Στην συναυλία των «Χατζηφραγκέτα» στο «Principal»

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δύο φίλοι. Ζούσαν –στο άνθος της ηλικίας τους- σε μια υπό διάλυση χώρα, σ’ έναν κόσμο που φλέγεται και πολύ απλά δεν τους ενδιέφερε. Πήραν την κιθαρούλα τους, πήραν χαρτί και στυλό, ένωσαν τα επίθετά τους και δημιούργησαν μια μικρή μπάντα. Λίγα χρόνια αργότερα, γέμισαν το «Principal», με εκστασιασμένους νεαρούς, οι οποίοι χοροπηδούσαν, τραγουδούσαν, φώναζαν, ιδρωκοπούσαν και τους δόξαζαν.

κείμενο | νίκη ζερβού */* φωτογραφίες | νίκη ζερβού + αντώνης ζήσης */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας
Χατζηφραγκέτα
Χατζηφραγκέτα

Αυτή η μπάντα είναι –φυσικά- οι «Χατζηφραγκέτα». Είναι πάρα πολύ δύσκολο να προσδιορίσει κανείς τι ακριβώς είναι αυτό το συγκρότημα ή ποιο ακριβώς είδος μουσικής εκπροσωπεί, γιατί πολύ απλά είναι και παίζουν πάρα πολλά και διαφορετικά πράγματα και συγχρόνως τόσα λίγα. Είναι ερωτιάριδες αλλά και πολύ κυνικοί, είναι αλτέρνατιβ αλλά αν τους το πεις θα βάλουν τα γέλια, κάνουν freestyle αλλά δεν έχουν καμία σχέση με τους συνηθισμένους MCs και άλλα πολλά, τα οποία προτιμώ να ανακύψετε μόνοι σας ακούγοντάς τους.

Χατζηφραγκέτα
Χατζηφραγκέτα

Το βασικότερο, όμως, απ' όλα είναι πως είναι αληθινοί. Ούτε εξιδανικεύουν καταστάσεις, ούτε δείχνουν κάτι που δεν είναι, ούτε ασχολούνται με δύσκολα και δυσνόητα θέματα μόνο και μόνο για να δείξουν το βάθος τους. Είναι τα παιδιά της διπλανής πόρτας, η παρέα σου, οι φοιτητές στο κυλικείο, η πραγματικότητά μας. Και μια ακόμη απαραίτητη ακόμη πληροφορία προκειμένου να κατανοήσουμε σε βάθος την φιλοσοφία των «Χατζηφραγκέτα»: Λατρεύουν να μιλούν για το «χόρτο». (Το γρασίδι εννοώ, μην πάει αλλού το μυαλό σας!)

Χατζηφραγκέτα
Χατζηφραγκέτα

Σκάνε μύτη λοιπόν στο “Principal”, τέσσερεις αντί για δύο, που είναι συνήθως –προστέθηκαν ντράμς και μπάσο αυτήν την φορά-, και γίνεται ο κακός χαμός. Ο κόσμος είναι πάρα πολύς, η διάθεση στα καλύτερά της και η συναυλία μια από τις εντονότερες.

Και το «ναρκωτικά» ακούσαμε, και το «ταξικό», και το «λιώνω» και πηδούσαμε πάνω κάτω σα να μην υπάρχει αύριο και ένας φαντάρος σηκώθηκε για μπιτμποξ και σέλφαρε επί σκηνής και φύγαμε όλοι με ένα χαμόγελο ως τ’ αυτιά, τραγουδώντας.

Χατζηφραγκέτα
Χατζηφραγκέτα

Να ‘μαστε καλά είναι το θέμα. Να καιγόμαστε για μια «Κατερίνα», ή μια «Κική», να ξεφαντώνουμε. Να ακούμε «Χατζηφραγκέτα» και να μη μας αγγίζει τίποτα.

κείμενο | νίκη ζερβού
φωτογραφίες | νίκη ζερβού + αντώνης ζήσης
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας

Χατζηφραγκέτα
Χατζηφραγκέτα

Χατζηφραγκέτα
Χατζηφραγκέτα

Χατζηφραγκέτα
Χατζηφραγκέτα

Χατζηφραγκέτα