R

e

j

e

c

t

e

d

a

c

t

s

image

Η γυναίκα πίσω από το «τέρας»

Η ιστορία της Αϊλίν Γουόρνος

Η ιστορία της Αϊλίν Γουόρνος έγινε ιδιαίτερα γνωστή με την ταινία "Monster" το 2003, στην οποία πρωταγωνιστεί η Σαρλίζ Θερόν και υποδύεται την Αϊλίν Γουόρνος. Με την τσαλακωμένη εμφάνισή της, τα 14 έξτρα κιλά και την συγκλονιστική της ερμηνεία, κατάφερε να κάνει την Αϊλίν κομμάτι του ίδιου του εαυτού της, κατάφερε να ρίξει μια ματιά στα βαθύτερα σημεία του μυαλού και της ψυχής της και τελικά, να εξωτερικεύσει όλη αυτή την οργή και την αγάπη που μοιράζεται με αμφότερα τα πρόσωπα της ιστορίας. Η ταινία αυτή χάρισε δικαίως το 2004 στην Σαρλίζ το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στην πραγματική Αϊλίν.

single photo

«I am a serial killer. I would kill again»

Η Αϊλίν αποτελεί έναν αληθινό θρύλο στο hall of fame των αμερικάνων serial killers, όντας η πρώτη από τις λίγες γυναίκες που κατόρθωσε να αφήσει τη δική της γραμμή αίματος στην μακρά ιστορία των κατά συρροή δολοφόνων. Θεωρήθηκε η πρώτη γυναίκα serial killer, χωρίς όμως να έχει τα πρωτία. Πριν απο αυτήν υπήρχαν και άλλες, αλλά όλες τους είχαν θεωρητικά «αδύναμα κίνητρα» κρυμμένα πίσω απο επιλόχιες καταθλίψεις και υποτιθέμενες αυτοάμυνες και βέβαια ο αριθμός των φόνων περιοριζόταν κάτω απο τον αριθμό 5. Εκείνη όμως έκανε αίσθηση γιατί ήταν η πρώτη που έσπειρε τον φόβο στους δρόμους της Φλόριντα.

single photo

Κάνοντας μια αναδρομή στην ιστορία της ζωής της περιμένεις πως οι καταπιεσμένες της συμπεριφόρες και όλα τα τραύματα τόσων ετών θα έκαναν αργά ή γρήγορα την έμφανισή τους και θα έβρισκαν κανάλια εκτόνωσης. Η Αϊλίν δεν γνώρισε τον πατέρα της, ο οποίος χαρακτηρίστηκε σχιζοφρενης, γιατί βρισκόταν ήδη στην φυλακή για τον βιασμό και την απόπειρα ανθρωποκτονίας ενός επτάχρονου κοριτσιού. Καταδικάστηκε αρκετές φορές για σεξουαλικά εγκλήματα σε ανήλικα παιδιά, μπαίνοντας και βγαίνοντας από τη φυλακή, μέχρι τη στιγμή που βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του το 1969. Όσον αφορά στη μητέρα της, εγκατέλειψε τα παιδιά της στις αρχές του 1960, αφήνοντάς τα στους γονείς της. Η Αϊλίν τότε ήταν τεσσάρων ετών. Η Γουόρνος κατηγόρησε αργότερα τον αλκοολικό παππού της πως την είχε ξυλοκοπήσει και βιάσει ως παιδί. Το 1970 και μετά τον βιασμό της από ένα φίλο του παππού της, έμεινε έγκυος. Γέννησε σε ένα ίδρυμα για άγαμες μητέρες και έδωσε το μωρό της για υιοθεσία. Σε ηλικία 11 ετών είχε άρχισε να έχει σεξουαλικές σχέσεις με μόνο αντάλλαγμα ναρκωτικά, τσιγάρα και τρόφιμα. Σε ηλικία 15 ετών, ο παππούς της την έδιωξε από το σπίτι και η Αϊλίν άρχισε να συντηρεί τον εαυτό της δουλεύοντας ως ιερόδουλη, ζώντας μέσα στο δάσος κοντά στο παλιό της σπίτι.

single photo

Στην προσπάθειά της να βρει το «νορμάλ» που ποτέ της δεν γνώρισε και να ξεφύγει από τις ταμπέλες που της φόρεσαν, γνώρισε την νεαρή Σέλμπι και τότε ήταν που ξεκίνησε η εγκληματική κατρακύλα. Οι δύο γυναίκες θα έρθουν πολύ κοντά και θα αποφασίσουν να μείνουν μαζί, αναζητώντας μια διέξοδο στις ζωές τους. Όταν ομως αποδεικνύεται πως τα όνειρα που κάνουν απέχουν χιλιόμετρα απο την πραγματικότητα, η Αϊλίν θα καταφύγει και πάλι στην πορνεία και ένα απρόβλεπτο γεγονός θα την οδηγήσει στην δολοφονία ενός πελάτη της. Ο πρώτος της φόνος θα είναι λυτρωτικός, οι επόμενοι απλά αναπόφευκτοι. Η υποβόσκουσα οργή της βγήκε στην επιφάνεια. Μέσα σε δύο χρόνια (1989 – 1990) κατόρθωσε να σπείρει τον τρόμο σκοτώνοντας επτά άντρες στους αυτοκινητόδρομους όπου εκπορνευόταν. Η Αϊλίν με το συγκεχυμένο μυαλό της, θεωρούσε πως σκότωνε ενώ βρισκόταν σε αυτοάμυνα. Απο ένα σημείο και μετά δεν μπορούσε να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα σε κάτι που είναι όντως απειλητικό για τη ζωή της και την πραγματικότητα.

single photo

Στις 9 Οκτωβρίου 2002 και ώρα 9.47 π.μ. η Αϊλίν Γουόρνος εισήλθε στον θάλαμο θανάτου. Αρνήθηκε να φάει το τελευταίο της γεύμα και αντ' αυτού ήπιε μόνο μια κούπα καφέ. Οι τελευταίες της λέξεις ήταν: “Ναι, θα μπορούσα να πω πως πλέω σε ένα βράχο και θα επιστρέψω, σαν την Ημέρα της Ανεξαρτησίας μαζί με τον Ιησού. Στις 6 Ιουνίου, όπως και στην ταινία. Με το μεγάλο διαστημόπλοιο και όλα τα άλλα, θα επιστρέψω, θα επιστρέψω...”

κείμενο | χάιντι σεραφειμίδου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης