Στις εγκαταστάσεις μιας από τις πιο παλιές εταιρείες παραγωγής και εμφιάλωσης ούζου στη Θεσσαλονίκη

Υπάρχουν κάποιες λέξεις που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες στο μυαλό των ανθρώπων από όλο τον κόσμο με την Ελλάδα. Μια από αυτές είναι και το Ούζο, για άλλους το εθνικό μας ποτό και για άλλους ένα από τα τουριστικά μας προϊόντα. Η ιστορία του ούζου ξεκίνα από το Βυζάντιο και συνεχίζεται κατά την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας όπου και εξαπλώνεται στις χώρες της μέσης ανατολής και κατ' επέκταση και στην χώρα μας τα χρόνια της τουρκοκρατίας. Βρεθήκαμε λοιπόν σε μια από τις πιο παλιές και εν ενεργεία εταιρείες παραγωγής ούζου στην Ελλάδα για να μάθουμε τον τρόπο παραγωγής, εμφιάλωσης και προώθησης του προϊόντος… από πρώτο χέρι.

Share:

κείμενο | χρήστος βενίδης */* φωτογραφίες | ιάκωβος καγκελίδης */* επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας

Το 1922, o Κυριάκος Καραμάνος και ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος έρχονται από την Εύβοια στη Θεσσαλονίκη, όπου συνεταιρίζονται και ιδρύουν μια μικρή ποτοποιία, επί της οδού Λαγκαδά. Η εταιρεία έχει την αρχική εμπορική επωνυμία “Η ΕΥΒΟΙΑ”, λόγω της καταγωγής τους. Το 1936 συμμετέχουν στην ποτοποιία ο Αναστάσιος Καραμάνος και ο Γεώργιος Αγγελόπουλος, αυξάνοντας το μέγεθός της. Η εταιρεία παίρνει πλέον την επίσημη ονομασία “ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ - ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ Ο.Ε.” και κατοχυρώνεται η εμπορική ονομασία “ΚΟΚΚΟΡΑ”. Το 1962, η εταιρεία μεταφέρεται σε νέες, μεγαλύτερες εγκαταστάσεις, στη συμβολή των οδών Φρίξου και Νικηφόρου Ουρανού, στην περιοχή Σφαγεία της Θεσσαλονίκης, όπου βρίσκεται και μέχρι σήμερα.

Βρεθήκαμε στις εγκαταστάσεις της εταιρείας και συνομιλήσαμε για το ούζο, την διαδικασία παραγωγής και την διάθεση του προϊόντος στην αγορά, με τον Χρήστο Καραμάνο, έναν εκ των τωρινών ιδιοκτητών, εγγονός ενός εκ τον ιδρυτών και συνεχιστής της τρίτης γενιάς της εταιρείας.

Rejected: κ.Καραμάνο πείτε μας λίγα πράγματα για την διαδικασία της απόσταξης.

Χ.Κ: Η διαδικασία της απόσταξης ξεκίνα με την τοποθέτηση των υλικών στο καζάνι. Τοποθετούμε στο καζάνι καθαρή αιθυλική αλκοόλη, νερό, αστεροειδή γλυκάνισο, μαστίχα και ό,τι άλλο υλικό βάζει ο κάθε παραγωγός, γιατί ο καθένας έχει τα μυστικά του. Στην συνέχεια, μέσω του καζανιού αποστάζεται, υγροποιούνται δηλαδή οι υδρατμοί του. Στο τέλος θα έχουμε ένα απόσταγμα 70-75 αλκοολικών βαθμών. Στην συνέχεια αφαιρούμε τα πρώτα που ονομάζονται κεφαλές και τα τελευταία που ονομάζονται ουρές, την αρχή και το τέλος δηλαδή του καζανιού, επειδή περιέχουν πολλές πτητικές ουσίες που μπορεί να είναι επιβλαβείς. Αυτό που θα μείνει είναι ουσιαστικά η ‘’μαγιά’’ του ούζου. Στη συνέχεια θα μπει στον μεγάλο αναδευτήρα μαζί με νερό, καθαρή φυτική αιθυλική αλκοόλη (κυρίως από μελάσα και ζαχαροκάλαμα) και αφού αναδευτεί και μείνει μια-δυο μέρες για να ‘’κάτσει, να ηρεμήσει’’, θα φιλτραριστεί και θα περάσει στην εμφιάλωση.

Rejected: Πώς γίνεται η διαδικασία της εμφιάλωσης του ούζου;

Χ.Κ: Το ούζο λοιπόν αφού ‘’κάτσει’’ και στην συνέχεια φιλτραριστεί θα μεταφερθεί στις δεξαμενές και από εκεί θα μεταφερθεί στο εμφιαλωτικό μηχάνημα από όπου το τελικό προϊόν θα μπει στα ανάλογα μπουκάλια, θα του τοποθετηθεί η ετικέτα το καπάκι και θα είναι έτοιμο για διάθεση.

Rejected: Ποια είναι τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει μια εταιρεία του δικού σας μεγέθους;

Χ.Κ: Το βασικό πρόβλημα του μεγέθους της δικής μας εταιρείας είναι οι μεγάλες εταιρείες που μπορούν εύκολα να ανταγωνιστούν την δική μας καθώς έχουν μεγαλύτερη παραγωγή και μπορούν να προσφέρουν το προϊόν σε μικρότερη τιμή. Άλλο εμπόδιο είναι ο πολύ υψηλός φόρος κατανάλωσης που αυξήθηκε πάνω από 100% την τελευταία πενταετία. Εμείς, ως παλιά εταιρεία, έχουμε δημιουργήσει ένα όνομα στο μικρό ποσοστό της αγοράς που μας αναλογεί και έχουμε δομήσει σχέσεις εμπιστοσύνης και καλής ποιότητας με πελάτες εντός και εκτός Θεσσαλονίκης, αλλά και στο εξωτερικό και έτσι έχουμε την δυνατότητα να συνεχίζουμε μετά από 94 χρόνια παρά τις αντιξοότητες της εποχής μας.

Rejected: Πού διατίθεται κυρίως η παραγωγή σας;

Χ.Κ:Η διάθεση των προϊόντων μας γίνεται κυρίως στην Βόρεια Ελλάδα, στην Θεσσαλονίκη και κατά τους καλοκαιρινούς μήνες σε κάποια νησιά, γιατί το ούζο εκτός του ότι ο τουρίστας το γνωρίζει σαν το εθνικό μας ποτό του, είναι και εύκολο να το προφέρει .Και όσον αφορά στις εξαγωγές, το μεγαλύτερο ποσοστό των εξαγωγών πηγαίνει στην Γερμανία και ένα μικρό ποσοστό στο Βέλγιο και την Αυστρία. Ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να βγούμε εκτός των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν και υπάρχουν προοπτικές και άλλες αγορές όπως η Αμερική, χώρες της Μέσης Ανατολής όπως το Ιράκ, το οποίο είναι και η πρώτη χώρα σε κατανάλωση ούζου στον κόσμο.

Εμείς να ευχηθούμε να συνεχίζουν, παρά τις αντιξοότητες των καιρών, να υπάρχουν και να αναπτύσσονται μικρές οικογενειακές εταιρείες με μακρόχρονη παράδοση και να συνεχίσουν να βασίζονται σε μια ειλικρινή σχέση εμπιστοσύνης και ποιότητας προς τον καταναλωτή.

κείμενο | χρήστος βενίδης
φωτογραφίες | ιάκωβος καγκελίδης
επιμέλεια | τάσος θώμογλου + αλέξανδρος κόγκας