Η χαρά δεν είναι στα λεφτά. Είναι στο μαζί

Το πόσο φτωχός είναι ο άνθρωπος το καταλαβαίνεις στο μοντέλο κινητού που κρατά στα χέρια του.
Μάθαμε στη φούσκα, στα δευτερεύοντα που είναι απαραίτητα.
Μεγαλώσαμε δίχως τη στέρηση.
Παιδικά δωμάτια γεμάτα παιχνίδια που αναλογούν σε παιδικό σταθμό, κι όχι μόνο στον Γιωργάκη.
Σπίτια αγορασμένα με πυλωτή για διπλό πάρκινγκ. Δυο αυτοκίνητα-πέντε άνθρωποι.
Διαμέρισμα με τρεις τηλεοράσεις, ένα σταθερό υπολογιστή, τρία λάπτοπ κι ένα tablet.

κείμενο | γιώργος παπανικολάου */* φωτογραφίες | τάσος θώμογλου */* επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης

"Θα ΄ναι φριχτότατο να λησμονήσουμε, να βάλουμε τη σκέψη μας σε πράξη."

Είναι λέξεις που λέει κάθε "Χρεμύλος", ήρωας του "Πλούτου" στον Αριστοφάνη, και απεικονίζουν κάθε Έλληνα.
Κάθε άνθρωπο που ψάχνει έναν "Πλούτο" να φιλοξενήσει στο σπίτι του κι ας είναι τυφλός.
Άλλωστε ποιος τυφλός δεν θέλει το φως του;

Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης

"Την απαράδεκτη ζωή, στην μίζερη εποχή μας, ποιος δεν τη θεωρεί απέραντο φρενοκομείο;
Απατεώνες πλούτισαν μαζεύοντας κλεμμένο χρήμα.
Οι νομιμόφρονες κι οι τίμιοι πολίτες δυστυχούν, πεινάνε και παντρεύονται τη φτώχεια.
Όταν ο Πλούτος θα ξεστραβωθεί , τη φτώχεια θα πετάξει με κλωτσιές κι ο δρόμος ίσια θα τραβά στην ευτυχία."

Κι είναι κι ο αντίποδας, η Πενία. Δίχως να περάσεις από αυτήν, πώς να εκτιμήσεις τον Πλούτο; Καλά τα λέει κι η Πενία...

"Ο Πλούτος αν ξεστραβωθεί και τα μοιράσει ίσα, ποιος άνθρωπος θα μάθαινε μια τέχνη, ποιος άνθρωπος θα σπούδαζε; Κανείς. Κι αν εξαφανιστούν από προσώπου γης, η Τέχνη κι η σπουδή, ποιος θα λυγάει σίδερα και ποιος θα ναυπηγεί καράβια; Ποιος θα τροχίζει, ποιος θα ράβει; Πού θα μαθαίνει κανείς τη τέχνη του τσαγκάρη, του χτίστη, ποιος θα μουλιάζει δέρματα και ποιος θα πλένει ρούχα; Και ποιος θα οργώσει τους αγρούς, ποιος θα θερίζει και ποιος θα δρέπει τους καρπούς; Θα συνηθίσετε στη λούφα και στα παλιά σας τα παπούτσια το καθετί."

"Άλλο αθλιότητα, άλλο μετρημένη ζωή. Τα έχουμε μπερδέψει. Κανείς δεν πρέπει να ζει πάνω από τις δυνατότητές του. Τίποτα δεν περισσεύει στη ζωή και τίποτα δεν λείπει.
Αχά! Τι μας λες; Έλα να ζήσεις τη δική μου την ζωή; Έλα να σφίγγεις κι άλλο το ζωνάρι; Έλα να σε δω να βγάζεις από τη μύγα ξύγκι; Μας έριξες στη φτώχεια και μας το πουλάς, πως όλο αυτό έγινε για το καλό μας! Οι πολιτικοί, μας λες, ότι όσοι ζούνε φτωχικά από αυτούς, υπηρετούν θεσμούς. Η φτώχεια που συναντάς σου προτείνει αναδόμηση και αναβάθμιση. Ψέμα! Γιατί, μας κρατάτε φτωχούς, για να γίνονται πιο πλούσιοι, οι πλούσιοι. Δεν θέλω να γίνω πλούσιος κάποια μέρα. Θέλω τώρα να γίνω πλούσιος."

Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης

Νεοπλουτισμός και ψευτογκλαμουριά. Μεταπτυχιακό και master κάναμε σε αυτές. Τις κορνιζάραμε πτυχία-χαρτόνια από πάπυρο στο σαλόνι της ψυχής μας και παραγγείλαμε freddo espresso με μια μαύρη ζάχαρη, όπως μάθαμε να πίνουμε μετά το γάλα από το μπιμπερό μας.
Η Πενία τα φωνάζει...

"Οι άνθρωποι της φτώχειας, είναι λιγνοί, με μέση δαχτυλίδι. Παλικαράδες όμορφοι.
Σουρώνουν από τη λίμα.
Να πω και δύο τρία πράγματα για την αρετή;
Κάθε φτωχός συγκατοικεί με τη σεμνότητα, ο πλούσιος με την αλαζονεία.
Ξέρω δυο-τρεις σεμνούς φτωχούς:
κλέφτες και μπουκαδόροι.
Βάλε στη ζυγαριά και τους πολιτικούς.
Όσο κοιτάνε τους φτωχούς και φτωχά κι εκείνοι,
υπηρετούν το δίκαιο του λαού και της δημοκρατίας.
Όταν πλουτίσουν με ρεμούλα δημοσίου χρήματος,
αλλάζουν, γίνονται άδικοι, μισούν τις μάζες, υπονομεύουν τους θεσμούς και τη δημοκρατία".

Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης

Το θέατρο του παραλόγου μας, το πρωτοέγραψε ο Αριστοφάνης.
Το μετέφρασε ο Κ.Χ.Μύρης και το διασκεύασε ο Γιώργος Κιμούλης.
"Πλούτος" ονομάζεται και χαρακτηρίζει. Τον καθρέφτη σου.
Μέσα από γέλιο. Μέσα από πολύ γέλιο.
Με την "Αγία Τριάδα" της κωμωδίας.
Γιώργος Κιμούλης, Γιάννης Μπέζος, Πέτρος Φιλιππίδης.
Δυο ώρες να γελάς, με τα τρωτά σου και τα αληθινά σου.
Δυο ώρες να μοσχοβολά το πιο τρανταχτό σου γέλιο, με την πιο τραγελαφική σου αλήθεια.

"Είναι σωστό και δίκαιο, νομίζω,
ο ευεργετηθείς να γίνει και πάλι ευεργέτης.
Αχ, αυτό που με εκνευρίζει είναι πως μας πουλάς, ότι το να ζούμε μέσα στη φτώχεια, γίνεται για το καλό μας.
Ονειροπόλε της μπαρούφας, μου λες πως αν είσαι πλούσιος θα δουλεύεις με διάθεση δημιουργικότητας;
Η δημιουργικότητα θέλει όρεξη. Κι η όρεξη δεν σου έρχεται αν δεν πεινάς. Πάρε παράδειγμα τον εαυτό σου. Εσύ αν δεν κυνηγάς χρήματα, θα σηκωθείς πρωί-πρωί, να πας στη δουλειά σου; Όχι βέβαια! Ξάπλα κι ανάσκελα στο κρεβάτι θα την βγάλεις."

Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης

Μιζέρια, κατήφεια. Ζωή που της κόπηκαν τα δάνεια και ανανεώνεται κάθε εβδομάδα σε capital control
Ανώτατο όριο 420 ευρώ ήταν και τώρα είναι δεκαπενθημέρου.
Και ποιος σου είπε ότι "αυτά τα λεφτά υπάρχουν";
Από την άλλη, δεν μπορώ. Θέλω καινούργιο κινητό. Θέλω διακοπές σε ξενοδοχείο με πισίνα.
Με κούρασαν οι φτήνιες σου. Και η ζωή είναι πολύ μικρή, για να ΄ναι σύντομη.
Θέλω να τη ζήσω μεγάλη. Μεγάαααλη και στα Μεγαλεία.
Αυτά τα όποια. Τα όσα. Τα και λίγο παραπάνω.
Τα "πάρε τηλέφωνο την μάνα σου, να δούμε αν μπορεί να τσοντάρει".
Ο Βασιλιάς του καναπέ.

"Η ζωή χρειάζεται ό,τι της είναι χρηστικό. Όλα τα άλλα υπάρχουν για να γεμίζουν τα κενά της φαντασίας σας. Βρε αιθεροβάμονα, βρε τοπικιστή του κώλου, η Πενία αρπάζει τον κάθε εργαζόμενο από το σβέρκο και τον βάζει να δουλέψει με το ζόρι, δίνοντάς του λίγα-λίγα. Ακριβώς επειδή τα κουτσοκαταφέρνει, σηκώνεται την άλλη μέρα και πηγαίνει στη δουλειά."

Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης

"Έχουν φτιάξει έτσι τη ζωή μας που όσα και να βγάζουμε ποτέ δεν μας φτάνουν. Και τρέχουμε και δανειζόμαστε, από ΄δω κι εκεί. Δεν φτάνουν. Στραγγίξαμε. Δουλεύουμε από το πρωί έως το βράδυ και πάλι είμαστε στα δανεικά. Κι όταν γυρνάμε το βράδυ στο σπίτι, ντρεπόμαστε να κοιτάξουμε στα μάτια τα παιδιά μας. Φτώχεια, μας πετάς το καρότο μιας ελπίδας, πως μπορεί να βγάλουμε λίγα χρήματα παραπάνω και την ίδια στιγμή, κάθεσαι σαν τον ψύλλο, πάνω από το κεφάλι μας, τρομοκρατώντας μας. Φτώχεια! Ότι χειρότερο για την ζωή του ανθρώπου. Και μας λες, να αναπτυχθεί ο καθένας μόνος του. Έχουν όλοι τις ίδιες ευκαιρίες; Ξεκινάνε από το ίδιο το σημείο; Ο καθείς και οι δυνατότητές του, μας λες! Είναι όλα τα δάχτυλα του ανθρώπου ίσα;"

Ζωή που έγινε "ό,τι πάρεις μισό ευρώ".
Μισή αλήθεια, μισή ζωή, μισό ευρώ.
Κωμωδία να γελάσεις τρανταχτά, κατάντησε η ζωή μας.
Ή μήπως πάντα έτσι ήταν και δεν το καταλαβαίναμε;
Ζούσαμε στη "φούσκα" και την τοξικότητα την σβήναμε σε διακοποδάνεια.
Και όταν αυτά τελείωσαν;
Κυνισμός σήκωσε μπαϊράκι και ζούγκλα με νάρκες κατάντησες ο μικρόκοσμός μας.
"Γέλα παλιάτσο" που ύψιστο θεό έκανες το χρήμα.
Αχ... πώς το ΄λεγε κι ο Σταμάτης Κραουνάκης σε στίχους, σε ένα παλαιότερο τραγούδι του, πάλι για τον "Πλούτο";

"Για τα λεφτά όλα γίνονται. Για το μοιραίο το ευρώ. Με το "ξυστό", όλοι ξύνονται. Μα εγώ έχω εσένα θησαυρό. Τα λεφτά ποιος τα ανακάλυψε; Τα λεφτά-τα λεφτά, την πορτοφόλα...Τι παθαίνει ο άνθρωπος με του παρά τη φόλα".

Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης

"Πότε θα καταλάβετε πλούτος τι σημαίνει; Γιατί μόνο μαζί μπορεί να είμαστε ευτυχισμένοι κάποια στιγμή. Στο μαζί είναι η χαρά. Όχι στο χώρια. Και χαρά δεν είναι τα λεφτά. Ο πλούτος ο αληθινός δεν βρίσκεται στο χρήμα. Ο πλούτος ο αληθινός βρίσκεται στο ποίημα. Μαζί λοιπόν. Ποτέ ξανά ο καθένας χωριστά. Η μοίρα των χρημάτων είναι να σε ταξιδεύει σε ψεύτρα Εδέμ, αρχικά. Στη γκρίζα ζώνη, στην αυλή φτηνών θαυμάτων. Σε ένα παζάρι τσαρλατάνων σε πουλάνε. Στην συνέχεια, στη κόλαση σε αφήνουν. Στην μοναξιά και στης ανάγκης το σκοτάδι. Πώς από τα άψυχα να ζητιανέψεις χάδι. Όσα κι αν ξοδεύεις, όλα στάχτη θα γίνουν. Οι δυνατοί και των ονείρων μας οι κλέφτες έχουν δέσει την καρδιά μας και τα χέρια. Εσείς και εμείς του ίδιου θίασου συμπαίκτες, μέσα στο χειμώνα νοσταλγούμε καλοκαίρια. Κι ότι σας λέω, παραμύθι μην το πείτε. Είναι όλα δύσκολα, μα εσείς μην φοβηθείτε. Μαζί θα σπάσουμε το άσχημο το ξόρκι. Κρατούν ακόμη, οι παλιοί, ακριβοί μας όρκοι. Κρατούν ακόμη, οι παλιοί, ακριβοί μας όρκοι..."

Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης
Πλούτος, Κιμούλης, Μπέζος, Φιλιππίδης

ΠΛΟΥΤΟΣ
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Τετάρτη 31 Αυγούστου Θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης
Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου Θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης

κείμενο | γιώργος παπανικολάου
φωτογραφίες | τάσος θώμογλου
επιμέλεια | ιάκωβος καγκελίδης + αλέξανδρος κόγκας