Στη συναυλία του Σταμάτη Κραουνάκη

Αυτό είναι ο Σταμάτης. Συντακτικό και γραμματική του έρωτα. Αυτά είναι τα τραγούδια του. Το αλφάβητο το ερωτικό. Χαρακιές μέσα στη καρδιά που με βαμβάκι και οινόπνευμα, εκείνος με τις μελωδίες του, γιατροπορεύει.

Ακουμπά με ένα άσμα του, πάνω στην πληγή σου και τη φροντίζει. Θα σου κάνει ένα "άουτς"-πονάει φίλε μου ο έρωτας-πονά βαθιά η πληγή του. Κι έπειτα θα σου φέρει μια ανακούφιση η φροντίδα. Βάλσαμο θα είναι το χέρι του, με το τραγούδι του. Σαν της μανούλας που σου "φυσάει" τη πληγή, να μην πονάς τόσο. Να μη χτυπάς το πόδι κάτω από τον πόνο που έχεις, όσο εκείνος μελοποιεί το τραύμα σου και σιγανά στο αφιερώνει.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* photo editing | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης
Σταμάτης Κραουνάκης
Σταμάτης Κραουνάκης

Συντακτικό και Γραμματική. Του έρωτα. Κάθε του νότα, κάθε του συλλαβή, σταλμένη από τα ουράνια. Σε εμάς εδώ στα επίγεια. Που δεν καταλαβαίνουμε Χριστό και δεν δίνουμε μισό λεπτό στον εαυτό μας και στον δίπλα. Ανοίγεις το ραδιόφωνο και είναι εκείνος στα ηχεία. Έτοιμος να σου παγώσει τον χρόνο. Να σε κάνει να "σκάσεις" ένα χαμόγελο κρυφό στην ψυχή σου. Να σου κάνει τη μελωδία του, περίπατο στο καθάριο των σωθικών σου.

Συντακτικό και Γραμματική. Να ξαναμάθεις τα βήματά σου στη ζωή. Πώς περπατάνε; Να αναλογισθείς τα "μαχαιρωμένα" σου λάθη, να σου ξυπνήσει τα ανείπωτα πάθη, να σου γλυκάνει το αίσθημα να στο κάνει αγιαστούρα.

Σταμάτης Κραουνάκης
Σταμάτης Κραουνάκης

Συντακτικό και Γραμματική. Ο έρωτας στα χρόνια του καπνού σου. Να κάτσεις σε μια καρέκλα και να αναμετρηθείς με τη ζωή σου. Τους έρωτες, τις απώλειές σου. Να ανάψεις το τσιγάρο και να βάλεις φωτιά στα ντέρτια. Να δεις στον αναμμένο αναπτήρα-στιγμιαία- το φως της καρδιάς σου. Τζούρα βαθιά είναι τα τραγούδια του. Στάχτη να γίνει ο καημός και αποθήκη της πορείας σου, ένα τασάκι. Σκέτη απόλαυση και συνάμα ευλογία.

Συντακτικό, ναι, Γραμματική. Τσακίδια και ρημάδια οι εγωισμοί. Οι μοναξιές σεργιάνι να βγαίνουν με τα δικά του άσματα και οι έρωτες να πετάνε σαϊτιές.

Σταμάτης Κραουνάκης
Σταμάτης Κραουνάκης

Χάρτινα βελάκια του έρωτα, εντός του ΡΑΔΙΟ ΣΙΤΥ, για δύο βράδια ακόμα. Μόνο δύο. Δυο νύχτες μόνο.

Με πέντε "αγγέλους" σταλμένους από την πηγή του ταλέντου. Άξιος Χρήστος Γεροντίδης, άρτιος Σάκης Καραθανάσης, πληθωρικός Κώστας Μπουγιώτης, "γεμάτος" Γιώργος Στιβανάκης, ανατρεπτικός Χάρης Φλέουρας. Κι ο σημαντικός συνθέτης Άρης Βλάχος με τον Βάιο Πράππα στο βιολοντσέλο και τον Γιώργο Ταμιωλάκη, στο "ασανσέρ" της λύτρωσης, "πανηγύρι συναισθημάτων" η μουσική τους. Το νάμα της ψυχής, μπουκάλι βουτηγμένο στη θάλασσα με ένα σημείωμα, να σου έρχεται αντίκρυ, να το πιάνεις και να "αγιασθαίνεις". Αυτό είναι ο Κραουνάκης.

Σταμάτης Κραουνάκης
Σταμάτης Κραουνάκης

Κερί που πατά τα πλήκτρα στο μουσικό όργανο της καρδιάς σου-κερί όχι χέρι-σε μια ζωή σαν άγρια και φουρτουνιασμένη θάλασσα.

Στο οδοιπορικό της ζωής, μόνο νότες, τραγούδια του μόνο, είναι σκιά σου. Σκέψου το λιγάκι... έλειψε ποτέ από τη χαρά σου; Έλειψε ποτέ από χωρισμό σου; Την πίκρα σου κείνος δεν την έκανε τραγούδι; Να σου ξεγελά το μεθύσι του συναισθήματος και να στο κάνει λάγνα αμαρτία που την θες ξανά και ξανά; Να σε παίρνει με ένα κουπλέ και ένα ρεφρέν από το χέρι, και να σε πηγαίνει στα σύννεφα επάνω. Κι έπειτα πάλι να σε σταυρώνει. Ποιός δεν δάκρυσε, σαν άκουσε Κραουνάκη; Κι ύστερα πάλι να σε κάνει να τραγουδάς, ξανά, με χαμόγελο στα χείλη. Δυνατά και από τα έγκατα του σώματός σου να βγαίνει το τραγούδι σου, μαζί του. Να χαμογελά το πνεύμα και να αναπτερώνει το κορμί. Λύτρωση και κάθαρση είναι ο Σταμάτης. Έφευγα, χθες, από τη πρεμιέρα του "Όλοι Ένα" και σκέψεις-σκιά μου τριβέλιζαν το νου...

Σταμάτης Κραουνάκης
Σταμάτης Κραουνάκης

Στα βουρκώματά σου, τι έπαιζαν πάντα τα ηχεία; Στα αξημέρωτα βράδια σου, τα βαθιά σκοτάδια σου, ποιος σου ΄κανε παρέα; Ποιος σου χτύπησε φιλικά τον ώμο, από πίσω; Ποιος ήταν παρών, στο αθεράπευτο κενό σου; Μόνο ένας Σταμάτης.

Εκείνος σε παίρνει από τη βουβαμάρα σου, σαν σκιά σου τραγουδά μέσα στο αυτί, σε βγάζει από το σπίτι και σε κάνει κοινωνό της ζωής. "Όλοι Ένα" το σύνθημα το δυνατό, στην πιο λασπωμένη εποχή μας. "Όλοι Ένα" με κεριά, οργανάκια, κρασιά, και απάλευτα στριφτά τσιγάρα. "Όλοι Ένα" να γελάσουμε δυνατά και τρανταχτά-έχει πολύ κέφι ο Σταμάτης τούτο το τριήμερο!

Στου Σιλωάμ τη κολυμπήθρα σε βουτά και αναγεννιέσαι. Μεγάλη ιστορία ο Κράου, και εφέτο... με ένα "Φίλα με", δίνει οδηγίες προς ναυτιλλόμενους. Βάζει πινακίδα στον δρόμο μας τον θολωμένο, για το τι πρέπει να πράξουμε. "Μοναδική πατρίδα, τα παιδικά μας χρόνια" και τα τραγούδια του Σταμάτη. Το "Ανθολόγιο" του Δημοτικού σου, στο "κρυφό σχολειό" του βίου. "Λέξεις για την καρτέλα" της ζωής σου, οι τίτλοι των τραγουδιών του.

Σταμάτης Κραουνάκης
Σταμάτης Κραουνάκης

Πόσες φορές θα σας το πω; Συντακτικό και Γραμματική, τα τραγούδια του Σταμάτη.
Και θα ΄ναι κι ο Θεός, κάπου στους θεατές ανάμεσα, για δύο ακόμη νύχτες. Να τον ακούσει και να ξεκουραστεί κι αυτός, με τα τραγούδια του, που όλοι τα λένε "ύμνους"- μπορεί και να αντιγράψει κανένα-δεν το ξέρεις!

"Έτσι ξαφνικά, όπως θα μπαίνει η Άνοιξη", ζουμιά από τη καρδιά γίνονται τραγούδι. Εκκλησία στο δρόμο της Παρασκευοπούλου, για δυο βράδια. Προσκύνα την αγάπη και γονάτισε, στο soundtrack της ζωής σου. Είναι εκείνος που στο συνέθεσε...

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
photo editing | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης