Μελαγχολικές λιτανείες, ηλεκτρικές εκρήξεις

Η τελευταία εβδομάδα του Φλεβάρη έμοιαζε να είναι ατελείωτη, μα να που έφτασε τελικά η ώρα της Παρασκευής να με καλημερίσει και να φωνάξει: Ξύπνα! Kάνε ό,τι είναι να κάνεις, αλλά το βράδυ μην ξεχνάς πως έχεις συναυλία, τινάζοντάς με απ' το κρεβάτι χαμογελώντας.

κείμενο | silenced eyes */* φωτογραφίες | silenced eyes */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας
Electric Litany
Electric Litany

Electric Litany. Ένα συγκρότημα με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, εμπνευσμένο από έναν Κερκυραίο - Αλέξανδρος το όνομά του- που, πέρα από frontman του συγκροτήματος, είναι και ένας από τους δύο Έλληνες που το απαρτίζουν τώρα πια. Δύσκολο συγκρότημα και στην μουσική και στους στίχους, μα ταυτόχρονα τόσο εθιστικό αν αποφασίσεις να το ασπαστείς. Μελαγχολικές λιτανείες λοιπόν, με ηλεκτρικές εκρήξεις λέξεων που ξυπνάνε και την πιο "άψυχη'' ψυχή.

Electric Litany
Electric Litany

Την συναυλία άνοιξαν οι Μental Αrchitects όπως είχαν υποσχεθεί στις 21.17μ.μ. ακριβώς. Post rock το είδος του συγκροτήματος και μας κράτησε παρέα, σχεδόν μια ώρα και πέρα από κάποια δευτερόλεπτα, δεν σταμάτησαν καθόλου. Κατάφεραν να προετοιμάσουν και να ξυπνήσουν, τον καθένα από εμάς που βρισκόταν στον χώρο, προετοιμάζοντάς μας, για τον ανεμοστρόβιλο των ΕL.

Electric Litany
Electric Litany

22.37μ.μ. , οι ΕL έτοιμοι, ξεκινώντας το πρώτο μέτρο από το "Intro" κι εγώ εκεί, σε κάθε μία άκρη, να προσπαθώ να παγώσω μια στιγμή, ένα συναίσθημα, οτιδήποτε, αποτελέσει μια ανάμνηση, ένα "κάτι". Για όσα εγώ έχω χάσει, γι' αυτά που κατάφεραν να γνωρίσουν κάποιοι άλλοι απόψε, για όσα είχαν κοιμήσει αυτοί που ήξεραν ήδη.

Και τα κατάφερα. Κάθε τραγούδι στιγμή απ 'τις στιγμές μου, στίχος από τα δικά τους ανείπωτα, μελωδία από την άηχη ζωή των άλλων.

Electric Litany
Electric Litany

Σε κάθε live τους καταφέρνουν να παρασέρνουν με το πέρασμά τους κάθε άγνωστο, έως τότε, επιβάτη σε μια καινούργια σχεδία, έναν καινούργιο στόχο, μια καινούργια ματιά, μια νέα Ιθάκη- για να' χει τρόπους να ξεχνιέται, έτσι ώστε να μπορεί να ξεχνά.

Εις το επανιδείν, μέχρι το επόμενο αύριο να φαντάζει τόσο κοντινό, όσο απόψε.

κείμενο | silenced eyes
φωτογραφίες | silenced eyes
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας