_εκθέσεις

Στον ‘Δραπέτη της Καθημερινότητας’ του Γιάννη Ναζλίδη

Μια υπέροχη εικαστική/ποιητική έκθεση στο Mediterranean Cosmos

Δε θα μπορούσε να συνδυαστεί καλύτερα.

Σε έναν χώρο που από τη μια συμβολίζει τη δραπέτευση και από την άλλη την καθημερινότητα, έρχεται μια έκθεση να σε ταξιδέψει όπου δεν έχεις πάει ή όπου θα’ θελες να ξαναπάς. Στην χαμένη σου παιδικότητα, στο μέλλον των παιδιών σου, σε ένα παραλιακό σοκάκι της θάλασσας των Ιβήρων ή στην άκρη του πιο μακρινού αστεριού.

Αλλά έτσι είναι και ο Γιάννης Ναζλίδης ως άνθρωπος. Δοτικός και ελεύθερος, αθώος και ανήσυχος. «Τη γυναίκα μου την Μαίρη την αγαπώ και είμαι ερωτευμένος μαζί της από την 5η Γυμνασίου. Και αυτό γιατί έχουμε δημιουργικές σχέσεις. Κάτι να ανανεώνουμε τη ζωή μας. Μακριά από στασιμότητα της κοινωνίας. Η κοινωνία είναι ένα έρμαιο των απαντήσεων. Ερωτήσεις κάνουν όλα τα παιδιά. Και ο έρωτας είναι μια από τις ερωτήσεις.», μας λέει με μάτια υγρά, λες και ζει την κάθε λέξη, το κάθε γράμμα.

Η αφορμή της έκθεσης ήταν το ημερολόγιο που έχει εκδώσει για το 2015. Δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από τη Διεύθυνση του Cosmos και ξεκίνησε αυτή η μικρή περιπέτεια. «Η κόρη μου τα διάλεξε τα έργα, τα οποία εγώ τα είχα κρυφά. Έτσι κάναμε το ημερολόγιο και ξεκίνησε όλο αυτό. Σαφώς κολακεύτηκα από τα ωραία σχόλια που άκουσα για το ημερολόγιο, αλλά δε μένω μόνο σε αυτό . Δε θέλω να δείξω πως ζωγραφίζω, πως είμαι ποιητής, πως είμαι καλλιτέχνης. Απλά πέρασα μια δύσκολη φάση στη ζωή μου και στην τέχνη βρήκα μια διέξοδο. Ήταν το καταφύγιό μου.»

Κάθε ποίημα και ένα έργο. Κάθε έργο και ένα ποίημα. Με τα λόγια, τα χρώματα και τα σχήματα -άρρηκτα συνδεδεμένα- να περιγράφουν τα συναισθήματα ενός μεγάλου παιδιού. Από αυτά που έχουν εκλείψει και ψάχνουμε –μέσα μας και έξω μας- εναγωνίως πια να βρούμε. «Θα νικήσει τον κόσμο η αθωότητα» λέει και ξαναλέει και το αποδεικνύει με τις πράξεις του. Το Εκκοκκιστήριο Ιδεών που έχει φτιάξει έξω από τη Βέροια είναι ένα απτό παράδειγμα της φιλοσοφίας του:
“Το «ΕΚΚΟΚΚΙΣΤΗΡΙΟ ΙΔΕΩΝ» είναι ιδιοκτησία του ΧΡΟΝΟΥ.
Είναι ο Βουλίμιος Τόπος, ο απείραχτος από ανθρώπινες σκοπιμότητες.
Είναι μια θάλασσα πλατιά του μάντη Διονύση Σαββόπουλου.
Είναι μια χώρα που δεν ηλεκτρίζεται απ’ τους παράδες.
Είναι ένα φυσικό φαινόμενο μέσα σε μια τεχνητή ζωή.”

Ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης και καλλιτεχνικής χρήσης, ένας χώρος για παιδιά και αθώους μεγάλους, χωρίς «καπέλα» και κοινωνικές συμβάσεις.

Και μια ιδέα από τη αυτή τη στάση ζωής μπορείτε να πάρετε εύκολα, με μια ματιά, στο ισόγειο του Cosmos, έως τις 6 Ιουλίου. Με την ησυχία σας και με τις ανησυχίες σας παρέα. Και αν πετύχετε κάπου εκεί και τον κύριο Γιάννη, μη διστάσετε να του μιλήσετε. Χείμαρρος είναι και ο λόγος του. Θα σας ταξιδέψει σε έναν παραμυθένιο κόσμο όπου τα πάντα κινεί η αγάπη. Εσείς απλά να είστε προετοιμασμένοι και ανοιχτοί στο να σας πείσει. Και όλα θα πάνε καλύτερα μετά.