Οι Εντιμότατοι Φίλοι μου

Ένα απόγευμα Πέμπτης για τη γραφή. Για το εκδοτικό μεράκι που λέγεται "Εντευκτήριο". "Βάσανο" το λέει εκείνος. "Βάλσαμο" το λέω εγώ. Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στη "Ζώγια", ο Τάσος Ρέτζιος πραγματοποίησε μια συνάντηση με έναν σπουδαίο κύριο που έχει αφιερώσει ψυχή και νου σε αυτό το λογοτεχνικό περιοδικό, που με ήθος, καλή γραφή και αμέτρητα -διαφορετικής κουλτούρας- κείμενα, έχει ταξιδέψει χιλιάδες αναγνώστες, χρόνια τώρα. Και που σθεναρά συνεχίζει. Αδιάκοπα και με πίστη. Γιατί το μέλλον είναι αυτό που αφορά το "Εντευκτήριο".

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας
Γιώργος Κορδομενίδης

Ο Γιάννης Κοτσιφός συντόνισε και έθεσε ερωτήματα με έναν τρόπο που "άνοιξε" τον Γιώργο Κορδομενίδη. Και αυτό δεν το λες καθόλου εύκολη ιστορία. Ξέρετε... ο Γιώργος Κορδομενίδης δεν κομπάζει πως είναι κάτι. Δεν διατυμπανίζει πως κάνει Τέχνη. Δουλεύει μέρα νύχτα για αυτήν. Νομίζω πως, ακόμα και στον ύπνο, η χαρά του, η σκέψη του, η έγνοια του υποσυνείδητού του, είναι το "Εντευκτήριο". Είναι το παράθυρο στο φως του. Στην καλή γραφή. Στην ορθή γραφή. Στην ανάγκη για παίδεμα στην τελειότητα. "Το ποτάμι βρίσκει το δρόμο του", με κόπο και μόχθο. Ακατάπαυστη δουλειά και 24ωρη ενέργεια. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ο Κορδομενίδης το ξέρει καλά αυτό. "Στύβει τη πέτρα" και παράγει Τέχνη, ψάχνοντας πάντα για το λυτρωτικό.
Ο Γιώργος Κορδομενίδης το οξυγόνο του δεν το βρίσκει ανασαίνοντας, αλλά διαβάζοντας.
Και δεν θα σου δώσει την "κοινωνικότητα" του στο πιάτο όταν τον συναντήσεις. Ποτέ!
Θα ξέρεις όμως πάντα, την αλήθεια του και την ευγένειά του.

Γιώργος Κορδομενίδης

Ο Κορδομενίδης δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις. Τις ξέρει καλά για να κάνει κάτι τέτοιο. Αν χρειαστεί, δεν θα μιλήσει, αλλά θα "ξυρίσει" με τις λέξεις του.
Θα στηλιτεύσει σε πρώτο επίπεδο. "Θα σου κλείσει το μάτι" με χιούμορ στο δεύτερο επίπεδο.

Θα σε κερδίσει με τη βαθιά ευγένειά του. Και σε πρώτο, και σε δεύτερο, και σε όποιο θες επίπεδο. Βαθιά Ευγένεια. Όχι δημοσιοσχετίστικη, μήτε τυπική. Δεν τις ξέρει αυτές, δεν τις έκανε χρήση και παρέα ποτέ.

Γιώργος Κορδομενίδης

Ένα βλέμμα του, μια "άλλη" χροιά φωνής στις λέξεις που θα χρησιμοποιήσει και μια ανάσα ανάμεσα σε αυτές, είναι ικανές να σε κάνουν να αισθανθείς, πως σε συμπαθεί.
Και έτσι κι εσύ, ασυνείδητα θα έχεις αφεθεί στο "σύμπαν" του κυρίου Γιώργου.
Θα τιμήσεις και θα υποκλιθείς στον αιματηρό αγώνα που κάνει, χρόνια τώρα, να αναδεικνύεται το κείμενο που σπαρταρά ζωή. Η λογοτεχνία που σε παίρνει από το χέρι και σε βάζει στο τραίνο, ταξιδεύοντάς σε, στα σπίτια των ψυχών των συγγραφέων. Στη κουλτούρα, στη φαντασία, στην περισυλλογή.
Αυτό το απόγευμα, γύρω του, ήταν μοναχά φίλοι. Δεν τους ήξερα. Τους ένιωσα στην αύρα. Στα βλέμματα, στα βουρκώματα, στα γέλια.
Είδα τον "πατέρα" του "Εντευκτηρίου" να μιλά για τα "παιδιά" του. Άλλα που του χάρισαν χαρές, αλλά που του έδωσαν και πίκρες.

Γιώργος Κορδομενίδης
Γιώργος Κορδομενίδης

Δεν ευλογά τα λόγια του, ο Κορδομενίδης. Μιλά σταράτα και τσουβαλάτα για τις αλήθειες του. Και το κάνει, γιατί πόνεσε βαθιά γι αυτές. Λάτρεψε τις πληγές του, τις "σάλιεψε" με αγάπη και πιστός στο ιερό του καθήκον, διαβάζει για να δώσει. Να αλλάξει τη φιλοσοφία σου. Τη νοοτροπία σου και την καθημερινότητά σου.

Γιώργος Κορδομενίδης

Αρκούν ένα "Εντευκτήριο" και μια "Λογοτεχνική Σκηνή";
Αρκούν. Μια μικρή μάχη, όταν κερδίζεται και η επόμενη κατακτιέται, ο αγώνας ξεκινά, ο πόλεμος γιγαντώνεται και το καλό μπορεί πάντα να κερδίζει σταδιακά, όσο ευλαβικά μάχεται. Κι ας είναι λιγοστά τα εφόδια... Ο κόπος των ανθρώπων είναι τιτάνιος. Γιατί, έχει φύλακες-αγγέλους ο Κορδομενίδης μαζί του, κι ας μην το διατυμπανίζει. Ό,τι αγαπά, το παιδεύει και δεν του χαρίζεται άνευ όρων. Το "τσιγκλάει" και του "βιδώνει τα μυαλά". Και αυτό είναι για όλους εμάς, η δική του μεγάλη αγκαλά. Τώρα πια το ξέρω..... όταν τον συναντήσω, ένα ακόμα βράδυ, με τον σκύλο του τον "Ίμο", Σβώλου με Εθνικής Αμύνης, θα ΄χω να θυμάμαι, αυτό το απόγευμα, που "με κέρασε καφέ" , διευρύνοντάς μου ορίζοντες. Κι ας μη πηγαίνει ποτέ ο ίδιος, να πιεί ούτε έναν καφέ, άνευ λόγου....το απεχθάνεται!

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας