Την αγαπάς, όπως η φλόγα το κερί

"Οσο κι αν φεύγω είμαι εδώ, ένας γλάρος στο Βλυχό,
στους Σκάρους κυπαρίσσι, στον Κάβαλο μελίσσι,
κρινάκι στην ακτή, μια στροφή στην Εγκλουβή" ...

Καθρέφτη Λευκάδα μου. Γλάρος στο ατέλειωτο γαλάζιο. Μια ομορφιά γεμάτη εκπλήξεις. Κάθε στροφή, κάθε σοκάκι, κάθε μία ακτή της, ένα βλέμμα να γεμίζει ζέση και ευτυχία. Πράσινο και Βράχος. Ελιά και καθαρότητα. Ησυχία, τις μέρες που δεν την ξέρουν οι πολλοί. Και ανήσυχα νηνεμική, όταν οι πολλοί την επιλέγουν.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης
Φαλακρό
Φαλακρό

Κλαδιά και γκρέμια. Και σπηλιές και να φωνάζεις στην ακτή και η φωνή σου να κάνει ηχώ. Νησί μου, που αγαπιέσαι δίχως κόπο. Με ισορροπείς και με τραβολογάς στους έρωτες της φύσης. Μια Ελλάδα πλούσια, να την θωρείς απέναντι. Να παίρνεις το βαρκάκι κι άνοιξη γλυκιά με θέρμη καλοκαιριού να σε κυριεύει.

Ξυλάκια παγωτό μέσα στα σοκάκια της και αχνιστή τυρόπιτα από την κύρα-Λέλα την Σμυρνιά, τα πρωινά, με την τσίμπλα στο μάτι, να σου ξυπνάει τις αισθήσεις. Νησί του λευκού. Του καθαρού και του ατόφιου. Έχεις χώρο και δίνεις χώρο. Κολυμπάς και είσαι στον ορισμό του παράδεισου. Σηκώνεις χέρι να συνεχίσεις την βουτιά και ίπτασαι. 'Έτσι είναι μάτια μου, τούτο το νησί. Το αγαπάς, όπως η φλόγα το κερί. ..."κι ο κουρασμένος στρατιώτης, την ειρήνη"...

Φαλακρό
Φαλακρό

"Όσο κι αν φεύγω είμαι εδώ, ένας φάρος στο Λευκάτα,
προσευχή στα Λαζαράτα, μια αυλή στο Σπαρτοχωρι,
'μυγδαλιά στο Σπανοχωρι, ένα δίχτυ στη ντουγάνα
Καλοκαίρι στη Νικιάνα"...

Καραβάκι για τα απέναντι τα πλουσιοπάροχα. Του μύθου τα ζάμπλουτα. Της ήττας που αφήνουν της φλόγας οι στάχτες. Ή μήπως καίνε ακόμη φωτιές στις θάλασσες; Και οι σκορπιοί ανάμεσά τους τριγυρίζουν.

Λευκάδα του Βαλαωρίτη ...
"Φύσα αγεράκι δροσερό μες των δενδρών τα φύλλα.
Αρχίνησε το λάλημα, αηδόνι ερωτευμένο. Νανάρισε το το φτωχό.
Είναι αποκοιμημένο σαν τη γλυκιά σου συντροφιά, μες την φωλιά σαν κάνει τη νύχτα νάνι-νάνι"...

Λευκάδα του Σικελιανού...
"Όχι, δεν είναι χίμαιρα να καβαλάμε το όνειρο, την θεία τούτη μέρα.
Που όλα, ορατά και αόρατα, κι εμείς κι οι ήρωες και οι θεοί, στην ίδια ορμάμε μέσα αιώνια σφαίρα"...

Λευκάδα
Λευκάδα

Από το Πόρτο Κατσίκι (το έπος), έως το Κάθισμα, να κατεβαίνεις τα γκρέμια της ζωής σου για να βουτάς στο απέραντο. Κι απέναντι-Θεέ μεγαλοδύναμε του πράσινου, Μεγανήσι, Καστός, Μαδουρή, Κάλαμος. Πράσινο, γκρι, μπλε κι ουρανός αντάμα. Μια βόλτα είναι η ζωή, πάρτην από το χέρι και έλα ΄δω να μετρηθείς με τον εαυτό σου. Να ταξιδέψεις στα κοντά, για τα τόσο μακρινά, που ούτε κι εσύ λογίζεσαι. Εδώ που η νύχτα βγάζει "Επίσκοπο" και το πρωί στο Κατωχώρι. Στην Λυγιά για φρέσκο ψάρι και τσιπουράκι. Να γελάς με την αγαπημένη σου και να κάνεις τον σταυρό σου, για του τόπου τα ευλογημένα.

"Toν μαίστρο θα προστάξω το Μαγιάπριλο θαρθώ,
τη ψυχή μου να πετάξω, στην Ελάτη αετό.
Να ζητήσω στο μελτέμι να με φέρει στο Νυδρί,
να πετάξω σαν το γλάρο Μεγανήσι, Μαδουρή."

Λευκάδα
Λευκάδα

Στην Βασιλική και στην Φανερωτή. Το τάμα των διακοπών σου. Και τη νύχτα, να λικνίζεσαι στα τουριστικά σου cocktail με φωτίτσες, λαμπιόνια και μάτια που αστράφτουν ερωτισμό. Νησί που τα ΄χει όλα. Φτάνει να ξέρεις τι θες. Και πώς το θες. Σε αυτό το λευκό γλάρο που λέγεται Λευκάδα, αιώρα είναι το ταξίδι και οι διακοπές σου αιώνιες. Σε ρολόι και καρδιά.

"Να λυγίσω σαν το πεύκο σαν αλήτισσα ιτιά,
στού Πουλιού το τριανέμι να κοιτάξω τη Κυρα.
Οσο κι΄αν φεύγω σε ζητώ, στο Ιβάρι δειλινό
ενα βότσαλο στο Πόρο στη ζωή μου είσαι δώρο,
πλατάνι στη Καρυα, πηγάδι στο Φρυά".


κείμενο | γιώργος παπανικολάου
+ φωτογραφίες | λευτέρης τσότσος
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + ιάκωβος καγκελίδης