Δυνατή και μελαγχολική. Είναι ωραία η θηλυκή πλευρά του low bap

Έχοντας καμιά οκταετία περίπου να παρακολουθήσω συναυλία τους, θυμήθηκα τι ήταν αυτό που με είχε συγκινήσει περισσότερο όταν ήμουν πιτσιρικάς και τι είναι αυτό που με συγκινεί ακόμα και σήμερα όταν ακούω την μουσική του B.D. Foxmoor και της Sadahzinia. Είναι αυτή η εσωτερική τους κάψα να πουν μια ιστορία, να σου μεταφέρουν το συναίσθημα και το γαμώτο που τους τρώει μέσα από τους στίχους τους και την μουσική τους. Λυπήθηκα όντως που το κεφάλαιο Active Member έκλεισε. Ίσως γιατί συνηθισμένος από τα περισσότερα σχήματα (είμαστε αυτοί και κάνουμε αυτό για πάντα) το θεώρησα δεδομένο. Οι ίδιοι δεν το θεώρησαν. Παρ' ολα αυτά μπορώ να καταλάβω γιατί το έκαναν. Είναι και αυτό μια ανάγκη. Μια ανάγκη για ένα βήμα παραπέρα. Όχι τόσο μουσικά και στιχουργικά - έχουν καθιερώσει εξάλλου ένα πολύ συγκεκριμένο ύφος το οποίο εν μέρει έχει διαμορφώσει τον ελληνικό hip hop ήχο και στίχο τα τελευταία 20 χρόνια - όσο περισσότερο για την σχέση τους με τον κόσμο. To low bap έχει ξεφύγει πλέον από τα χέρια τους, είναι αυτόνομο, έχει την δική του δύναμη και την δική του υπόσταση και οι ίδιοι θέλουν να μας ξανασυστηθούν μέσα σε αυτό, είτε με καινούργια τραγούδια, είτε με παλαιότερα τους προσωπικά project.

κείμενο | διαμαντής αδαμαντίδης */* φωτογραφίες | έφη τράιτσε */* επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης
Sadahzinia
Sadahzinia

Την αρχή λοιπόν αυτού του καινούργιου κύκλου, αυτής της νέας εποχής, επέλεξαν να την κάνουν ξεκινώντας από την Sadahzinia, κατα κόσμον Γιολάντα Τσιαμπόκαλου. Η πρώτη γυναίκα που ασχολήθηκε ενεργά με το hip hop στην Ελλάδα από το 1998, έχει στο ενεργητικό της έξι (!) προσωπικά album και πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το έβδομο με τον τίτλο “Κάρπιμο”. Μια δυνατή και ταυτόχρονα μελαγχολική παρουσία, μία χροιά που την ξεχωρίζεις και μια γραφή που της επιτρέπει να επενδύει στιχουργικά κομμάτια δικά της και των Active Member όλα αυτά τα χρόνια αλλά και να γράφει παιδικά παραμύθια.

Sadahzinia
Sadahzinia

Ακούσαμε παλιά κλασσικά της κομμάτια αλλά και πιο καινούργια, μπλεγμένα έτσι ώστε να δημιουργήσουν ένα πιο νοσταλγικό και “ήρεμο” set από αυτό που έχουμε συνηθίσει στις συναυλίες τους. Δεν έλειπαν όμως και τα τραγούδια με δηκτικό στίχο, χωρίς να αποσυντονίζουν την ωραία ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί. Μπορώ να πω ότι για πρώτη φορά άκουσα την θηλυκή πλευρά του low bap και αυτό δεν με χάλασε καθόλου. Ίσα ίσα, με έκανε να δω αυτό το μουσικό μόρφωμα για πρώτη φορά με άλλο μάτι. Άκουσα για πρώτη φορά την ιστορία που ήθελαν να μου πουν, χωρίς να με απορροφήσει το άγριο και καταγγελτικό κλίμα που δημιουργείται συνήθως είτε από την πλευρά των τραγουδιστών είτε από την πλευρά του κοινού. Ενός κοινού, που μπορεί να απείχε πολύ σε αριθμό από τους οχτώ χιλιάδες που μαζεύτηκαν στην τελευταία συναυλία των Active Member στο ΟΑΚΑ, αλλά ήταν εκεί, ζεστό και προσηλωμένο, μια καλή παρέα.

Sadahzinia
Sadahzinia

Από δίπλα της φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει ο βράχος της low bap B.D. Foxmoor (Μιχάλης Μυτακίδης). Πήρε τα decks στα χέρια του, πειράζοντας τις υπέροχες παραγωγές του και συνόδευσε διακριτικά το έτερον του ήμισυ στα φωνητικά. Με τα λίγα λόγια που είπε στον κόσμο κατάλαβα ότι και γι' αυτόν ξεκινάει μια νέα εποχή μουσικά, που θα την δούμε σε λίγο καιρό, αφού ολοκληρωθεί ο κύκλος συναυλιών της Sadahzinia.

Περιμένω την εξέλιξη των πραγμάτων. Έχω την εντύπωση ότι θα μας απασχολήσουν πιο δημιουργικά στο προσεχές διάστημα. Το low bap είναι ακόμα ζωντανό.

κείμενο | διαμαντής αδαμαντίδης
φωτογραφίες | έφη τράιτσε
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης