Στην συναυλία της Νατάσσας Μποφίλιου

Καλοκαίρι στο ζενίθ. Το θέατρο Δάσους γεμίζει ασφυκτικά. Εκείνη γύρω στις 21.30 βγαίνει πάνω στο stage. Αγέρωχη. Γεμάτη ενέργεια. Σπαρταρά από αγάπη να δοθεί στη μελωδία. Και το κοινό έτοιμο να απογειωθεί μαζί της.
Ήρθαν "οι μέρες του φωτός" σε μια νύχτα της φωτιάς.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | silenced eyes + λευτέρης τσινάρης */* photo edit | τάσος θώμογλου + λευτέρης τσότσος
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος
natassa-mpofiliou
natassa-mpofiliou

Με την καλύτερη μπάντα που μπορεί να περιοδεύει ανά την Ελλάδα, και με τα καινούργια της τραγούδια στο οπλοστάσιο της, από τη "Βαβέλ", η Νατάσσα Μποφίλιου αποζημίωσε και τον κάθε "δύσπιστο" ακροατή.

Από το "Σε έχω βρει και σε χάνω", έως "Το μέτρημα", την συνεργασία της με τον Οδυσσέα Ιωάννου στο "Όνομά μου", αλλά και το ολοκαίνουργιο "Δάκρυ" της, η Νατάσσα ασπάστηκε τα μύχια της καρδιάς μιας πόλης που την τίμησε με τη παρουσία του, γεμίζοντας κάθε σπιθαμή του χώρου.
"Ο λύκος" και "Το Ραντεβού" έδωσαν άλλη πνοή στη νύχτα.
Πόσο μάλλον, όταν έβαλε, πέρα από το χεράκι του στα άσπρα και μαύρα πλήκτρα και τη φωνή του, στο "Δίκιο", ο ταλαντούχος Θέμης Καραμουρατίδης.

natassa-mpofiliou
natassa-mpofiliou

Ένα πρόγραμμα ευφυώς φτιαγμένο από το Γεράσιμο Ευαγγελάτο, δίχως "κοιλιές", σφιχτό, καλοργανωμένο και βασισμένο στη δισκογραφίας της Ελληνίδας "νεράιδας" μάγεψε έως και λίγο πριν τα μεσάνυχτα.
Έκπληξη το άσμα του Ζαμπέτα "Το ξέρω πια δεν με αγαπάς", όπως και το "Αργοσβήνεις μόνη" αισθαντικά ερμηνευμένο από εκείνη.
"Οι Μεγάλες Αγάπες", όπως και το "Μέχρι το τέλος" αποτέλεσαν σπουδαίες στιγμές της βραδιάς, που δεν περιγράφονται. Όποιος τις έζησε, γνωρίζει...

natassa-mpofiliou
natassa-mpofiliou

Ο Θέμης Καραμουρατίδης στο πιάνο και τις ενορχηστρώσεις, με τον σταθερό συνεργάτη του Άρη Ζέρβα στο τσέλο, τον Γιάννη Δημητριάδη στα πλήκτρα και το ακορντεόν, το Νίκο Μέρμηγκα σε λαούτο, λάφτα, μπουζούκι και μαντολίνο, τον Γιώργο Μπουλντή σε μπάσο ηλεκτρικό και κοντραμπάσο, τον Μανώλη Γιαννίκιο στα τύμπανα, τον Περικλή Αλιώπη στη τρομπέτα και τον Γιώργο Κάστανο σε κλαρινέτο και σαξόφωνο, αποτέλεσαν την dream team που απολάμβανες την δημιουργία τους, για δύο ώρες.

natassa-mpofiliou
natassa-mpofiliou

Ζευγάρια κάθε ηλικίας, παρέες κοριτσιών, αγόρια που έστριβαν τσιγάρα, κορίτσια που τηλεφωνούσαν από το κινητό και έβαζαν τραγούδι αφιέρωση σε αγαπημένα τους πρόσωπα. Άνθρωποι που πόνεσαν από αγάπη. Που πονούν και χαμογελούν στη δίνη του έρωτα. Που προσκύνησαν και μετάλαβαν τον έρωτα στο δισκοπότηρο της ζωής, με soundtrack ζωής τους, την δισκογραφία της. Που ξενύχτησαν με τα cd της, που υποκλίθηκαν στο λαρύγγι και το τσαγανό της, όλοι παρόντες σε μια γιορτή που όλοι "μιλούσαν την ίδια γλώσσα".

natassa-mpofiliou
natassa-mpofiliou

Χαρακτήρισε η πιο ζεστή βραδιά του Ιούνη, μουσικά, το καλοκαίρι.
Το κατάλαβα...το είδα..."η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει". Και είδα πολλές καρδιές να ανεβαίνουν σταδιακά, να είναι ψηλά, να τραγουδάνε και να πονάνε.
Το "αχ" στα χείλη της Μποφίλιου, αεράκι...και το "ανκόρ" με το "Εν λευκώ" να δηλώνει πίστη σε ένα ραντεβού σε συναυλία, με αναπτήρα, φωνή και ζεστή καρδιά, πως όλα στις νότες και τους έρωτες είναι για χαλάλι....
Σε μια μαγική βραδιά, με το ραβδάκι της νεράιδας Νατάσσας να ακουμπά τα αυτιά του Θεού, σαν εκείνη του τραγουδά. Γιατί η φωνή της έφτανε ως εκεί ψηλά. Είμαι σίγουρος...
Keep Bofilling...

natassa-mpofiliou
natassa-mpofiliou

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | silenced eyes + λευτέρης τσινάρης
photo edit | τάσος θώμογλου + λευτέρης τσότσος
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + οδυσσέας κοσμάτος