Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου στο θέατρο Δάσους

Δεν τα πάω καλά με τους ταξιτζήδες ποτέ όταν τους χρειάζομαι.
«Παιδιά θα σας πάω, όμως όχι μέχρι πάνω. Θα σας αφήσω εκεί που αρχίζει το μπούγιο» είπε και άναψε το τσιγάρο του βαριεστημένα.
Σκέφτομαι την ανηφόρα που θα φάμε και συμφωνώ μπαίνοντας στο ταξί.
Εκεί, πάνω από τους κήπους του Πασά μας άφησε για να κάνει αναστροφή και μετά από μια ανάσα απόφασης, βάλαμε τα πόδια μας να δουλέψουν.

κείμενο | γίαννης κατάκης */* φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος + λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος
thanasis-papakon
thanasis-papakon

Κόσμος πολύς και αναμενόμενο θα μου πείτε. Παπακωνσταντίνου είναι. «Ο Θανάσης είναι» άκουσα να λένε κάτι φοιτητές μπροστά μας. Τέτοια οικειότητα δεν ένιωσα ποτέ μου για κάποιον καλλιτέχνη να πω την αλήθεια, γι’ αυτό και μου φάνηκε κάπως ψεύτικο και δήθεν.
Ανεβαίνοντας το βουνό και ταυτόχρονα κάνοντας ζιγκ ζαγκ ανάμεσα σε αμάξια που πηγαινοέρχονται, φτάνουμε σιγά-σιγά στην είσοδο με τους γνωστούς πλανόδιους των αφρολέξ για τους ευαίσθητους πισινούς και προσπερνώντας τις καντίνες με πρωτοφανή αποφασιστικότητα για τα δικά μου δεδομένα, φτάνουμε στο ταμείο.
Ο ουρανός δεν έχει πολύ ώρα που καθάρισε και όπως κρυφακούω από μία διπλανή, και πέρσι ακριβώς το ίδιο είχε συμβεί, με μπόρες να λούζουνε την πόλη μερικές ώρες πριν τη συναυλία αλλά τα αστέρια να φαίνονται και πάλι λίγο πριν την έναρξη.
«Μπα, πώς και τέτοια τύχη;» αναρωτιέμαι στραβωμένος.
«Σταμάτα ρε γρουσούζη και προχώρα» ακούω από την παρέα μου και καθώς περνάμε την καγκελόπορτα της εισόδου ακούω όργανα και ησυχάζω.

thanasis-papakon
thanasis-papakon

Είναι το soundcheck, σκέφτομαι.
Είναι νωρίς ακόμα, σκέφτομαι.
Θα πιάσουμε καλές θέσεις, σκέφτομαι.
Πλησιάζοντας ακούω φωνές, πολλές φωνές. Όποιος τυχερός είδε τη φάτσα μου τη στιγμή που φτάσαμε στο αμφιθέατρο πρέπει να γέλασε πολύ. Τα πάντα γεμάτα. Όρθιοι ακόμα και στις πάνω τελευταίες σειρές. Κατάθλιψη ο Γιάννης.
Κάποιος πέταξε να πάμε μπροστά στη σκηνή κι εγώ γελώντας μέσα απ’ την ψυχή μου άρχισα να κατευθύνομαι προς τα πάνω, μαζί με τις γιαγιάδες και τους στραβωμένους. Ο καλός θεούλης μας άνοιξε δυο θέσεις και καθώς οι φωτογράφοι έσπασαν για να βρούνε τα σημεία τους εγώ άνοιξα την πρώτη μπίρα της βραδιάς.

thanasis-papakon
thanasis-papakon

Βγαίνει ο Παπακωνσταντίνου και οι πάντες αρχίζουν να φωνάζουν. Εκείνος χαμογελάει και χωρίς πολλά του λόγια ξεκινά το πρόγραμμα. Η θείτσα δίπλα μου τραγουδά τους στίχους κι εγώ πίνω απορημένος που τους ξέρει καλύτερα κι από τα πιτσιρίκια κάτω.
Δυο τραγούδια μετά βγαίνει η Ματούλα Ζαμάνη. Πανζουρλισμός. Μόνο ακουστά την ξέρω, περιμένω να δω που θα κάνει λάθη, που δε θα έχει ανάσα, που θα κωλώσει. Και η αλήθεια ακόμα περιμένω. Δυνατή, με βάθος, κάπου-κάπου να λες ότι θα σπάσει το μικρόφωνο.

Πίνω πιο γρήγορα γιατί η θείτσα δίπλα μου κουνιέται πέρα δώθε λες και προσπαθεί να μου ρίξει την μπίρα.
Ξανά ο Θανάσης στη σκηνή. Ξανά χαμός από κάτω. Συνθήματα και πανό για τις Σκουριές, μπουκάλια να πετάγονται στον αέρα αφού πρώτα μπουγελώσουν τους κοντινούς. Αναρωτιέμαι αν μεγάλωσα πολύ ή αν έχουν αλλάξει τόσο οι συναυλίες.
Βγαίνει και ο Αλέξανδρος Κούστας να τραγουδήσει τον Ακροβάτη. Η θείτσα μάλλον ήταν θεία του γιατί άρχισε να φωνάζει στους τριγύρω 《φωνάρα ο Αλέξανδρος》…
Τώρα πια είναι όλοι στη σκηνή και δίνουν πόνο. Μια κοπελίτσα μου πασάρει ένα μπουκαλάκι ρακί και παρά την ήδη ζάλη μου από τις μπίρες αποδέχομαι και κατεβάζω δυο γουλιές καυτερές.

thanasis-papakon
thanasis-papakon

Κοιτάζω ψηλά τον ουρανό και οι αστερισμοί φαίνονται ξεκάθαρα. Το αμφιθέατρο γεμάτο και όλοι όρθιοι χορεύουν. Τι καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσει το καλοκαίρι σκέφτομαι και φαντάζομαι πώς θα είναι οι επόμενες συναυλίες που θα πάω.
《Είδες ρε που έλεγες ότι δε θα σου αρέσει》 ρωτάει ο Λευτέρης κλείνοντας τη μηχανή.
《Θα φάμε κάνα βρώμικο;》απαντάω καθώς η μπίρα παραπονιέται στο στομάχι μου για τη μοναξιά της.
《 Ό,τι θες, αρκεί να πάμε με τα πόδια. Ταξί δεν παίρνω με τέτοια νύχτα》.
Σκέφτομαι τα τραγούδια της νύχτας και τίποτα δεν μπορει να με χαλάσει.
Πέρασα όμορφα. Κι ας μη βρω ευκαιρία να μαλώσω με κανέναν ταξιτζή.

thanasis-papakon

κείμενο | γίαννης κατάκης
φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος + λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος