image_alt_text image_alt_text

Thinking Globally, Acting Globally!

Global Village, winter 2015

Υπάρχουν εκδηλώσεις που πραγματικά αξίζει να βιώνει κανείς.



_Σε μία τέτοια είχαμε την τύχη να παραβρεθούμε την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου στην αίθουσα 3 του Βελλίδειου Συνεδριακού Κέντρου στην Θεσσαλονίκη. Ο λόγος για τo Global Village, ένα πάρτι με αφορμή την τελική εβδομάδα διεξαγωγής των προγραμμάτων της AIESEC, Young Power και NGO for Change.


image01

Η AIESEC είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός, ο οποίος μετρά πολλά χρόνια παρουσίας στην Ελλάδα, αφορά διάφορα Πανεπιστήμια της χώρας μας και διοικείται αποκλειστικά και μόνο από φοιτητές. Στην πόλη μας το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης τρέχουν προγράμματα του συγκεκριμένου οργανισμού, στον οποίον άλλωστε συμμετέχουν –σε παγκόσμιο επίπεδο- 124 χώρες και 2400 Πανεπιστήμια, ενώ οι φοιτητές που αριθμούν ως μέλη φτάνουν τους 90.000. «Σκοπός της AIESEC είναι να αναπτύξει τα μέλη της μέσα από τις εμπειρίες που τους προσφέρει και να τους παρέχει πολιτισμική και εργασιακή γνώση και κατανόηση ενώ συγχρόνως τους δίνει τη δυνατότητα να αναπτύξουν τα ηγετικά τους χαρακτηριστικά, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα διεθνές δίκτυο από φορείς αλλαγής που σκοπό έχουν να φέρουν ένα θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία.»


image01

Κατά την διάρκεια των συγκεκριμένων προγραμμάτων, 21 παιδιά ήρθαν στην πόλη μας για 6 εβδομάδες και συμμετείχαν σε εθελοντική κοινωνική δράση, είτε μέσα από πραγματοποίηση project σε κάποιον ΜΚΟ, είτε μέσα από μαθήματα που έλαβαν χώρα σε διάφορα σχολεία. Συγκεκριμένα, στα προγράμματα των σχολείων, οι εθελοντές είχαν ως στόχο τον επαγγελματικό προσανατολισμό και την διαπολιτισμική κατανόηση των παιδιών, πάντα μέσα από διαδραστικές διαδικασίες. Τα παιδιά έμεναν σε διαμερίσματα που νοικιάστηκαν γι’ αυτούς, σε οικογένειες παιδιών που είναι μέλη στον οργανισμό ή σε κάποιον φοιτητή που επιθυμούσε να τα φιλοξενήσει.


image01

Το Global Village πραγματοποιείται 2 φορές τον χρόνο και το συγκεκριμένο event αφορούσε το κλείσιμο του 1ου κύκλου του προγράμματος. Εκεί είχαμε την τύχη να μοιραστούμε και εμείς κάποιες στιγμές με τους συμμετέχοντες και να γίνουμε μάρτυρες του διάχυτου ενθουσιασμού που επικρατούσε στην ατμόσφαιρα: χοροί από όλες τις χώρες και ρυθμοί που, αν και ξένοι για τον καθένα, μιλούσαν στην καρδιά των φοιτητών, δυνατά γέλια και χαμόγελα για αναμνήσεις. Παραταγμένα τραπεζάκια με τις σημαίες όλων των χωρών που συμμετείχαν προσέφεραν πληροφορίες για τη κουλτούρα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των πολιτισμών. Πάνω σ' αυτά δεσπόζανε νομίσματα, χαρακτηριστικές τοπικές φωτογραφίες, σύμβολα της κάθε κουλτούρας και παραδοσιακά εδέσματα, κάποια από τα οποία τα δοκίμαζες «με δικό σου ρίσκο», όπως χαρακτηριστικά έγραφε η κοπέλα από την Ινδία. Οι συμμετέχοντες φοιτητές (ερχόμενοι από Τουρκία, Ιταλία-Σικελία, Αζερμπαϊτζάν, Βοσνία, Μολδαβία- Ρωσία, Βραζιλία, Κολομβία, Ινδία, Κίνα, Ταιβάν, Αλγερία-Ομάν, Αίγυπτο, Σενεγάλη) ανέβαιναν με τη σειρά τους ένας-ένας στο βάθρο και μας αποκάλυπταν μέσω διαφανειών πολιτισμούς που ίσως αγνοούσαμε μέχρι τώρα. Προς έκπληξή μας μάθαμε για παράδειγμα ότι η Μολδαβία έχει έναν θρύλο που θυμίζει το δικό μας έθιμο για το ασπροκόκκινο βραχιολάκι τον Μάρτη, ότι στην Κίνα τα παιδιά πάνε σχολείο μέχρι και αργά το απόγευμα ή ότι στην Τουρκία δεν νοείται να πιει ή να φάει κάποιος χωρίς να δώσει και στο διπλανό του.

Ήταν ένας δυνατός τρόπος για να καταλάβει κανείς ότι αν και είμαστε όλοι διαφορετικοί, τελικά είμαστε το ίδιο ίσοι. Ότι η συναδέλφωση των λαών μπορεί να απεικονίζεται και από μια φιλική αγκαλιά μεταξύ αυτών των φοιτητών. Ότι τελικά, τέτοια προγράμματα ίσως επιβάλλεται να υλοποιούνται και να επιβραβεύονται από όλους μας, γιατί αποτελούν έναν πολύ καλό τρόπο να ανταμώσουν για πρώτη φορά, να αλληλεπιδράσουν και να βιώσουν τον αλληλοσεβασμό οι μελλοντικοί ηγέτες, επιστήμονες και πολίτες του κόσμου.



...αν και είμαστε όλοι διαφορετικοί, τελικά είμαστε το ίδιο ίσοι...