση αυτή εκφράζει το μύθο, το ταλέντο και το αστέρι του James Dean. Μπορεί ο ίδιος να μην είναι πλέον ορατός αλλά παραμένει ακόμη και σήμερα, σημαντικός.

Το βίντεο που ακολουθεί αποτελεί μια διαφήμιση για την Allan Gray Investments, με καλλιτεχνική διεύθυνση από το πρακτορείο James King. Όσο για το περιεχόμενό της, η διαφήμιση αυτή δείχνει το πώς ίσως θα ήταν η ζωή του James Dean, αν είχε επιζήσει από το ατύχημα που τον οδήγησε στο θάνατο.

Για κλείσιμο, υπάρχει από την άλλη και ένα άλλο video-συνέντευξη αυτόπτη μάρτυρα που υποστηρίζει πως ο Dean δεν ήταν στη μοιραία Porsche. Δύσκολο, αλλά η επλίδα δεν πεθαίνει ποτέ: