...βουτιά από ψηλά στον πάγο του ανθρώπινου νου.

«Το έγκλημα από παθολογία με το έγκλημα από διαστροφή διαφέρουν όπως το σύμπτωμα με το αμάρτημα.» Ένας άντρας βάζει το παιδί σου σε ένα φορτηγάκι, το κακοποιεί και το σκοτώνει. Αν σου έλεγαν πως ο λόγος που το έκανε δεν ήταν επειδή είναι κακός και ανώμαλος αλλά επειδή έχει νοητικό πρόβλημα θα άλλαζε κάτι; Το «θέατρο Τ» σε συνεργασία με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης, παρουσιάζουν την παράσταση «στον πάγο» της Bryony Lavery. Πρόκειται για ένα έργο με πολλαπλά μηνύματα: Για την αγάπη, την συγχώρεση, την κατανόηση, την τιμωρία και την απώλεια.

κείμενο | νίκη ζερβού */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης
'στον Πάγο'
'στον Πάγο'

Το σκηνικό αποτελείται από τρεις μεταλλικούς στύλους σε σύνθεση της Ευαγγελίας Κιρκινέ. Επάνω του προβάλλονται όσα θα πρέπει να ξέρουμε. Μπροστά από τους στύλους εξελίσσονται τα γεγονότα. Η ερευνητής, η μητέρα του θύματος, ο θύτης. «Το μεγαλύτερο ποσοστό των βίαιων ενηλίκων έχει υποστεί κακοποίηση στα παιδικά του χρόνια.» Έχει αποδειχτεί επιστημονικά και οι άνθρωποι γύρω μας φαίνεται να το έχουν εμπεδώσει. Μέχρι να το ζήσουν. Ο θύτης έχει υπάρξει το μεγαλύτερο θύμα και σε κάποιες περιπτώσεις δεν έχει αναπτύξει τον μετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου του όπως οι υπόλοιποι άνθρωπο. Όντας νοητικά ατελής, συνεχίζει να ζει την μοναδική αλήθεια που γνωρίζει: Την βία. Το μυαλό του –όπως αναφέρουν οι ερευνητές- βρίσκεται «στον πάγο» και το κλίμα που επικρατεί σε αυτό είναι αρκτικό. Δεν μπορεί να κατανοήσει τις πράξεις του και να έρθει σε συναισθηματική επαφή με τους ανθρώπους. Έτσι, παρ’ όλο που μπορεί αυτός ο άνθρωπος να είναι πραγματικά καλοσυνάτος και ευγενικός, φτάνει σε σημείο να κάνει φρικτές και απεχθείς πράξεις εις βάρος άλλων. Αυτή η αλήθεια όμως από μόνη της δεν έχει καμία σημασία καθώς οι θύτες και το περιβάλλον τους είναι τόσο συναισθηματικά επηρεασμένοι από το συμβάν ώστε καμία προοπτική για κατανόηση –πόσο μάλλον συγχώρεση – χωράει το μυαλό τους.

'στον Πάγο'
'στον Πάγο'

Η παράσταση «στον πάγο» προσφέρει, αν μη τι άλλο, άφθονους προβληματισμούς και τροφή για σκέψη. Βέβαια, αυτό το πείραμα θα είχε αποτύχει αν δεν το είχαν αναλάβει τρεις, γνωστοί για το υποκριτικό τους ταλέντο, ηθοποιοί. Η Ελένη Δημοπούλου (Νάνσυ), ο Δημήτρης Ναζίρης (Ραλφ) και η Σοφία-Μαρία Βούλγαρη (Αγκνέτα) κρατούν το κοινό προσηλωμένο στην δράση, με ερμηνείες που διαπρέπουν. Στην σκηνή μαζί τους ο Χρήστος Σιούμης, βοηθάει στην ροή της παράστασης και εντείνει ενεργειακά την ατμόσφαιρα στον ρόλο του φρουρού. Η πάντα ακριβής Γλυκερία Καλαϊτζή, η οποία μετέφρασε επίσης το έργο, φρόντισε να κρατήσει τις ισορροπίες του κειμένου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οι μεταβάσεις είναι πολύ ομαλές, τα πρόσωπα παρουσιάζονται με σαφήνεια και ακολουθείται το αλάνθαστο μοτίβο της απλότητας. Το έργο καταπιάνεται με ένα πραγματικά δραματικό φαινόμενο, όμως επί σκηνής δεν υπεροτονίζεται το δραματικό στοιχείο. Αντίθετα και όπως όρισε η Bryony Lavery, υπάρχει χιούμορ και αληθοφάνεια. Σε ένα τόσο αληθινό έργο άλλωστε, αρμόζει η αλήθεια τόσο στην υποκριτική όσο και στην σκηνοθεσία.

'στον Πάγο'
'στον Πάγο'

Το εκάστοτε έγκλημα θα παραμείνει έγκλημα. Η κατανόησή του δεν το αλλάζει. Βοηθάει, όμως, στην γενική καταπολέμησή του. Το «θέατρο Τ», λοιπόν, μας προσκαλεί να γίνουμε λίγο καλύτεροι, να μάθουμε και να κατανοήσουμε. Και ίσως κάτι να αλλάξει.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση, εδώ!

κείμενο | νίκη ζερβού
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης