Με τους Pink Martini στη Μονή Λαζαριστών


Βράδυ Δευτέρας σαν κυριακάτικο απόγευμα. Είσαι στη Σταυρούπολη, μα το χρώμα του ουρανού και των ανθρώπων σε στέλνουν δίπλα στο κύμα. Και η Μονή Λαζαριστών να αποκτά μια γαλλική κομψότητα και "φασαρία" σαν κι αυτή που θα συναντήσεις στα φοιτητικά στενά του Saint Germain ένα βράδυ με κοκτέιλ στο χέρι κι έναν αέρα να παίρνει σχήμα από τα αμέτρητα φλερτ που συμβαίνουν γύρω σου.

κείμενο | τάσος θώμογλου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος + λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης
Pink Martini
Pink Martini
Pink Martini
Pink Martini

Ένα ισπανικό μουσικό μπρίο να διατρέχει μαινόμενο τα κάστρινα στενά της Γρανάδας. Και μια ευγένεια, φυσική σαν τα πιο φρέσκα φρούτα της Μεσογείου, να θυμίζει ιαπωνικό χαιρετισμό. Αμερικάνοι οι Pink Martini, μα πιο πολύ Ευρωπαίοι, Ασιάτες και Λατίνοι. Κοσμοπολίτες σε όλα, κίνηση, μουσική, ενέργεια και "αέρα".

Σαν να ήρθε μια easy living φιλοσοφία και να μας τρύπησε το χέρι. Σαν κουνούπι, μόνο που δεν ρούφηξε ζωή, αλλά έδωσε αναζωογονημένα κύτταρα και καθαρό οξυγόνο του Βορρά. Και να νιώθεις την ανάσα να ηρεμεί, τα πόδια να χορεύουν, το αίμα να σε δροσίζει από μέσα σου και το στόμα να μιλά όλες τις γλώσσες. Όλα μοιάζουν πιο γαλήνια. Πιο ήρεμα και αισιόδοξα. Για όσο κρατήσει η μουσική και η ανάμνησή της. Ψέμα γλυκό, μια οπτασία. Αλλά όσο κρατήσει το ψέμα, τόσο θα κρατήσει και η αλήθεια του συναισθήματος που σου δημιουργεί.

Pink Martini
Pink Martini

Τα είπαν όλα κι άλλα τόσα. Sold out ο χώρος και στο τέλος όλοι όρθιοι και κάποιοι πάνω στη σκηνή. Όσα τραγούδια τους έφεραν εδώ -δεν ξέρω αν έχω λόγο να τα απαριθμήσω, όλα που θυμάμαι τα είπαν- γέμισαν την αυλή της Μονής Λαζαριστών και τα τσιμέντα των επιβλητικών τοίχων.

Με μια φιγούρα-γυναικείο σύμβολο να μετατρέπει το stage σε κάτι διαφορετικό. Μια γυναίκα σαν μια μικρή Μονμάρτη. Λες και κατεβαίνεις τα σκαλιά της Σακρ Κερ σε κάθε λίκνισμα της μέσης της. Λες και βλέπεις τον κόσμο από ψηλά σε κάθε σήκωμα του χεριού. Και λες και χαζεύεις την πραμάτεια των Γάλλων αρτίστων στην πολύβουη πλατεία, κάθε φορά που συναντιούνται οι ματιές. Και ο αρχηγός Thomas Lauderdale να οργανώνει τα πάντα, με τη μουσική της πολυπληθούς μπάντας να σηκώνει αεράκι και τα φορέματα να αποκτούν ζωή.

Pink Martini
Pink Martini
Pink Martini
Pink Martini

Ένα καλωσόρισμα σε άπταιστα ελληνικά να γεμίζει με κόκκινο χρώμα τον καλοκαιρινό αέρα. Και μια καληνύχτα που λες και ήταν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου. Για όλους. Με τον καθένα να κρατά το χρώμα που ποθεί περισσότερο.

κείμενο | τάσος θώμογλου
φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος + λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | οδυσσέας κοσμάτος + ιάκωβος καγκελίδης