Θεσσαλονίκη Photoproject Θεσσαλονίκη Photoproject

Photoproject: Τα Παλ(α)ιοκόριτσα

Γιαγιά-πουλέν και γκάτζετ στο σεμέν

Έχω πάει κατασκήνωση, έχω πάει Εράσμους, έχω ζήσει διάφορες τέτοιες καταστάσεις ημιμόνιμης φυγής κι αυτό που μου’ μεινε περισσότερο είναι η ψυχολογία που είχα.



Η βραχύχρονη ημερομηνία λήξης παίρνει απ’ τα μάτια σου το δέντρο και πέφτει στο δάσος. Κοιτάς να τις ρουφήξεις ως το μεδούλι, εστιάζοντας μόνο στα θετικά και λεπτομέρειες που στην καθημερινότητα θα σου χαλούσαν το στομάχι, τις γράφεις στο χιόνι. Ε, έτσι ακριβώς είναι κι η ψυχολογία των παππούδων, μόνο που είναι για πάντα, από την πρώτη σου ανάσα μέχρι την τελευταία τους.


Θεσσαλονίκη Photoproject

Ο Ουγκώ έλεγε «Υπάρχουν πατεράδες που δεν αγαπούν τα παιδιά τους. Αλλά δεν υπάρχει παππούς που να μην λατρεύει τα εγγόνια του». Βίκτορα θα πω το ίδιο αλλά αντίστροφα. Μια στιγμή με τον παππού και τη γιαγιά δεν είναι ποτέ μια στιγμή χαμένη. Κοντά τους γίνεσαι σοφότερος κι αυτοί κοντά σου τσαρλατάνοι. Έτσι νομίζεις στην αρχή τουλάχιστον, μέχρι ν’ ανακαλύψεις την αλήθεια. Οι παππούδες είναι μια ιδιότυπη παγκόσμια Σιών. Τα μέλη της μοιράζονται και κουβαλούν ένα μυστικό αιώνων, ότι όλοι οι ηλικιωμένοι στην πραγματικότητα δεν έχουν αλλάξει καθόλου μετά από 70-80 χρόνια. Ο θρύλος λέει ότι γι’ αυτό η φύση τους εκδικήθηκε και ζάρωσε το δέρμα τους, γιατί δεν δέχονται να ζαρώσουν το πνεύμα τους.


Θεσσαλονίκη Photoproject

Επίγειοι θεούληδες! Ακόμη κι αν δεν είναι εκεί, τους κουβαλάς παντού, στον καφέ και το ποτό σου, στη φράση «ελάτε να σας πω τι είπε η γιαγιά μου». Τι απόμαχοι της ζωής και πράσσειν άλογα; Οι τύποι είναι μαραθωνοδρόμοι, κουμπώνουν στα μισά το ισοτονικό από το τραπεζάκι (που στην περίπτωση τους θα’ ναι χαμέμηλο ή πτιφούρ) και τρέχουν αδιάκοπα από το χτες στο σήμερα. Αν πεις στο μέσο άνθρωπο ότι ο μπαμπάς του είναι ανέντιμος θα στραβώσει, αλλά θα καμαρώσει αν μάθει ότι ο προ-προπάππους του ήταν ας πούμε πειρατής. Δεν ξέρω γιατί, αλλά τον θες και λίγο αλήτη.


Θεσσαλονίκη Photoproject

Πήραμε λοιπόν το φακό και πήγαμε να βγάλουμε γούστα με τρία παλ(α)ιοκόριτσα, τρεις σούπερ γιαγιάδες που μπορεί ο γιατρός ν’ απαγόρεψε το βούτυρο, αλλά την επαφή με το σύγχρονο κόσμο την έχουν για βούτυρο στο ψωμί τους. Σκανταλιάρες, πειραχτήρια, διαόλια με πράο προσωπείο. Ομολογώ πως από τα βιουζ μου έλειπε η εικόνα ενός γερασμένου χεριού να γλιστρά πάνω στην οθόνη αφής. Κι αυτό ήταν μόνο το περιτύλιγμα.«Πολύ μπροστά»!


Θεσσαλονίκη Photoproject

Συντελεστές άρθρου
κείμενο | μιχάλης χασιώτης
φωτογραφίες | κωνσταντία μαζαράκη
επιμέλεια | αλέξανδρος κόγκας + ιάκωβος καγκελίδης



Αν πεις στο μέσο άνθρωπο ότι ο μπαμπάς του είναι ανέντιμος θα στραβώσει, αλλά θα καμαρώσει αν μάθει ότι ο προ-προπάππους του ήταν ας πούμε πειρατής. Δεν ξέρω γιατί, αλλά τον θες και λίγο αλήτη.