Στην παράσταση 'Σπιρτόκουτο - Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους'

Λένε, πως όσα χρόνια κι αν περάσουν δύο πράγματα θα μείνουν αθάνατα σ’ αυτήν την χώρα. Η ανάγκη του Έλληνα να μεγαλοπιάνεται και το πάντα ακράτητο ελληνικό δράμα. Αυτό το –εμποτισμένο με μπόλικες βωμολοχίες- δράμα, ειδικά μέσα στην οικογένεια, είναι τις περισσότερες φορές για γέλια. Όταν όμως ξεσπάσει η καταιγίδα ξεκινούν τα κλάματα.

κείμενο | νίκη ζερβού */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης
'Σπιρτόκουτο - Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους'
'Σπιρτόκουτο - Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους'

Η –σε πολλούς γνωστή- ταινία «Σπιρτόκουτο» του Γιάννη Οικονομίδη, παίρνει σάρκα και οστά στην σκηνή του «Αυλαία», από την εταιρεία Θεάτρου 'Γκραν Γκινιόλ'. Η ιστορία είναι απλή και συνηθισμένη μέχρι να γίνει εντελώς ασυνήθιστη και ανατρεπτική. Μια καλοκαιρινή ημέρα με καύσωνα, ένας άντρας συζητάει για το πολυπόθητο του σχέδιο να μετατρέψει το καφενείο του στον Κορυδαλλό σε ρεστοράν με πιάνο, υψηλή γαστρονομία και ποιότητα. Ο συνεργάτης του διαφωνεί, τα πνεύματα εντείνονται και όλοι γύρω τους επηρεάζονται. Μέσα σε μία μόλις μέρα, η ζωή του πρωταγωνιστή ανατρέπεται, όσα πίστευε καταρρίπτονται και τα ερωτηματικά εγείρονται ακατάπαυστα.

Το σκηνικό της Σοφία Τσιριγώτη και του βοηθού της, Πηλέα Τερζή, δεν θα μπορούσαν να αντικατοπτρίζουν καλύτερα την τραγικότητα του πρωταγωνιστή Δημήτρη. Πεταμένα αποκόμματα εφημερίδων, στοιβαγμένες καρέκλες και στην κορυφή μια πολυθρόνα. Ο θρόνος ενός ξεπεσμένου βασιλιά, το βάθρο ενός σύγχρονου τραγικού ήρωα μύωπα και ξεστρατισμένου. Στο βάθος δύο δοκάρια πόρτας, στοιχείο επίσης αρχαίας τραγωδίας, απ’ τις οποίες εισέρχονται και εξέρχονται τα υπόλοιπα πρόσωπα.

'Σπιρτόκουτο - Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους'
'Σπιρτόκουτο - Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους'

Η σκηνοθεσία του Στάθη Μαυρόπουλου (ο οποίος έχει επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο), διατηρεί όλη την ενέργεια και την ένταση της ταινίας και παρουσιάζει άθικτη την ατμόσφαιρά της. Οι συμβάσεις που χρησιμοποιούνται και οι εναλλαγές των σκηνών γίνονται απόλυτα κατανοητές και ξεκάθαρες και ο θεατής παραμένει με το στόμα ανοιχτό σε όλη την διάρκεια της δράσης.

Η ατμόσφαιρα αυτή περνά στο κοινό από τους ηθοποιούς, σε μια συναισθηματικά εξαντλητική γι' αυτούς παράσταση καθώς κάθε σημείο της δράσης βιώνεται στο μάξιμουμ. Θυμός στο ζενίθ, λαχτάρα στο ζενίθ, καψούρα στο ζενίθ. Με λίγα λόγια ό,τι βιώνουμε και όπως το βιώνουμε σε αυτήν την χώρα καθημερινά. Προσοχή, όμως. Πρόκειται για ένα έργο αυστηρώς ακατάλληλο για ανηλίκους και για ανθρώπους ευάλωτους στις εντάσεις. Η γλώσσα που χρησιμοποιείται εμπεριέχει κάθε δυνατό «κοσμητικό» επίθετο της νεοελληνικής γλώσσας και η αλήθεια του έργου μπορεί να σοκάρει.

'Σπιρτόκουτο - Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους'
'Σπιρτόκουτο - Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους'

Η παράσταση αυτή αφορά όλα όσα έχουμε κρυμμένα μέσα μας, έναν εαυτό που πολλοί θα ήθελαν να βγάλουν στο προσκήνιο και την πραγματικότητα των περισσοτέρων ως έχει. Χωρίς να ωραιοποιείται, χωρίς να στολίζεται, ωμά και αληθινά. Αυστηρώς ακατάλληλο για κάποιους, αυστηρώς αναγκαίο για κάποιους άλλους.

'Σπιρτόκουτο - Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους'
'Σπιρτόκουτο - Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους'

κείμενο | νίκη ζερβού
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης