image_alt_text image_alt_text

Ο Δον Κιχώτης διδάσκει ήθος και μοιράζει χαρά

Ο ιππότης που έρχεται τις Κυριακές

Μια φορά και έναν καιρό_



_ήταν ένας μάγος που τον έλεγαν Δημήτρη. Και μη μου πείτε ότι μάγος και Δημήτρης δεν ταιριάζει γιατί θα σας πω ότι αυτός ο μάγος είναι λίγο διαφορετικός. Αντί για καπέλα και φίλτρα και κουνέλια- κοινότυπα και βαρετά πράγματα των μάγων- αυτός έχει τη μαγική φαντασιοπένα και τη μαγική του παρέα. Με τη μαγική του πένα διασκευάζει ιστορίες για μικρούς και μεγάλους και με την αστείρευτη φαντασία του τις δίνει μορφή εικόνας, κίνησης και ήχου. Πολύτιμοι βοηθοί του στα μαγικά του κόλπα είναι η ομάδα των ηθοποιών του, οι οποίοι κάνουν αληθινά μαγικά επί σκηνής αφού πάντα καταφέρνουν να κάνουν το παραμύθι πραγματικότητα.


image01

Κάπως έτσι λοιπόν μια ημέρα των ημερών ο μάγος- σκηνοθέτης κοίταξε τη μαγική του ομάδα για να πάρει έμπνευση, πήρε και πάλι τη μαγική του φαντασιοπένα και άρχισε να σκέφτεται: “ Τι έχουν ανάγκη αυτή τη στιγμή τα παιδιά και οι μεγάλοι; Μα έναν ιππότη φυσικά! Αλλά έναν ιππότη που είναι διαφορετικός από τους άλλους, που δε θα έχει στόχο του μόνο να σώσει το βασίλειό του αλλά να σώσει το όραμα, τα ιδανικά, τις αξίες. Αυτός ο ιππότης που θα πολεμά το κακό με τη βοήθεια του καλού, τη στεναχώρια με το γέλιο, το μίσος με την αγάπη. Ο κόσμος έχει ανάγκη τον ιππότη που θα του θυμίσει ότι όποιος δεν συμβιβάζεται στο τέλος κερδίζει το όνειρό του. Και αυτός ο ιππότης δεν είναι άλλος από τον Δον Κιχώτη!”.


image01

Νομίζω πως αυτά είχε στο μυαλό του ο Δημήτρης Αδάμης όταν διασκεύαζε το παραμύθι του Μιγκέλ Ντε Θερβάντες “ Δον Κιχώτης” και φυσικά όταν το σκηνοθετούσε πάνω στη θεατρική σκηνή με τους γεμάτους ενέργεια και πάθος ηθοποιούς του. Και μάλλον για αυτό το λόγο και παράλληλα με το γεγονός ότι δημιουργεί πάντα με σεβασμό και αγάπη προς το κοινό του, έφτιαξε για άλλη μια φορά μια εξαιρετική παράσταση. Ο Δημήτρης, που γνωρίζει πολύ καλά το παιδικό κοινό, φρόντισε όχι μόνο να δραματοποιήσει ένα παραμύθι αλλά να ταξιδέψει το κοινό του και ταυτόχρονα να διδάξει πολλά στοιχεία της ισπανικής κουλτούρας.


image01

Μέσα από το πολύ ιδιαίτερο σκηνικό του προσπαθεί να γνωρίσει στα παιδιά τις τεχνικές των μεγάλων ζωγράφων Δομίνικου Θεοτοκόπουλου (Ελ Γκρέκο), Βελάσκεθ, του Πικάσο και του Σαλβατόρε Νταλί. Τα τραγούδια που επέλεξε όχι μόνο κρατούν ζωηρό το ενδιαφέρον των παιδιών και τα κάνουν να χοροπηδάνε χειροκροτώντας με χαρά αλλά τα φέρνουν και σε μια πρώτη επαφή με το μεγάλο θεατρικό συγγραφέα και ποιητή Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Τα ευφάνταστα κοστούμια, τα οποία εναλλάσσονται με εκπληκτική ταχύτητα δίνουν την εντύπωση ότι πάνω στη σκηνή βρίσκονται αληθινοί ιππότες και πριγκιποπούλες, Ισπανοί χωρικοί και χωριατοπούλες, παππάδες και καλόγεροι. Φυσικά όλα αυτά δεν ξέρω αν θα είχαν τόση αξία αν δεν υπήρχε μια ομάδα εξαίρετων ηθοποιών, που είναι όλοι τους νέα παιδιά γεμάτα ταλέντο, διάθεση, όρεξη, πειθαρχία και αγάπη για αυτό που κάνουν. Όπως ακριβώς είναι και ο “αρχηγός” τους, ο Δημήτρης Αδάμης που πάντα δημιουργεί πολύ προσεγμένες και υψηλού επιπέδου παραστάσεις.


INFO:

Μπορείτε να βρείτε περισσότερα για την παράσταση από το Δελτίο Τύπου, εδώ.



Φυσικά όλα αυτά δεν ξέρω αν θα είχαν τόση αξία αν δεν υπήρχε μια ομάδα εξαίρετων ηθοποιών, που είναι όλοι τους νέα παιδιά γεμάτα ταλέντο, διάθεση, όρεξη, πειθαρχία και αγάπη για αυτό που κάνουν