image_alt_text image_alt_text

Photoproject: 'Όσο γελάμε τίποτα δεν χάθηκε'

Γέλιο: το πιο ουσιαστικό ουσιαστικό στη ζωή μας

Κάτι που θα χαρακτηρίζει για πάντα το πατρικό μου σπίτι είναι σίγουρα το γέλιο του πατέρα μου.



Τον άκουγες από τη σκάλα ακόμη να γελά, πολύ πριν φτάσεις να βάλεις το κλειδί στην πόρτα. Ήξερες ότι ο κυρ- Στέργιος είναι μέσα και τα δίνει όλα με το γέλιο του. Ένα γέλιο που περνούσε από στάδια. Πρώτα ξεκινούσε με κάτι σαν λόξιγκας, μετά έβγαινε αβίαστα ένας ήχος γαργαριστός και συνεχόμενος. Στη συνέχεια κοκκίνιζε και άρχιζαν τα μάτια να τρέχουν δάκρυα, ώσπου το γέλιο του κορυφωνόταν με ένα συνεχές χιχιχιχιχι και ένα τράνταγμα ολόκληρου του κορμιού του, που συμμετείχε στην ιεροτελεστία του ξεκαρδίσματος… Ήταν πραγματική απόλαυση να βλέπω τον πατέρα μου να γελάει, αφού ένιωθα να μου μεταδίδει τη χαρά του και ίσως επειδή ακριβώς αγάπησα πολύ το γέλιο του, προσπαθώ να γελάω και εγώ όσο μπορώ.


image01

Και γελάω, γελάω συχνά, γελάω σε όλους ή σχεδόν σε όλους και σε όσο περισσότερες καταστάσεις γίνεται και αυτό γιατί για μένα -όπως μου έμαθε ο πατέρας μου- το γέλιο είναι τρόπος ζωής. Το γέλιο έχει μαγικές και ευεργετικές ιδιότητες όχι μόνο για αυτόν που χαμογελάει αλλά και γι’ αυτόν που του χαμογελούν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ομόρριζη της λέξης «γέλιο» είναι η λέξη «γαλήνη»! Και πράγματι, έτσι νιώθω. Όταν γελάω νιώθω να γαληνεύει το μέσα μου, να αλαφρώνει, να ημερώνει και να φεύγει κάθε φόβος, κάθε θυμός, κάθε ένταση, κάθε αρνητικό συναίσθημα, βρε παιδί μου. Είναι σα να γαργαλιέται η ψυχή μου από μια ηδονή πρωτόγνωρη. Το γέλιο για μένα είναι ζωή κερδισμένη, είναι το καθημερινό μου Botox, είναι η γυμναστική των κοιλιακών μου (που δεν έχω, θα μου πεις, αλλά που παλεύω να φτιάξω με το γέλιο, θα σου πω) γιατί το γέλιο είναι η καλύτερη γυμναστική. Είναι ο τρόπος να ζητήσω από κάποιον μια χάρη, να εξυπηρετήσω και να εξυπηρετηθώ, να προσεγγίσω ανθρώπους και να ξορκίζω το κακό! Και πιάνει σε όλα.


image01

Σκέψου απλά τι συνέβη όσες φορές γέλασες… Θυμήσου τη φορά που χαμογέλασες σε εκείνο το πολύ γοητευτικό άτομο που καθόταν απέναντί σου και σκεφτόσουν τι μαγικά να του κάνεις μπας και έρθει να σου μιλήσει. Θυμάσαι; Ένα χαμόγελο ήταν το πιο δυνατό μαγικό που το τράβηξε σαν μαγνήτης. Και για σκέψου και την άλλη φορά που πηγαίνοντας να τελειώσεις τη δουλειά σου χαμογέλασες στο άτομο που σε εξυπηρέτησε και από τότε γίνατε φίλοι και σε βοηθάει πριν καν το ζητήσεις. Και τότε που πήγες σε εκείνο το πάρτι που δεν ήξερες κανέναν και ένιωθες άπειρα άβολα μέχρι που κάποιος άρχισε να γελάει και το γέλιο μεταδόθηκε σε όλους και έσπασε ο πάγος και πέρασες τόσο τέλεια που έχεις ακόμα να το λες. Και τότε που έκανες τον άρρωστο παππού σου να γελάσει και η ανάρρωσή του έγινε με ταχύτατους ρυθμούς; Και θυμήσου και εκείνη τη φορά που γέλασες αγκαλιά με τους γονείς σου και ένιωσες σα να γελάει μαζί σου όλος ο κόσμος. Και τότε που γέλασες στα παιδιά ή τα ανίψια ή τους μαθητές σου και είχες την ευλογία να ακούσεις τα πηγαία γέλια τους και ήταν σα να πήρες 20 χρόνια ζωής. Και τέλος, σκέψου τη φορά που παρά τον πόνο και τη θλίψη σου κατάφερες να γελάσεις και θυμήσου πώς το κακό μαζεύτηκε, συρρικνώθηκε και άρχισε κάθε φορά που πρόσθετες ένα γέλιο να ξορκίζεται και να εξαϋλώνεται.


image01

Το γέλιο, όποια μορφή και να έχει, όταν βγαίνει μέσα από την ψυχή είναι ευεργετικό. Είτε είναι γέλιο ζωηρό, είτε ηχηρό, είτε γαργαριστό, καμπανιστό, σπαρταριστό, είτε κακαριστό ή ξεκαρδιστικό είναι μεταδοτικό και αναζωογονητικό. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι και η τέχνη είναι γεμάτη από γέλια. Πρώτο και χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η Μόνα Λίζα. Αυτή η κατά τα άλλα πανάσχημη κυριούλα έμεινε στην ιστορία ως ο πιο διάσημος πίνακας για έναν και μόνο λόγο: για το χαμόγελό της. Δεύτερον, θα θυμηθώ το μεγάλο αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο Πυθαγόρα που έλεγε: «Το γέλιο φανερώνει το χαρακτήρα κατά αλάνθαστο τρόπο και καμία προσποίηση δεν μπορεί να ομορφύνει το γέλιο ενός κακού ανθρώπου» και θα καταλάβουμε πόσο δίκιο είχε αν αναλογιστούμε με πόση ευκολία πλησιάζουμε τους ανθρώπους με λαμπερά χαμόγελα και πώς αποφεύγουμε τους μουντρούχους. Μπορώ ακόμα να αναφέρω άπειρα αποφθέγματα και παροιμίες για το γέλιο, όπως και στίχους από τραγούδια στα οποία ο ένας λέει να σε δω να γελάς και η άλλη του λέει μ’ αρέσεις γιατί γελάς σαν παιδί και αυτός της λέει ότι έντυσε το δάκρυ γέλιο και η άλλη του λέει γέλα μου όπως και χθες και πάει λέγοντας, τραγουδώντας και γελώντας.


image01

Για το τέλος κράτησα αυτό που πολύ σοφά είπε ο Σαίξπηρ: «Όσο γελάμε τίποτα δεν χάθηκε». Και εγώ λέω ότι ακόμα και αν το χάσαμε, ας φροντίσουμε να το ξαναβρούμε για να κερδίσουμε τα πάντα.

Συντελεστές άρθρου
κείμενο | δήμητρα λαμπροπούλου
φωτογραφίες | σταυρούλα φενερίδου
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης



Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι και η τέχνη είναι γεμάτη από γέλια.