at a glance
Top

Οι σημειώσεις της Κίρκης Καραλή

κείμενο | κίρκη καραλή  */* φωτογραφίες | αρχείο κίρκης */* επιμέλεια | γιώργος παπανικολάου

επιστροφές χωρίς (;) καταστροφές

Ακούσια αλλαγή πατρίδας. Αυτό μας συνέβη, Θεσσαλονίκη. Δεν ερωτεύτηκα ποτέ τις ομορφιές σου πιο πολύ απ’ τις αθηναϊκές, δεν αγάπησα ποτέ τους παππούδες σου που με σπρώχναν στα λεωφορεία σου λες και είναι η πόρσε τους κι ενοχλώ, ούτε χαμογέλασα με την αβάσταχτη ελαφρότητα της κοκεταρίας κάποιων κοριτσιών σου που με έκαναν να νιώθω ένοχη που φοράω φόρμα κι όχι ρίμελ. Εντάξει, μπορεί να λάτρεψα το γύρο σου, τα τρίγωνά σου, τα Άπειρα Μόρια σου, τα πανκιά της Ναυαρίνου σου, το σκυλάδικο-βενζινάδικο στις παρυφές σου, τη νυχτερινή Αριστοτέλους σου με τις -άλλης εποχής- λάμπες σου και τη μυρωδιά του Θερμαϊκού σου -ακόμη και στα χειρότερά του-, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι μπορούμε να ζήσουμε για πάντα μαζί. Ίσως… ίσως… αν μ’ άφηνες να κοιμηθώ και να ξεκουραστώ, αν δεν είχες αυτή την αδυσώπητη υγρασία, ίσως… τότε το σκεφτόμουν σοβαρά.

Μα για φαντάσου πώς θα ήταν να ξυπνάς και να κοιμάσαι στη Λίμπο σου… Στον μεταιχμιακό χωροχρόνο μεταξύ εφηβείας και ενηλικίωσης. Πέντε χρόνια μαζί, εξαιτίας του Τμήματος Θεάτρου της Καλών Τεχνών σου, έκανα αμάν τις γιορτές και τις αργίες για να κατέβω λίγο στην Αθήνα. Και τώρα; Μην και δεν έρθουμε με μια παράσταση πάνω, αισθάνομαι κενό. Γιατί, για κάποιο λόγο που δε μπορώ να διατυπώσω, τώρα είσαι το σπίτι μου, το δημιουργικό μου σπίτι, η ασφάλειά μου, το μέρος που μπορώ να σκέφτομαι τα επόμενα χωρίς «μα πώς;», «ναι αλλά» κ.τ.λ., ο κόσμος με τον οποίο μπορούμε να συνεννοηθούμε. Πιστεύω πώς είναι αντανακλαστικό.

«…Κάθε που γύριζα, το πανηγύριζα». Το 2016 σου ‘ρθαμε με τη «Γκάμπυ». Το 2017 ξεκινήσαμε εκεί το «Αυτή η νύχτα μένει». Το 2018 ήρθαμε να σου δείξουμε τα «Οργισμένα Νιάτα». Το 2019 πέρασα στερητικό. Και τώρα, ερχόμαστε με την «Απολογία της Μαρί Κιουρί». ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. Θα δεις την Πέγκυ σε ένα ρόλο που αγαπάει πολύ και σε μια παράσταση που μας βγήκε απίστευτα αβίαστα στις πρόβες. Καιρό περιμέναμε να στη δείξουμε.

Ο Γιώργος μου έδωσε λέξεις κλειδιά, για να πάψω να μιλάω μόνο για μας.

Είπε: «τρεξίματα της Αθήνας». Κι εγώ λέω ότι κανένα τρέξιμο δεν σε κουράζει όταν λαχταράς να φτάσεις στον προορισμό. Αν δεν λαχταράς, δεν τρέχεις κιόλας, οπότε δεν κουράζεσαι.

Είπε: «πρόβες». Κι εγώ λέω: να έχεις καλούς συνεργάτες, να μην στραβομουτσουνιάζουν, να σου έχουν εμπιστοσύνη.

Είπε: «παραστάσεις». Λίγες καλές είδαμε φέτος κι είναι κρίμα τόσο σπουδαίοι ηθοποιοί σε τόσο …στεγνά έργα.

Είπε: «γέλια», «ζωή», «έρωτες», «σκοτάδια του νου». Παναγίτσα μου! Αυτά μόνο στη Θεσσαλονίκη συμβαίνουν ταυτόχρονα! Στη Λίμπο μου!

Κι έτσι, αναγκαστικά, αφού εκεί ανδρώθηκα (ωραία λέξη, ε; βόρεια!), άμα ανεβαίνω πάνω σου, καλή μου Θ., αφήνω αυτές τις λεξούλες να παροξύνονται μέσα μου και να γίνονται λίμπα.

 

«Επιστροφές καταστροφές

έχω για σένανε κάνει πολλές.

Κι οι αντοχές γίναν κλωστές,

πόσο ν’ αντέξουνε, σπάσαν κι αυτές»

Ε, τον τραβάς τον Τερζή σου…Ας μην κρυβόμαστε.

Δική σου για πάντα.

 

Κ.Κ.

  • Η Απολογία της Μαρί Κιουρί, σε κείμενο – μουσική Ευσταθίας και δραματουργική επεξεργασία – σκηνοθεσία Κίρκης Καραλή, παρουσιάζεται στο Θέατρο Αμαλία στις 6, 7, 8 Μαρτίου, με την Πέγκυ Τρικαλιώτη στον ομώνυμο ρόλο. Μαζί της η ηθοποιός Αγγελική Πασπαλιάρη και ο χορευτής Κωνσταντίνος Παπανικολάου.