Μεθυσμένο παραμύθι

«Θα περάσει κι αυτή η μέρα. Ναι θα περάσει. Θα σκουπιστώ, θα ντυθώ, θα ανοίξω την πόρτα, θα κοντοσταθώ στο γραμματοκιβώτιο. Θα κοιτάξω τους φακέλους. Ο τέταρτος θα ‘ναι από το γραφείο. Θα τον κρατήσω στην παλάμη. Πόσο ζυγίζει το τέλος μιας δουλειάς; Θα κοιτάξω τον φάκελο στο φως σαν γυναικείο σώμα, αν ξεχωρίζει το εσώρουχο. Θα του δώσω χάδια θα μου δώσει μυρωδιές. Σαν γυναικείο σώμα μπορεί να μη μου δώσει και τίποτα. Θα τον ανοίξω με μαχαίρι προσεκτικά. Θα βγάλω το γράμμα και θα συλλαβίσω τις λέξεις του. Θα τις μάθω απ’ έξω κι ανακατωτά… να ‘χω ν’ απολύω όταν βαριέμαι.

κείμενο | μάρα τσικάρα */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας
Θεός για λίγο, Μεθυσμένο Παραμύθι

»Θα περάσει κι αυτή η μέρα. Ναι θα περάσει. Θα κατηφορίσω το δρόμο, θα προσπεράσω τη στάση του λεωφορείου. Σήμερα δε χρειάζεται να περιμένω. Ούτε με περιμένει κανείς. Θα πάω στην πόλη με τα πόδια. Θα μετρήσω τα πλακάκια στο πεζοδρόμιο ή θα πάρω το μονοπάτι των τυφλών κλείνοντας τα μάτια. Στην πρώτη κολώνα θα σταματήσω. Αν είναι η σύγκρουση γερή η ιστορία τελειώνει εδώ.

Θεός για λίγο, Μεθυσμένο Παραμύθι

»Αν γλιτώσω θα πάω στο μπαρ. Θα πάρω τσιγάρα από το μηχάνημα και μπύρα σε βαρέλι. Θα πιω μονορούφι την πρώτη. Θα παραγγείλω κι άλλη. Κι άλλη. Αν βρω αυτιά θα μιλήσω. Ποδόσφαιρο, γυναίκες… κάτι θα βρεθεί. Αν με παίρνει θα κεράσω όλο το μαγαζί. Ναι γιορτάζω, έχετε πρόβλημα; Αν μου τη σπάσουν θα μαλώσω. Αν είναι η σύγκρουση γερή η ιστορία τελειώνει εδώ.

»Αν γλιτώσω μπορεί και να περάσω από το πατρικό της. Θα της πετάξω χαλίκια στο παράθυρο να εμφανιστεί. Θα ουρλιάξω από τον δρόμο πως είχε δίκιο πώς ούτε ‘γω αντέχω να ζω μαζί μου, να γυρίσει σπίτι κι όλα θ’ αλλάξουν. Θέλω να ‘χω κάποιον να αγαπάω αλλιώς δεν την παλεύω. Όχι δεν είμαι μεθυσμένος, είμαι εγώ κι είμαι καλά. Θα σπάσω την πόρτα ή το κεφάλι μου… Αν είναι η σύγκρουση γερή η ιστορία τελειώνει εδώ.

Θεός για λίγο, Μεθυσμένο Παραμύθι

»Αν γλιτώσω θα πάω στην εκκλησία. Θα αλλάξω θέσεις στα κεριά. Θα κάτσω στο στασίδι, θα αφουγκραστώ τις προσευχές των άλλων. Θα κοιτάξω τις εικόνες και τα ψηφιδωτά. Θα ρωτήσω τον θεό για εναλλακτικές. Έχει να μου προτείνει κάτι αυτός ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών; Έστω να μου πει τη μέθοδο του Ιώβ… πώς άντεξε και υπέμεινε τόσες συμφορές; Θα ‘μαι αμείλικτος, δεν γουστάρω διαπραγματεύσεις- πίστευε και θα σωθείς… έχει ο θεός… υπομονή τέκνον Βρούτε… όχι αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο μα θα ‘χουν θολώσει πια όλα.

Θεός για λίγο, Μεθυσμένο Παραμύθι

»Κι εσύ κάπου εκεί θα είσαι. Θα μου σφίξεις το χέρι και θα με βγάλεις στο προαύλιο. Θα μου πάρεις κουλούρι να συνέλθω. Δεν θα με ρωτήσεις τίποτα, θα στέκεσαι στο παγκάκι και θα κοιτάς μακριά, εγώ θα παίζω μπάλα στο χώμα. Θα πέσω, θα ματώσω, θα γυρέψω κλαίγοντας την αγκαλιά σου. Θα στα πω όλα. Ακόμα και κείνα που σου έκρυβα στην εφηβεία. Για το σπασμένο τζάμι και τα βρεγμένα σεντόνια. Απέτυχα μάνα. Απολύθηκα μάνα. Χώρισα μάνα. Δεν γουστάρω να συνεχίσω.

»Θα μου χαϊδέψεις το μάγουλο, θα μου πεις… θα περάσει αγόρι μου. Θα περάσει κι αυτή η μέρα. Ναι θα περάσει. Μ’ ένα χάδι σου, μάνα. Το χάδι σου πονάει, μάνα… αιμορραγώ….»

Θεός για λίγο, Μεθυσμένο Παραμύθι

-Ακόμα στο μπάνιο είσαι; Τέλειωνε… Θα αργήσεις στη δουλειά…

Βάζει οινόπνευμα στο κόψιμο, σκουπίζεται, ντύνεται, ανοίγει την πόρτα, κοντοστέκεται στο γραμματοκιβώτιο.

κείμενο | μάρα τσικάρα
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας

Θεός για λίγο, Μεθυσμένο Παραμύθι