image_alt_text image_alt_text

Περίπατος σε μαγικές στιγμές

Στη συναυλία του Κωστή Μαραβέγια στο Fix Factory of Sound

Έπρεπε να βρεθώ σε συναυλία του Μαραβέγια για να καταλάβω το ‘illegal’ που τον συνοδεύει:_



_Είναι τόσο έντονο το συναίσθημα που αποπνέει το μυστήριο που τελείται εκείνη τη στιγμή που μάλλον θα έπρεπε να είναι κάτι απαγορευμένο, τουλάχιστον για τους ψυχικά ευάλωτους. Ο Μαραβέγιας μπήκε στη σκηνή με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που έφυγε: μεταδίδοντας στο κοινό, με το χέρι του μέσα στο πουκάμισο, τους χτύπους της καρδιάς του. Σε χρόνο μηδέν, το πολυπληθές κοινό μετατράπηκε σε μια πελώρια καρδιά που παλλόταν στον ίδιο ρυθμό.


image01

Το είχε άλλωστε και η μέρα. Αγίου Βαλεντίνου, η μέρα του έρωτα και ως γνωστόν το μότο του τραγουδιστή είναι «Αγάπη παντού». Αυτήν την αγάπη νιώσαμε κι εμείς, ελεύθεροι και δεσμευμένοι, τραγουδήσαμε μέχρι να μη βγαίνει άλλο φωνή, χορέψαμε μέχρι να μην υπάρχουν πια πέλματα να μας κρατήσουν όρθιους.

Αυτός όμως επί τρείς ολόκληρες ώρες χοροπηδούσε, φώναζε, μοίραζε παντού αγάπη και θετική ενέργεια. Μας μάγευε. Η αλήθεια είναι πως ο Κωστής Μαραβέγιας είναι λίγο παρεξηγημένος. Η συναυλία του δεν είχε σχέση ούτε με γλυκανάλατη σαπουνόπερα, ούτε με ρομαντικούλα ωδή στους αιώνια ερωτευμένους.


image01

Ο Μαραβέγιας είναι απλά ρεαλιστής. Πραγματιστής. Όχι όμως με την απωθητική έννοια του κυνισμού. Γιατί η πραγματικότητα έχει πολλές όψεις και ο καθένας μας επιλέγει από ποια οπτική γωνία θα την προσεγγίσει. Ε, λοιπόν ο Μαραβέγιας, προτιμά να ζει, να βιώνει και να μεταδίδει, την όμορφη πλευρά της πραγματικότητας. Την περιπετειώδη, τη ρομαντική, την ανθηρή. Την πραγματικότητα που κατά βάθος όλοι αναζητάμε και ονειρευόμαστε και που πάντως για κάποιο θρασύδειλο λόγο επιλέγουμε να μη ζήσουμε, να μην πραγματοποιήσουμε.


image01

Η συναυλία του ήταν μια γροθιά θετικής ενέργειας και αγάπης στις καρδιές των ακροατών. Ακόμη και να είχες χωρίσει εκείνη τη μέρα, να είχες χάσει τη δουλεία σου, να σου είχαν συμβεί τα χίλια δυο κακά, αν πήγαινες εκεί, δεν υπήρχε περίπτωση να μην αρχίσεις να βλέπεις τα πράγματα λίγο πιο φωτεινά.


image01

Αφού βγήκε για δεύτερη φορά στη σκηνή, άρχισε μαζί με τους εξαιρετικούς μουσικούς που τον πλαισίωναν να δέχεται «παραγγελιές» από το κοινό, να παίζει παλιά και νέα τραγούδια, δικά του και άλλων δημιουργών, να τραγουδάει το «Σ’ αγαπώ γιατί είσ’ ωραία» στην Αθηνά που είχε τα γενέθλιά της και να διαβάζει –από μέσα του πάντα για να μην εκθέσει τη φαν του- το σημείωμα που του έδωσε, τυλιγμένο με νεραϊδίσιο στέμμα. Του είπαν να κλείσει με το τραγούδι «Ποτέ ξανά μαζί», στη διάρκεια του οποίου μας ζήτησε να έχουμε σταυρωμένα τα δάχτυλά μας, αλλά ο ίδιος προτίμησε να κλείσει με πιο αισιόδοξο τρόπο, με το «Δε σταματώ», δίνοντάς μας την υπόσχεση της επανένωσης.

Δε σταματώ να ακούω Maraveyas Ilegal, όπως νομίζω και κανείς που έζησε και κατανόησε τη μαγεία των στιγμών.
Ραντεβού, λοιπόν, την επόμενη φορά.



...μια γροθιά θετικής ενέργειας και αγάπης στις καρδιές των ακροατών...