Ο Γιάννης Χαρούλης στο θέατρο Γης

Θέατρο Γης, πρώτη μέρα καλοκαιριού. Καρφίτσα δεν πέφτει. Όλοι εκεί για τον αγαπημένο τους τραγουδιστή. Τον "Ερωτόκριτο" του 2016. Τον Κρητικό που έχει φέρει άλλον αέρα στο ελληνικό πεντάγραμμο τα τελευταία χρόνια και αποτελεί ότι πιο λαοφιλές διαθέτει στη παρούσα φάση η ελληνική δισκογραφία.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως η πρώτη του συναυλία στη Θεσσαλονίκη, ήταν sold out από το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μάη, με αποτέλεσμα να προστεθεί και μία ακόμα βραδιά.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος
xaroulis
xaroulis

Λίγο μετά τις 21.30 βγήκε στη σκηνή. Μαζί με μια μπάντα έτοιμη να δώσει έναρξη στο καλοκαίρι, πρώτη νύχτα του Ιούνη και να μας ταξιδέψει στην μελωδία.
Τραγούδια από τη προσωπική του δισκογραφία, τραγούδια καινούργια, νέα πράγματα που δημιουργεί, παλαιότερα που αναδεικνύει, όλα εδώ.
Σε τρεις ώρες γεμάτες νότες, αναστεναγμό, λύρα, λαούτο, μια μπύρα στο χέρι, ένα ρακόμελο στη καρδιά.
"Έλα πάρε με" και "Ακροβάτης" να κάνουν τον κόσμο να παραληρεί.
Τραγούδια-ανατροπή από τη φωνή του, σαν το "συχνάζεις στο μικρό καφέ κι εγώ στη Μυροβόλο" από τους Χειμερινούς Κολυμβητές.

xaroulis
xaroulis

Αλλά κι ένας "Αύγουστος" να αισθάνεσαι πως κι ο Παπάζογλου είναι κάπου εκεί γύρω.
Ένα περισσότερο ακουστικό πρόγραμμα με μια άρτια εκτέλεση της "Μαύρης Πεταλούδας" κι ένα "ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά" στο "Καίγομαι" να αναζωπυρώνει το άχτι της καρδιάς.
Φωνή-ταξίδι κατευθείαν στη Κρήτη, αλλά κι όχι μόνο. Με τον Κωνσταντή Πιστιόλη πάντα άρτιο σε τραγούδια παράδοσης, με τον Λευτέρη Ανδριώτη στη λύρα, τον Πάνο Τόλιο στα τύμπανα, τον Βασίλη Μπαχαρίδη στα κρουστά, τον Μιχάλη Καλκάνη στο κοντραμπάσο και τον Θανάση Τζίνγκοβιτς στην κιθάρα, αυτιά και ψυχή αγαλλίασαν.

xaroulis
xaroulis

Το ντέρτι, ο χορός, το τέμπο και το "φεύγα" του μυαλού έκαναν κουμάντο.
Εκείνος απλός. Πάντα απλός. Λίγες κουβέντες, πολλά τραγούδια.
Χαιρόταν να παίζει κιθάρα και να τραγουδά. Απολάμβανε την κάθε στιγμή.
Και το κοινό από κάτω, συνταξιδευτής του, γιόρταζε μελωδικά την παραδεισένια του Τετάρτη.
"Στις χαραυγές ξεχνιέμαι" και η απογείωση της νύχτας ξεκινά.
"Δεν θέλω να πικραίνεσαι τις Κυριακές τα βράδια"....

Κι εκείνο το "Σου μιλώ και κοκκινίζεις" να κάνει το κατάμεστο θέατρο Γης μια παρέα που χορεύει....
Και πάνω που λες να ηρεμήσεις "Βασιλική τον έρωτα, πολύ βαρύ τον πήρες" και τα μάρμαρα του Γης αναστενάζουν στα πατήματα του χορού των παπουτσιών.

xaroulis
xaroulis

Απρόσμενα ενδιαφέρον μουσικό ρεπερτόριο, από έναν Γιάννη Χαρούλη που προχωρά με ουσία στο ρεπερτόριο του.
Δεν επαναπαύεται στις δάφνες του. Δεν στέκεται σε ότι έχει κερδίσει. Το από εδώ και πέρα τον νοιάζει.
"Τον καίει" και το ψάχνει. Και το κοινό από κοντά έδωσε το σήμα σε εκείνον πως ναι...αυτή του την απλότητα και την "ανίχνευση" αγαπά, γι αυτό και τον στηρίζει.
Όμορφο που είναι το απλό...
Σαν βουτιά σε θάλασσα της Κρήτης..., που μόνο "λήθης πηγάδι" δεν είναι...

xaroulis

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος