R

e

j

e

c

t

e

d

w

o

r

k

s

Πίσω από ένα τζάμι

Η ζωή... Έξω και μέσα μας

Είναι κι αυτές οι στιγμές που δεν τις ζεις, απλά στέκεις παρατηρητής μέσα στην ασφάλεια της απόστασης.
Και άλλες φορές νιώθεις χαρούμενος που αυτό που συμβαίνει, εσένα δεν σε αγγίζει. Και άλλες πάλι, νιώθεις την μοναξιά και την ανάγκη να σπάσεις το γυαλί, να βγεις απο το πλαίσιο που σε περιβάλει.

Σε αυτή την φωτογραφική μου σειρά θέλω να δείξω πόσα συμβαίνουν μέσα σε μια στιγμή, πόσα περνoύν απαρατήρητα όταν βρισκόμαστε εμείς μέσα της και πώς τα βλέπουμε όλα διαφοτερικά απο μια άλλη οπτική γωνία.
Από απόσταση ασφαλείας.

Share:

κείμενο + φωτογραφίες
αναστασία λιάπη

επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας

Τελικά όμως, πόσο ανεπηρέαστοι μένουμε από τη μη συμμετοχή μας; Μήπως μας αγγίζει κάτι πολύ περισσότερο όταν παρατηρούμε από το να ζούμε τη στιγμή εμείς οι ίδιοι;

Παρακολουθούσα τη ζωή μου, κρυμμένη πίσω απο ένα παράθυρο να με προσπερνά.
Η μοναξιά θόλωνε το τζάμι. Η θλίψη αμπάρωνε το παραθυρόφυλλο.
Το γέλιο και η χαρά τρίζανε από έξω.
Και εγώ... φοβάμαι.
φοβάμαι μην ραγίσει και φτάσουν ως εδώ.
Τα χρόνια μου που περάσαν... με προσπέρασαν.


κείμενο + φωτογραφίες | αναστασία λιάπη
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας