Οίνος ευφραίνει μελωδία

Ένα συμπόσιο γεμάτο νότες. Μυσταγωγία στην αίθουσα Αιμ. Ριάδης του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Ευριπίδης, Γιάννης Ρίτσος, Καβάφης, Κώστας Κρυστάλλης μερικοί από ένα μεγάλο κατάλογος ποιητών που ανέδειξαν το συμβολισμό του κρασιού στον έρωτα.
Παρών ο Γιάννης Μπουτάρης. Και το μουσικό ταξίδι στο "κόκκινο" του έρωτα ξεκινά.

Ο εξαιρετικός Δώρος Δημοσθένους και η άψογη Μέλα Γεροφώτη ερμηνεύουν σε μια βραδιά κατάνυξης, με τον Δημήτρη Μαραμή στο πιάνο, να μαγνητίζει με τον τρόπο που μαύρα και άσπρα πλήκτρα "γλυκαίνουν" τα αυτιά και μαγνητίζουν μάτια.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας
Μαραμής Συμπόσιο
Μαραμής Συμπόσιο

"Δεν εδεσμεύθηκα. Τελείως αφέθηκα κ’ επήγα. Στες απολαύσεις, που μισό πραγματικές, μισό γυρνάμενες μες στο μυαλό μου ήσαν, επήγα μες στην φωτισμένη νύχτα. Κ’ ήπια από δυνατά κρασιά, καθώς που πίνουν οι ανδρείοι της ηδονής."

Ο Κωνσταντίνος Τζούμας, φιγούρα βγαλμένη μέσα από το "μούστο" της αισθητικής, ακουμπά σε λόγια που μοιάζουν έξοδο κινδύνου στον έρωτα του πολέμου, του κυνηγιού, του αίματος. Έρωτας... ποτήρι που γεμίζει από κατακόκκινο κρασί, σου ενεργοποιεί τις αισθήσεις, σου ζεσταίνει τη καρδιά και σε απελευθερώνει στην άνθιση της ψυχής. Της συντροφικότητας. Ο Κωνσταντίνος Παυλάκος στο βιολί και ο Λαπαθιώτης να ηχεί...

"Τώρα που παίζει το βιολί κι έχουμε πιεί τόσο πολύ,
που μ᾿ έναν έρωτα τρελό σα να ῾μαστε δεμένοι,
σ᾿ ένα συντρόφεμα ζεστό, βάνε ξανά νὰ ζαλιστώ,
μέσα στ᾿ όνειρό σου να κλειστώ. Τὸ μόνο που μου μένει."

Μαραμής Συμπόσιο
Μαραμής Συμπόσιο

Ο Δημήτρης Μαραμής και πάλι, πήγε λίγο παραπέρα την Τέχνη του. Με άξιους συνεργάτες και έμπνευση. Ανάμεσα σε μεγάλους ποιητές και συγγραφείς, έδωσε τραγούδια-που δεν αντιστοιχούν στο συρμό. Μοναχά στο ευφρόσυνο.
Πορφυρό χρώμα κρασιού, σαν τον ποιητή Λάμπρο με τις "Φωνές της θάλασσας"...

"Πιες το η ψυχή σου αξέννοιαστη τόσο πολύ να γίνει,
που αν έρθει η Μοίρα σου η κακιά να της χαμογελάσεις,
καημοί καινούργιοι αν έρθουνε μαζί σου ας πιουν κι εκείνοι,
κι αν έρθει ο Χάρος, ήσυχα κι αυτόν να τον κεράσεις."

Μαραμής Συμπόσιο
Μαραμής Συμπόσιο

Ευφορία της ζωής ισοδυναμεί με μια αγάπη και τη γεύση στα χείλη από οίνο... Όμορφη άθροιση, υπό τον μελωδικό οίστρο του Δημήτρη Μαραμή... να σου θυμίζει το μεστό της Ιστορίας, το στυφό της δυσκολίας του έρωτα, το "ζαλιστικό" του τρελαμένου σου πόθου, το μπρούσκο που σου αρωματίζει τα χείλη και δεν φεύγει, παρά σου "χρωματίζει" την ανάσα... άλλωστε κι ο έρωτας δεν είναι για να πίνεται στο ποτήρι του ονείρου σου; Να σου διαπραγματεύει το νου και την καρδιά με το ανεκπλήρωτο και να σε κάνει κοινωνό με το διπλανό σου, στη τρέλα του βίου;

Ένα συμπόσιο, οι έρωτες για εμάς τους επίγειους.
Αρκεί πάντα να υπάρχει δίπλα, ένα ποτήρι οίνος, να σου δροσίζει τα χείλη.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | λευτέρης τσινάρης
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας